Ξέρεις τι; Ήταν απίστευτα.
-Και χτες... -Ναι;
Με πάει για πεζοπορία.
Πού; Στο δάσος;
-Ναι. -Όχι, ρε.
Γιατί να πας στο δάσος από επιλογή;
Έχει βιαστές εκεί, και ακόμα χειρότερα...
ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ 196
Έχει κογιότ. Και σκατά αρκούδας.
Δική του ιδέα ήταν.
Όλο σκέφτεται μικρές περιπέτειες.
Υπέροχο είναι.
Το καλό που του θέλω να είναι υπέροχος,
αν είναι να σε κλέψει από μένα.
Να τος.
Ανυπομονώ. Θα τον λατρέψεις.
-Εδώ. -Είμαι σίγουρη.
Γεια.
Συγγνώμη που καθυστέρησα.
Ο Μόρτον Φέφερμαν, η Σέλι Λίπκιντ.
Μορτ.
Σέλι.
Κι άρχιζα να πιστεύω πως ήσουν αποκύημα της φαντασίας της.
Ναι.
Να με, λοιπόν.
Καταπληκτικό φόρεμα, Ντεμπ.
Η Σέλι το διάλεξε. Έχει μάτι.
-Ναι; -Ισχύει.
Έχω τέλειο αριστερό μάτι.
Πολύ δυνατό αριστερό μάτι.
Καλό είναι.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ
Ξύπνα, Μορτ!
-Νεαρέ, ξύπνα! -Πιάσε την μπάλα!
Τι κάνεις; Σήκω όρθιος! Την μπάλα, δίπλα σου!
Πιάσε την μπάλα! Ρε Μορτ, είσαι με τα καλά σου;
Πόντος για την Πασαντίνα!
Έλα δω! Στον πάγκο, Μορτ!
Μπράβο!
Δεν το πιστεύω πως αυτή η αδερφή είναι εγγονός μου!
Τι γίνεται; Κοιμόσουν όρθιος!
Κάτσε κάτω!
-Εμπρός! -Τζέρι.
Τζέρι, το γάντι σου! Μπαίνεις.
Έλα, Τζέρι, να νικήσουμε!
Ωραία, λοιπόν. Εντάξει!
Ξυπνήστε!
Τι συμβαίνει σήμερα;
-Χόουμ! -Ωραία!
Άσε την αδερφή σου, δεν θα σε βοηθήσει.
Τζέρι, είσαι εντάξει;
Δοκίμασε. Δεύτερη! Έτσι, ωραία!
ΜΠΟΪΛ ΧΑΪΤΣ 195
Άσ' το, θα σου φέρω τη γραμματέα σου το απόγευμα.
Πήγαινε ν' αγοράσεις καλσόν...
Σύντομα θα γυρίσει η μάνα σου.
Να έχεις κάνει τα μαθήματά σου.
Μην αρχίζεις να κρατάς πράγματα
ΜΠΡΕΝΤΓΟΥΝΤ 195
Δώσ' μου το τριαντάφυλλο και το γάντι
Αγάπη μου
Βάζουν πολλά με τον νου τους
Ο κόσμος θα λέει ότι αγαπιόμαστε
Εξαιρετικά, Σέλι.
Τα χάλκινα, πάρτε τα όργανά σας.
Στάσου.
Έχεις φυσικό ταλέντο.
Χρειάζεσαι βελτίωση, βέβαια.
Δεν έρχεσαι μετά το σχολείο;
Θα το δουλέψουμε μαζί.
Ωραία.
Λοιπόν, τα χάλκινα.
Κάποιος σε συμπαθεί.
Έχουμε κάνει εξάσκηση;
ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΑΠΟ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
Σέλι, θα τα πούμε στην πρόβα για το θεατρικό.
Πολλή ώρα πήρε.
Τι κάνατε;
Δεν σε άκουσα να τραγουδάς.
Τραγούδησες;
Αν τραγούδησες, τι είπες;
Δοκιμάσαμε τα πάντα.
Την πήγαμε στον ραβίνο, είδαμε ψυχολόγο.
Έφτιαχνα ομελέτα με τυρί, που πάντα της άρεσε.
Τίποτα. Ήταν μια χαρά και ξαφνικά...
Έφυγε απ' το θεατρικό, δεν τρώει.
Γιατί δεν τρως;
Βδομάδες είναι έτσι.
Σέλι, θέλω να σε βοηθήσω,
οπότε θα σου κάνω κάποιες ερωτήσεις
και ν' απαντάς με ναι ή όχι. Τι λες;
Δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς;
Μήπως βλέπεις εφιάλτες;
Έχεις πάρει ποτέ μαριχουάνα ή άλλο ναρκωτικό;
Φοβάσαι μήπως απογοητεύσεις
ή δεν ικανοποιήσεις την οικογένειά σου;
Που να πάρει, απάντησέ του.
Εντάξει, θα της γράψω Miltown.
-Για ποιο πράγμα; -Για το άγχος.
Κάποια στιγμή θα πεινάσει και θα φάει.
Ξέρεις πόσο τυχερή είσαι
που έχεις όσα έχεις μετά απ' όσα περάσαμε;
Ήρθαμε εδώ για να μην πεινάμε.
Και επιλέγεις να μην τρως;
Δεν ζούμε στο Ολοκαύτωμα.
Θες στείρα μήτρα;
Ρόουζ, τ' ακούς αυτό;
-Ναι. -Πού πας, τότε;
Μέσα. Πάω να ξαπλώσω.
Ξέρεις τι κάνει εκεί.
Και; Να μην είναι κανείς χαρούμενος;
Μας κρίνει ο Θεός.
Πήγαινε να τον συνεφέρεις πριν είναι αργά.
Αλλιώς θα πάω εγώ.
Μόρτι, τα είπαμε αυτά.
Ντύσου.
Πήγαινε πάνω πριν γυρίσει ο παππούς σου.
Άκου. Μην το μάθει ποτέ αυτό.
Καταλαβαίνεις;
Χορεύεις πολύ όμορφα.
Η θεία σου η Γκίτελ μου το 'δωσε.
Η γυναίκα του Γκέρσον;
Ντύσου.
Γρήγορα.
-Έτοιμη; -Ναι.
Έχεις ζήσει στον Νότο; Έχεις...
-Ναι, έχω ζήσει. -Μου φάνηκε
πως άκουσα διάλεκτο του Νότου.
Στημένο θα είναι, έτσι;
Χωρίς αμφιβολία.
Τι θα 'θελες αν ήσουν βασίλισσα;
Επίδομα εκπαίδευσης και έναν σκύλο για τον γιο μου.
-Πού πας; -Έξω.
-Πού; -Πού;
-Καληνύχτα. -Πού;
Μπαίνει και βγαίνει στα κρυφά.
Δεν είναι ποτέ εδώ.
Πού πάει, δηλαδή;
Στου Τομ, στου Τζο, στου Σολ.
Συνέχεια λείπει.
Μας έχει αφήσει να φτιάξουμε το παλαβό παιδί της.
Σ' αρέσει το ρολό; Το έφτιαξα με κορνφλέικς.
Είναι το ίδιο χορταστικό με το κρέας.
Καλό είναι.
Δεν έπρεπε να είχα φύγει.
-Γύρισες. -Ήσουν καλύτερη γυναίκα.
Ναι, καλά. Εκείνη σε άφησε.
Μπράινα.
Ναι;
Σου φαίνομαι παράξενος;
Όχι.
Και τα σκέφτηκα όλα.
Έχουμε κεριά, σπίρτα, κούτες τσιγάρα.
Υπέροχα.
Ανησυχούσα τι θα έκανα όταν έρθει η καταστροφή.
Τότε οι επίγειες απολαύσεις θα μας κρατήσουν στα λογικά μας.
-Θα έχουμε σοκολάτα; -Σοκολάτα;
Έχουμε καμιά 60ριά σοκολάτες!
Και εννιά βάζα με πίκλες,
καμιά 30ριά κονσέρβες τόνο.
Όλα τα σκέφτηκε ο παππούς σου, έννοια σου.
Όλα τα έχουμε φροντίσει.
Αν τρώμε μία σοκολάτα ο καθένας τη βδομάδα,
θα έχουμε αρκετές για 12 βδομάδες.
Ακριβώς!
Δες το παιδί, κανονικός Αϊνστάιν.
Δώδεκα βδομάδες εκεί κάτω. Τρελαίνομαι στην ιδέα.
Θα είμαστε όλοι μαζί, όμως.
Και θα είμαστε ασφαλείς.
Να τον χαίρεσαι.
Είμαι ακόμη ο πατέρας σου.
Παππού, θέλω να δοκιμάσω κι εγώ πρόβλημα στα μαθηματικά.
-Να κάνω κι εγώ ένα. -Εντάξει, Μπράινα.
Πόσες κονσέρβες σούπα θέλουμε για έξι μήνες,
αν τρώμε δύο κονσέρβες τη μέρα;
Πόσους μήνες;
Η μαμά έχει καταφύγιο στη δουλειά;
Δεν ξέρω.
Αν όχι, δεν θα πάθει πυρηνική έκρηξη;
Όχι, θα μπει κάτω απ' το γραφείο. Η δεύτερη καλύτερη λύση.
Ναι, αλλά αν δεις καταφύγιο, να τρέξεις εκεί.
Μη σου λιώσουν τα μάτια στις κόγχες σου.
Αλήθεια λιώνουν τα μάτια;
Δεν θέλω να λιώσουν τα μάτια της μαμάς.
Δεν θα γίνει αυτό.
Αν είναι να πάθει κάτι, θα γίνει τέρας με τρία κεφάλια.
Κι αν δεν πάει έγκαιρα στο καταφύγιο;
Καλέ μου, κάποια στιγμή,
θα είμαστε όλοι μαζί στην άλλη ζωή.
-Μην ανησυχείτε. -Καλύτερος ακούγεται ο Παράδεισος.
Τα παιδιά στο σχολείο είπαν
πως οι δρόμοι είναι από χρυσό
και περπατάς σε μαρσμάλοου.
Αλήθεια; Αλλαξοπίστησε, τότε.
Να τρως σαλάτα Γουόλντορφ. Να πας στον παράδεισό τους.
ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΝΕΑ ΣΥΛΛΟΓΗ!
Γιέτα!
Ρόουζ;
Έλα, σήκω. Πάμε στο καταφύγιο.
Άσκηση είναι.
Δεν το ξέρεις αυτό. Έλα, σήκω.
Λοιπόν, παιδιά.
Γιέτα, έλα. Στο καταφύγιο, τώρα.
-Αφήστε τα. -Δεν φεύγουμε κι απ' την Αίγυπτο.
Πού είναι ο Μορτ;
Εμπρός, έξω.
Πιο γρήγορα.
Πού είναι αυτός; Εδώ είναι;
-Τι κάνει... -Κάτω είναι!
Καλά, εντάξει!
Μπείτε μέσα. Απ' την άλλη.
Μπες μέσα! Προχώρα!
Άντε. Προχώρα!
Γιατί φοράς το νυχτικό της μαμάς;
-Προχωράω. -Προχώρα.
-Πάω! -Κάνε γρήγορα!
Εμπρός! Ξέρεις τι...
Δεν άκουσες τη σειρήνα; Σήκω.
Γιατί μένεις στη σκάλα;
Έλα! Θες να σε δει ο παππούς;
-Συνεχίστε. -Βρε Μορτ.
-Έλα. -Δεν ανεβαίνει το παντελόνι.
-Κόλλησε. -Μην κάθεστε.
Κανείς δεν κάθεται.
Έλα, ανέβασε το παντελόνι.
Στρίψ' το.
-Να βοηθήσω; -Έτσι μπράβο.
Είσαι με τα καλά σου, Μορτ;
Η μαμά είπε ότι μπορώ.
Αφήνεις το παιδί σου να φοράει φορέματα;
Σταμάτα τις φωνές. Δεν φταίει αυτή.
Ήμαρτον. Δεν πάει στο σχολείο έτσι.
Εδώ κάθεται, παίζει. Σιγά το πράγμα.
Παίζει; Τι ακριβώς παίζει;
Τι είναι αυτά; Πρέπει να πάει σε γιατρό.
Κι αυτό... Κι αυτό δικό σου είναι;
Τι διάολο είναι αυτά;
-Τι είναι αυτά; -Έλα.
Το κολιέ. Εγώ σου το αγόρασα!
Το ξέρω, δώσ' το μου. Φτάνουν οι φωνές.
Θες να πας στο τρελάδικο;
Όλοι οι άντρες Μπόιμελγκριν θέλουν να γίνουν γυναίκες.
Είναι καταραμένη η οικογένεια.
Δεν είναι κατάρα. Έτσι είναι η οικογένειά μας.
Η οικογένεια; Σοβαρά;
Δεν έχεις ιδέα από οικογένεια.
Λείπεις όλη νύχτα. Κοιμάσαι όλη μέρα.
Εδώ είναι το δικό μου σπίτι, δικοί μου και οι κανόνες.
Δεν πληρώνεις τίποτα, παιδί μου.
Δεν κάνεις τίποτα, άρα δεν σου πέφτει λόγος.
Για όλα αυτά εσύ φταις!
Θες να καταλήξει σαν τον Γκέρσον;
-Χάιμ! -Αυτό θες;
-Χάιμ! -Μόρτι, έλα δω.
Έλα δω. Κοίταξέ με.
Έλα δω. Έλα, καλέ μου.
-Βοήθεια! -Άφησέ τον.
-Άσ' το το παιδί. -Μαμά!
Θες να σου πω τι απέγινε ο θείος Γκέρσον;
-Χάιμ! Σταμάτα! -Μόρτον!
-Φέρεσαι σαν κόπανος! -Να σου πω;
Τον έκαψαν σε φούρνο.
-Βρε... -Θες να σου πω γιατί;
Γιατί η μάνα σου και η γιαγιά σου
τον άφηναν να τριγυρνά με φούστες!
Το κάνει όταν είναι μόνος του.
Τον κάνει χαρούμενο. Δεν είναι τίποτα.
Ο Γκέρσον είναι χαρούμενος;
Κάν' τον να το σταματήσει, αλλιώς φύγε απ' το σπίτι μου!
Οι σειρήνες είναι, τον παλαβώνουν.
Τον παλαβώνουν.
Πρόσεχε το κεφάλι σου.
Κάνε ό,τι λέει ο παππούς σου.
Εντάξει. Το υπόσχομαι.
Μην τον ακούς. Μη φύγεις, σε παρακαλώ.
Εντάξει, ντύσου τώρα.
Πήγαινε να ντυθείς.
Μαμά;
-Τόμι, πέτα την! -Πάμε!
Αμάξι Κόκκινο, Αμάξι Κόκκινο φέρε τη Μαίρη από δω!
Αμάξι Κόκκινο, Αμάξι Κόκκινο, φέρε την Νταϊάν από δω!
Σταματήστε!
-Πάμε πάλι. -Ναι.
-Ναι, πάμε πάλι. -Ναι, πάλι.
Σταθείτε! Εγώ δεν πρόλαβα να παίξω.
Τα αγόρια παίζουν από κει.
Το Αμάξι Κόκκινο είναι για κορίτσια.
Μπράινα;
Αγόρι είσαι, Μορτ,
όσα φορέματα της μαμάς κι αν βάζεις.
-Τι έγινε; -Είσαι καλά;
Μπράινα, είσαι καλά;
Φωνάξτε βοήθεια!
Σ' ευχαριστώ που πίστεψες σ' εμένα.
Δεν θα τα έκανα αυτά χωρίς εσένα.
Είναι όλα υπέροχα, καλή μου.
Ποιο σου αρέσει πιο πολύ;
Σπάνια εμπνέομαι από ένα μεμονωμένο κομμάτι,
αλλά...
μου αρέσουν πολύ οι κορνίζες.
Τι βλακείες.
Πήγαινε. Υποδέξου τον λαό σου.
Να κάνω ομιλία; Εντάξει.
Θα 'θελα να πω μερικά λόγια.
Γεια σας. Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Θέλω να πω δυο λόγια.
Πάντα ήταν όνειρό μου να κάνω τέτοια έκθεση,
και είναι υπέροχο
που έχω τόσα αγαπημένα πρόσωπα στη γέννησή της.
Σας ευχαριστώ.
Νομίζω πως το ταξίδι μου ξεκίνησε όταν ήμουν μικρή, με τις κηρομπογιές.
Καθόμουν κι έβλεπα τηλεόραση.
Η μαμά μου μου τις έδινε
γιατί δεν συγκεντρωνόμουν,
και δεν μπορούσα να σταματήσω.
Και έπαιζα με τις κηρομπογιές.
Οι γονείς μου, όμως, μιλούσαν γι' αυτό
σαν να είχα βρει
αυτό που ήθελα να κάνω.
Και μεγάλωνα.
Ασχολήθηκα με την κεραμική
και τη γλυπτική, και ήταν ωραία.
-Ωραία ήταν, αλλά... -Τι κάνεις;
Ακολούθησέ με.
Αλλά περίμενε 180 δευτερόλεπτα.
Και βρήκα τη φωνή μου. Τώρα τα ακρυλικά είναι το μέσο μου.
Ήταν ολόκληρο ταξίδι μέχρι εδώ.
Όταν κοιτάς κάθε κομμάτι...
Ένα...
δύο, τρία,
τέσσερα, πέντε, έξι...
Εσύ θα 'πρεπε να φοράς το δαχτυλίδι.
Τι; Όχι.
Εγώ θέλω όμορφο δαχτυλίδι, όχι αυτό το έκτρωμα.
Δεν...
Τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω.
Θέλω...
Θέλω λίγο χρόνο.
Θέλω λίγο χρόνο για να σκεφτώ κάποια πράγματα.
Εντάξει.
Μέχρι τότε, όμως...
Μπορείς να κρατήσεις μυστικό;
Εσύ μπορείς;
Υποτιτλισμός: Σύλβια Τσάτσαρη
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη αρη