Toen ik de knobbel ontdekte, wist ik dat er iets aan de hand was,
ook al zei de dokter dat ik vezelige borsten had.
Een dubbele borstamputatie later leerde ik mijn gevoel te vertrouwen.
Het is angstaanjagend.
Het was echt moeilijk, weet je? Ik was doodziek.
Maar genoeg over mij.
Ze haalden mijn tieten eraf, nou en? Toch?
Wilde je een douche of een bad?
Ben je 'n douchetype of badtype?
Ik ben een douchetype.
Dat was ik ook, maar ik word een badtype.
Oké.
Vind je het oké om een kamer te delen? Ik wel.
Ik ben NAVO.
-Wat is dat? -Nogal apathisch, vrij onverschillig.
Die is mooi.
-Wat is dit? -Een armband.
-Is dat echt turquoise? -Ja.
Bedankt.
Hier.
Lepeltje-lepeltje liggen?
Ben ik de grote of kleine lepel?
Jij bent de kleine lepel.
Oké, zo is het goed.
Ben je graag de kleine lepel?
Ja.
Je hart klopt nogal snel.
Is dit onbeleefd?
Nee, het is goed.
Indringers.
-Kom op. -Kom erin.
Kom op, het is zo warm.
-Zijn jullie high? -Niet meer.
Kom erin.
-Oké. -Je schopt me.
Klaar?
Kijk uit.
-Verdomme, dat deed pijn. -Ja?
Mijn god.
Denken jullie dat 't begin van 't einde van de Pfeffermans
de dag was dat we niet meer in dit zwembad zwommen?
Dat was een dag?
Het was een zomer.
Ik weet dat nog.
Die zomer werd ik ongesteld en droeg ik maandverband.
Ik wilde wel met jullie zwemmen, maar ik ging niet.
En twee maanden later stopte de zwembadjongen ermee.
Niks te maken met je ongesteldheid?
Niks mee te maken. Waarom zou het ermee te maken hebben?
Zo klonk het.
Nee, het was toeval.
De zwembadjongen stopt, het bad wordt gevuld met bladeren
en blijft twee jaar lang bedekt omdat niemand het schoonmaakt.
De bodem was helemaal grijs en groen en bruin en koper.
Het was glad. Er zat slijm op.
Mijn god. Voelt dit niet fantastisch?
Ik denk dat ik ben veranderd daar in die bossen.
Ik denk... Ik weet het niet.
Misschien ga ik me richten op geloof, God, of godinnen.
Nee, echt. Ik wil me verdiepen in het jodendom
en mijn spirituele mojo vinden.
Jodendom.
Alleen...
Je moet me beloven...
Wat?
Geen Raquel. Niet Raquel.
Jongens, theedrinken. Theedrinken.
-Oké, klaar? -Klaar?
-Vicki. -Ja?
Ik weet niet wat ik moet doen.
Wat wil je?
Geen idee.
Wil je me zien?
En dit? Aan of uit?
-Uit. -Uit, oké.
Nee.
-Aan. Voor nu, aan. -Oké.
Ja.
Mijn god.
Geweldig waar de muur je heen brengt.
Je ziet alle extra ruimtes.
Jongens, ik realiseer me net dat we voor het eerst
in een lange tijd allemaal single zijn.
Mijn god.
Dat is zo vreemd.
We moeten met elkaar trouwen. Incest is geweldig, yo.
Help je me met mijn kinderen?
Mag ik dit hebben?
Graag.
Ik heb steeds een droom dat ik maar een bepaalde tijd over heb.
Ik heb maar één uur,
en in dat uur moet ik afscheid nemen van een geliefde die stervende is.
En ik moet het perfect zeggen omdat het zo belangrijk is.
En elke keer dat ik op de klok kijk, gaat er een minuut voorbij
en dat is een minuut die ik kwijt ben.
Ik weet niet eens wie het is. Misschien mijn moeder. Geen idee.
Wat voor iemand is zij?
-Mijn moeder? -Ja.
Mijn moeder...
Ik heb haar een tijd niet gezien. Ik durf het haast niet te zeggen.
Ga door, zeg het.
Ik heb haar al drie jaar niet gezien.
Omdat ze je transitie niet steunde?
Het waren andere dingen. Ik bedoel...
Ze heeft me nooit gezien
als Maura.
Wil je met me mee als ik haar bezoek?
Ik...
Het ontmoeten van iemands ouders... is te intiem.
Daar ben ik nu niet klaar voor.
Dat snap ik. Ik bewonder dat.
-Grenzen, toch? Grenzen zijn nodig. -Ja.
En jij hebt geweldige grenzen. Ze zijn heet.
Je hebt hete grenzen.
Het is meer yonisch dan ironisch, toch?
Het was iconisch.
Het was bionisch.
Het was... Sprout.
-Hé. -Howdy.
Tot later.
Kom binnen.
Je bent te laat.
Het spijt me.
Laat dat vallen.
Op je knieën.
Hijs dat op.
Dit is goed.
Bedankt. Trendy.
Makkelijker dan contant.
Ja, geld is zo vies.
Tot volgende week, Sarah.
Oké. Bedankt, Pony.
-Hé. -Hé.
Is mijn moeder thuis?
Ze laat haar haar knippen.
Oké. Mag ik binnenkomen?
Natuurlijk.
Het is officieel. Ik heb mijn bachelor.
Diploma is op de post.
Dat is geweldig. Super, Sprout. Ik ben trots op je.
Bedankt.
Het is best vreemd.
Grote verandering.
Ik ben nog niet bijgekomen van Idyllwild. Is dat normaal?
Het ligt aan het jaar.
Soms duurt de Idyllwild-kater een paar dagen
en soms zelfs een paar weken.
En mijn Red Bull-budget stijgt dan enorm.
Gaat het goed met Maura?
Geen idee. Uiteindelijk wel, maar...
Ja?
Had ik maar geweten van
de verdeeldheid in de gemeenschap.
Als ik wist dat ze kwam, had ik het gezegd.
Maar het heeft te maken met iets waar ik over nadenk.
De pijn en angst die van generatie op generatie gaat.
Niet alleen de Holocaust of de pogroms of de Jodenschoenen.
Meer een soort metaforische holocausten.
Ali, je hoeft niet te doen alsof.
Ik...
Dat doe ik niet. Niet dat ik weet.
Wees gewoon jezelf.
Oké.
Ik wil dat je volgend jaar mijn assistent word.
Mijn god. Echt?
Bedankt. Dat is geweldig.
Maar ik wil even iets bespreken.
Oké.
We hebben nogal lol gehad bij dat festival, nietwaar?
Ja. Ik wist niet dat we dat zouden bespreken.
We bespreken het.
Oké.
Jij bent iemand waar ik de tijd voor wil nemen
en die ik graag goed wil leren kennen.
Maar leraren mogen hun studenten niet neuken.
Zelfs als ze geslaagd zijn?
Zelfs dan niet.
Dus,
kies maar.
Wil je mijn student zijn
of mijn vriendin?
De band is fijn, echt fijn.
Op tour gaan. Acht verschillende steden.
Je leert iemand beter kennen tijdens twee dagen reizen
dan dat je ze twee jaar kent.
En jij en mam?
Jullie zijn al snel erg gesteld op elkaar.
Dat klopt.
Vind je dat goed?
Natuurlijk. Ik bedoel,
ik denk het.
Het zijn mijn zaken niet echt, toch?
Jawel.
Wat jij vindt, vind ik belangrijk.
Wat was dat?
Geen idee.
-Is dat een gans? -Het is een eend.
Wacht. Doe je jasje uit.
Ja, doe uit.
Waarom?
Hou het voor je uit als een deken.
Spreid het voor je uit.
-Zo? -Ja. Wikkel het om hem heen
zodat hij niet kan fladderen en zichzelf daardoor pijn doen.
Oké, rustig.
-Moet ik hem dragen? -Ja.
Goed zo.
Oké, laten we hem naar een veilige plek brengen.
Oké.
Het spijt me.
Het spijt me echt.
-Wat spijt je? -Het weekend.
Als ik het wist, had ik je niet meegenomen.
Ik denk dat ik met Leslie ga studeren deze herfst.
Ik ken Leslie niet,
en ik ken de mensen in het genderstudiesprogramma niet,
maar het is altijd slim om weg te blijven
bij mensen die te erg hangen aan dogma.
Maar dat ben ik.
Oké.
Gaat het?
Ik ben nerveus.
Hoe zie ik eruit?
Mooi.
Diep inademen.
Ja. Rose Pfefferman.
-Oké? -Ja.
Oké.
Mam?
Hé, mam. Het is Morty.
Ze noemen me nu Maura.
Maura.
Hé, mam.
Je kent Ali.
Hé, Bry.
1139 Soto.
1139 Soto, 1139...
Hier is het. Wil je echt naar binnen?
Ja.
Hij kan verlamd zijn. Misschien wel kreupel.
Hij kan maar beter kreupel zijn.
-Hoe zie ik eruit? -Mooi.
-Echt niet. Hou op. -Jawel.
Ik ben op zoek naar Haim.
Wie ben jij?
Ik ben zijn vrouw. Dit is zijn dochter. Wie ben jij?
-Haim? -Ben jij ook zijn vrouw?
Mijn schat, jullie hebben het gered.
Dankzij onszelf, niet dankzij jou.
Je hebt geluk dat we je vonden. We wisten niet hoe.
-Ik gaf je moeder mijn adres. -Je loog tegen haar.
Je loog tegen haar. Ze houdt nog van je. Lieg niet.
-Waar is Gershon? -Hij bleef achter.
Hij bleef... Wat? Kon je geen visum regelen?
-Wat? Je kan niet... -Kon je geen visum regelen?
Je kan niet... Wie is dit? Wie zijn dit?
Muriel.
Muriel, wist je dat hij ons beloofde een huis voor ons te vinden?
Rose, ik ben nog steeds je vader. Ik zal dat altijd zijn.
Je houdt van boeken, toch?
Ik koop 'n boek voor je in de boekenwinkel.
Ja? Over een ridder?
Of over... Wat? Naaien?
Frankrijk?
Ik wil gewoon niet dat je zo naar me kijkt.
Kun je niet...
Kun je wegkijken?
Rose, alsjeblieft. Kun je wegkijken?
Schat, het is oké.
Kijk niet zo naar me.
Kun je wegkijken?
-Kom binnen. -Hallo.
Wat doe je?
Wat doe jij?
Het spijt me dat ik wat laat ben.
Je bent niet wat laat. Je bent erg laat.
Er was een ongeluk op de weg. Wat kan ik zeggen?
Mijn afspraak is verschoven, dus het is niet erg.
Perfect.
Ik heb eindelijk die creatieve campus op Skid Row verkocht.
Goed zo. Gentrificatie wint opnieuw.
-Wat zijn deze stoelen? -Ze zijn nieuw.
Ze zijn zo laag. Kijk.
Dat is het idee. Ze zijn ontworpen...
Ze zijn vreselijk.
Nee, het is speciaal zo gemaakt...
-Is dit Melanies idee? -Een van haar ideeën.
Ik heb iets. Daarom ben ik hier.
Ik geef je
compensatie.
Wat is het?
Een kleurenpalet van $485.
-Ik wist dat jij het was. -Oké, het was...
-Het spijt me. -Je bent zo stom.
Het was een ongeluk. Ik wilde het niet meenemen.
Ik bewonderde het en toen viel het. Het spijt me.
Heb je het bonnetje nog?
Hoezo?
Melanie heeft me gedumpt.
Wat bedoel je? Is ze weg?
Ze zei iets over dat ze te snel met deze relatie was begonnen
of dat ik gewoon te saai voor haar was.
Wat?
Wat een trut. Je bent niet saai.
Het is balen. Het is...
Het spijt me.
Het klopt niet.
Ik dacht dat alles nu wel zou kloppen,
maar dat is niet zo.
Mag ik iets zeggen?
Ja.
Voor mij is het vrij duidelijk
dat je in shock bent.
-Ja? -Ja.
Waarover?
Heel veel dingen, maar vooral
het verlies van je vader.
Wat bedoel je?
Joshua, je vader is overleden.
Ik zie moppa heel vaak.
Weet je.
Als iemand sterft, kun je diegene niet zien.
Maura is Mort niet.
Ja, maar ik mocht hem niet.
Dus?
Denk je dat ik Mort nog mis?
Wat denk je?
Het is niet politiek correct
om te zeggen dat je iemand na de transitie mist, dus...
Dit gaat niet over correct, Joshua. Dit is...
Dit gaat over rouwen.
Heb je om het verlies van je vader kunnen rouwen?
Dat ik hem heb verloren? Nee, ik weet niet hoe dat moet.
Geef me een knuffel.
Het is goed.
Hé.
Heb je even?
Goed zo, pers.
Het duurt te lang.
Het duurt te lang. Er is vast iets mis.
Er is niks mis, Yetta. Geef het tijd.
Dokters weten tegenwoordig wat ze doen.
Ze heeft zelfs nog geen naam. Rose heeft zelf nog geen naam.
Ik heb een naam gekozen. Maak je geen zorgen.
-Ik noem haar "Fay". -Fay?
-Je vindt Fay niet mooi. -Fay Pfefferman?
Fay Pfefferman. Klinkt als een filmster.
Waarom denk je dat het een meisje is?
Een vader weet dat gewoon.
Goed zo.
Gefeliciteerd, het is een jongen. is?