Hamursuz Bayramı üzerine düşünceler.
Uyanırsınız.
Göğsünüze iki kelime yazılıdır.
"Vakit geldi."
Özgürlüğe doğru koşacaksınız.
Artık köle olmayacaksınız.
Yataktan kalkarsınız.
Eşyalarınızı alır, dışarı koşarsınız.
Hepsi
bu.
Özgürsünüz.
Günün ilk ışığı.
Arkanızda geçmişiniz. Terk ettiğiniz her şey.
Bildiğinizi düşündüğünüz her şey.
Koşmaya başlarsınız.
Koşarken Tanrı'nın sesini dinlemeye çalışırsınız.
Ama hiçbir şey duymazsınız.
Durursunuz. Daha dikkatle dinlersiniz.
Ne... Bu ne? Hiçbir şey mi?
Hayır. Sessizlik.
ŞEFFAF
İşte cüzdanım.
Bu sabah nasılsın?
İyiyim.
Az önce sevgiline au revoir dedim.
-Öyle mi? -Evet.
Şalın güzelmiş.
Evet.
Kaşmir.
-Mavi. Beğendin mi? -Güzel bir renk.
-Sana yakışıyor. -Evet. Gerçekten mi?
İyi misin?
Evet.
Her şey harika. Vicki bana aşık.
O da harika.
Ve...
Çocuklarım çok iyi. Yani beni seviyorlar
ve olduğum gibi kabul ediyorlar.
Çocuklar seni cumartesi günkü doğum günü partisine davet etti mi?
-Ettiler. -Geliyor musun?
-Geliyorum. -Bak,
LGBT çağrı merkezinde yaptığım şey harika.
Yeni başladım
ama o dünyayı tanıyacağım için çok heyecanlıyım.
İhtiyacım olan her şey var.
Öyleyse...
Niye bu kadar mutsuzum?
Şekerleri isteyen var mı?
-Hayır, sen al. -Paylaşabilir miyiz?
Şekerleri istiyorum.
-Sen niye almıyorsun? -Çünkü ben veganım.
Trans olmayı hepinizle paylaşmaktan
çok keyif aldığımı söylemek istiyorum.
-Ben trans değilim. -Değil misin?
-Hayır. -Baxter interseksüeldir.
Muğlak cinsel organla doğdum.
Öylelerindenim. Duymuş muydun?
-Oprah'da gördün mü? -Evet.
Beni değil de, benim gibileri?
Oprah'da senin gibi birini gördüm.
2014 basımı bir kitap okuyordum. İçinde bir resim vardı.
-Benim sıram. -Hayır.
MOBS olduğunu sanıyordum.
Önce Maura.
-MOBS ne? -Sıkıldım...
Maura, Omar, Baxter...
Galiba sırada ben varım.
Galiba ben senden önceyim.
Hayır. Telefonu ben açacağım.
-Hayır. -Galiba sıra bende.
-Bence... -LA çağrı hattı. Yardım için buradayım.
Galiba üzücü şeyler duymaktan hoşlanıyor.
Telefonu kapadı.
-Senin olmalı. -Bana da hep öyle oluyor.
Bana da hep telefon şakası yapıyorlar.
Çoğumuza sadece sahte telefon geliyor.
-Sıra sende. -Hadi Maura.
LA çağrı hattı. Yardım için buradayım. Nasıl yardım edebilirim?
Çok öfkeliyim. Bugün çok zordu.
Özür dilerim. Yüksek sesle konuşabilir misin? Duyamıyorum.
Bugün çok zordu, dedim.
Zor günler olacağını biliyorum
ama bugün çok zordu.
Sabah beşte uyandım, otobüsle şehrin öbür ucuna,
bu lanet kliniğe gittim. Beş saat bekledim.
Doktor yeterince büyük olmadığımı,
sistemde adımın olmadığını
ve koruyucu ebeveynlerimin gelmesi gerektiğini söyledi.
Ama onlar aylık çeklerini almaktan başka bir şey düşünmüyor.
Sanki boğuluyorum,
artık bunu yapmak istemiyorum.
Sen de kalkmış nasıl yardım edebileceğini soruyorsun.
Söylesene, kendimi neden öldürmeyeyim?
Yardım edeceğini söylemiştin. Şimdi ne yapmam gerekiyor?
Durumun zor.
Zor mu? Bu güzel bir sözcük.
-İçki mi içtin? -Ne?
Bunu unut. Özür dilerim.
Daha önce böyle hissettin mi?
Bu soruları nereden buluyorsun be adam?
Gerçekten.
Ben erkek değilim. Ben... Transım.
Lanet olsun. Ben de transım.
Hey, adın ne?
Elizah.
Benim adım Maura.
Şu anda neredesin?
Saint Christopher's kliniğinde.
-Saint Christopher's mı? -Evet.
Bir saniye bekle. Sana bir soru...
Annen orada mı?
Ben annemin umurunda değilim, tamam mı?
Anneymiş.
Sen anlamazsın, tamam mı?
Anlarım. Beni annem büyütmedi. Ben...
Annem hiç ortalıkta yoktu.
Kız kardeşimi ve... Ve beni...
Bizi büyükannemler büyüttü.
Annemin umurunda değildik.
Benimkinin yanında solda sıfır kalır.
Bu benim dördüncü koruyucu ailem.
Nasıl bir şey olduğunu anladığını bile sanmıyorum.
Sen hiç Güney LA'ye gittin mi? Sanmam.
O yüzden anlayamazsın.
O yüzden bu konuşma anlamsız.
O yüzden kapatıyorum,
seninle konuşmak istemiyorum...
Bekle.
Elizah, bekle.
Bir saniye bekle.
Nefes alabilir misin?
Hayır. Sikmişim bu saçmalığı.
-Sen terapist misin? -Hayır.
-Sikmişim. -Güvenli bir yere git.
Nereye gidebilirim? Bir klinikteyim.
Yalnız kalabileceğin bir yere git.
Lütfen.
Yürüyor musun?
Evet.
Öyle mi?
Hatta mısın? Benimle nefes almanı istiyorum.
Ben de seninle yapacağım.
Tamam mı? Burnundan nefes al.
Ve ağzından ver.
Şimdi burnumuzdan nefes alalım, hazır mısın?
Ağzımızdan da verelim, tamam mı?
Tamam tatlım, tamam.
Yanındayım.
Tamam.
Yanındayım.
Yapamayacağım. Gitmem lazım.
Elizah?
TV yemekleri mi? Muhtemelen donmuş mezeler.
Ama karnını doyurabilmek için
üç tane yemen gerek.
-Evet. -Ben öyle saçmalıklar yemem.
Konuşma çok kötü geçti.
Hem de çok.
Yüzüme gözüme bulaştırdım.
-Sorun değil. -Ne oldu?
Gitmem lazım.
Elinden gelenden fazlasını yapamazsın.
Herkesi kurtaramayız.
Terapist veya vaka yöneticisi değiliz.
Destek sağlamak için buradayız.
Kendi iyiliğin için kaçış hikayeni yeniden anlatırsın.
Kendine tekrarlayıp durursun.
Ben çıktım.
Şimdi arkana bakıyorsun.
Biri beni yakalamaya mı geliyor yoksa kurtarmaya mı geliyor?
Alt tarafı imzalayın.
Sanırım Darryl yok. Onu iyi tanıyor musun?
Evet.
Son zamanlarda konuşmadık.
Kimliğin var mı?
-Affedersiniz. -Ama iyi.
Merhaba! Alt tarafı imzalayın.
Ben hasta değilim.
Buradaki kişi, sekiz numara Elizah P...
Buna bakmamanız lazım.
Bunlar gizli bilgi.
Öyleyse niye açıkta duruyor?
İmzalansın diye. Okunsun diye değil.
Bir arkadaşımı arıyorum ve sanırım bu... Bu o.
Burada mı buluşacaktınız?
Hayır. Ama...
O benim arkadaşım ve onun için kaygılanıyorum.
Hakkında bir şey söyleyebilir misiniz? Herhangi bir şey.
Bilgi veremem. Üzgünüm.
Gerçekten...
Elizah'yı mı arıyorsun?
Evet. Elizah'yı tanıyor musun?
Çocuk hizmetlerinden misin?
Hayır, onu hiç görmedim
ama durumu iyi değil.
Hakkında herhangi bir şey biliyor musun?
Saçları parlak yeşil.
Nerede olduğunu biliyor musun?
Evet, Slauson Swap Meet'e gitti.
-Slauson Swap Meet'e mi? -Slauson Swap Meet'e.
Orası neresi bilmiyorum.
Büyük bir AVM. İki sokak ötede.
-İki sokak mı? -Evet.
-Teşekkür ederim. -Bir şey değil.
Slauson Soul.
Soul'unuz yoksa ruhunuz yok demektir.
Soul'unuzu alın.
Bukle istiyordum.
Çok uzun.
Özür dilerim, bir soru sorabilir miyim?
Adım Maura.
-Para. -Memnun oldum.
Ben de Lorena.
Adriana. Memnun oldum.
Başı belada olan bir kızı arıyorum.
Adı Elizah, onun için çok kaygılanıyorum.
O da trans.
-Ve... -Nasıl biri?
-Saçları yeşil. -Peki.
Onu sokaklarda gördünüz mü?
Adı Elizah.
Ne sokağı?
Anlarsınız...
Hayır. Öyle...
Lafın gelişi... Hayır.
Genel anlamıyla sokaklarda.
-Ben... -Vay.
Ben öğrenciyim.
Onlar da hemşire olacaklar.
-Evet. -Sokak ha?
Özür dilerim.
Sizi incittim, özür dilerim.
-Evet. -Evet.
-İyi şanslar. -Hoşça kalın.
Ne kabalık.
Sokaklar ha? Olacak şey mi?
Lanet olsun.
Bu çok iğrenç.
Sana bir zihin oyunu oynayacağım.
Affedersiniz. Acaba...
-Ayakkabına ne oldu? -Ben...
Topuğu kırıldı. Bana ayakkabı lazım.
Şunun 43 numarası var mı?
-En büyük 41,5 var. -Gerçekten mi?
Şey...
Koli bandı var mı? Belki...
Biraz acelem var.
Koli bandı yok.
Ama selobant olabilir.
Japon yapıştırıcı var mı? O da olabilir.
Olmaz.
Bunu kesinlikle yapma. Japon yapıştırıcı kullanma.
Japon yapıştırıcı açınca parmağına bulaşır
ve parmağın şöyle yapışır.
Bütün gün "harikayım" der gibi dolaşırsın.
İnsanlar da iyi olduğunu sanır.
Ama iyi değilsindir.
Selobandı getir.
-Bana yardım et. -Teşekkür ederim.
Hallederiz.
Benden söylemesi.
İşe yaramayacak!
Konuşmayı kessene!
Dişlerini kullanmazsan açamazsın.
Dişlerimi kullanmayacağım.
Parmaklarım manikürlü.
Hiç yardımcı olmuyorsun.
-Oldu. -İşte.
Oldu dostum.
-Teşekkür ederim. -Şuna bak!
İşte tamam.
-Çok teşekkür ederim. -Tamam. Oldu.
İyi günler.
Nasıl yardım edebilirim?
Fasulye ve pilav istiyorum.
-Patates kızartması, küçük kola. -Patates kızartması, tamam.
Küçük kola. Hepsi yedi dolar.
-Her şey taze. -Peki.
-Tamam. -Peki.
Merhaba, nasıl yardım edebilirim?
İki dolar.
Peki.
Merhaba, nasıl yardım edebilirim?
Lanet olsun.
Bakar mısın?
Galiba... Cüzdanımı unutmuşum.
Cüzdanım yanımda değil.
Özür dilerim ben...
Çok susamıştım...
Galiba nerede unuttuğumu biliyorum.
Klinikte.
Hemen gidip alacağım. Cüzdanımı alırım
ve paranı öderim.
Sorun değil, içeceği bırak.
Önemli değil.
Geldiğimde
iyi bir bahşiş vereceğim.
Bana bahşiş vermen gerekmiyor.
Hiç sorun değil. Sadece,
kapatırken mallarla
paranın denk olması lazım.
-Denk olmazsa... -Elizah!
-Pardon! -Elizah!
Elizah. Merhaba.
Benim.
Benim! Maura!
Buraya gel. Sorun yok.
Benim, Maura. Korkma.
Telefondaki. Hatırladın mı?
Aramaların gizli olduğunu sanıyordum.
Gizli.
Ama senin için kaygılandım.
İyi misin?
Gatorade'i sen mi çaldın?
-Ne? -Gatorade'i sen mi çaldın?
-Hayır, çalmadım. -Hayır, çaldın.
Ben hiçbir şey çalmadım.
Sana cüzdanımı kaybettiğimi ve...
Paranı vereceğim.
Para önemli değil.
Konu, prensip. Lokantama geliyorsun
ve seninmiş gibi istediğini alıyorsun.
-Hayır. -Buraya gel.
İki dolar borç verebilir misin? Cüzdanım...
Benimle geliyorsun.
Dur, ben suçlu değilim.
Sen bir suçlusun.
Arkadaşımla konuşmam lazım.
Polisi arayayım mı?
Bu adam seni rahatsız ediyor mu?
O "adam" değil. Sence "adam"a benziyor mu?
Manikürcüden çıkan gazlar
çok kuvvetli, kapalı bir mekan için çok kuvvetli.
Çevresel açıdan çok sakıncalı.
Hazır olduğunda. Tamam mı?
-Oldu. Yavaş ol. -Üç deyince.
Yol verin, sedye geliyor.
Benim neyim var?
Sakin olun hanımefendi.
Nereye gidiyoruz?
-Galiba bir 5150 durumu var. -Öyle görünüyor.
Böyle tipleri getirmeyin diyorlar.
Durun. Beni nereye götürüyorsunuz?
En yakın hastaneye.
Belediye hastanesine.
Olmaz.
Beni oraya götüremezsiniz.
Lütfen. Beni Cedars-Sinai'ye götürün.
-İyi olacaksın. -Ben Yahudi'yim.
Lütfen beni Cedars'a götürün.
İyileşeceksin, orada iyi doktorlar var.
Adım Pfefferman.
Anlıyor musunuz? Pfefferman.
İyileşeceksin.
Bir mucize bekliyorsunuz. Denizin yarılmasını bekliyorsunuz.
Hayır, bu eski bir mucize.
Şuna ne dersiniz? Ya mucize sizseniz?
Ya kendi mesihiniz olmak zorundaysanız?
O zaman ne olacak? olmak zorundaysanız?