NORWESKI KLEJNOT
Nie wierzę, że kazałyście mi to zrobić.
O Boże. Nie wierzę, że się zgodziłam.
-Witamy na pokładzie. -Myjemy rączki.
Dzieciaki, chodźcie za mną!
-Tędy. -Josh, czemu jesteś taki zdołowany?
-Będzie fajnie. -Gratulacje.
Jest wspaniale. Wreszcie mam całą rodzinę przy sobie.
Trzymaj mnie z dala od tych rodzinnych harców,
bo nie wytrzymam z tym teraz.
Czekaj, kochanie, musisz umyć ręce.
-Myjemy rączki. -Witamy na pokładzie.
I znowu obie jesteśmy singielkami.
Może jest ku temu jakiś powód albo to przeznaczenie.
-Piękna łódź. -Coś, czego nie rozumiemy.
Statek. To jest statek.
-Co? -Statek. To jest statek.
-Jest jakaś różnica? -To kwestia szacunku.
Kwestia szacunku. Rozumiem.
Powiedziałam: "Czuję uderzenia gorąca. Jest tak gorąco".
Boże, zgubimy dzieci.
Hej, Sarah.
Josh! Ali!
TRANSRODZIC
-Co z naszymi bagażami? -To dobry kierunek?
Ilu Pfeffermanów potrzeba do znalezienia naszych pokoi?
Będziemy blisko siebie.
Będziemy mogli
pukać sobie do drzwi w nocy.
Parzyste są po prawej.
To mój. Idę sobie klapnąć,
bo jestem padnięta.
Okej.
Czekaj. Jestem na innym poziomie niż ty.
Pójdę to sprawdzić.
Rozpakujcie się i spotkamy się na kolacji o 18:00.
Słyszeliście? Dobra.
Rany, strasznie mi przykro. Mama jest znowu sama.
Dlatego musieliśmy jechać na tę wycieczkę.
Mama by umarła, gdybyśmy nie pojechali.
WITAMY NA POZIOMIE NIEBIAŃSKIM
Witaj, Shelly.
Witam w apartamencie Garden Villa.
Jestem Trevor, twój osobisty lokaj,
i moim zadaniem jest sprawić,
by pobyt z panem Rachlisem był wspaniały i spokojny.
Rozstałam się z panem Rachlisem,
więc nie mogę zostać w tym ekstrawaganckim apartamencie,
to za dużo.
Zmienię pokój. Dziękuję.
Nie ma takiej potrzeby.
Taki rejs jest idealnym lekarstwem
na rozstanie.
A to jest idealny apartament na pławienie się w luksusie.
Mogę ci zarezerwować masaż. Mamy też akupunkturę.
A może chciałabyś zrobić sobie manicure i pedicure,
wybielanie zębów, kąpiel w solance.
Pozwól, że zapytam,
kiedy ostatni raz miałaś trochę czasu dla siebie?
Czasu dla mnie?
Tak.
Mam dla wszystkich niespodziankę.
Chcę wam coś pokazać po kolacji.
Mieliśmy ściągnąć tę apkę w domu.
Bez niej nie będziemy mogli się komunikować.
Mam dość tego cholernego telefonu.
-Nie podoba mi się. -Nieważne.
-Gdzie jest Joshie? -Freestyluje.
Nie czuje się dobrze?
Freestyluje.
Nikt tego nie powiedział. Robi, co chce.
Czemu zawsze ktoś choruje na wakacjach?
Kto miał półpaśca w San Francisco?
-Nie. -To nie było San Francisco.
W San Francisco miałam anginę.
-Naprawdę? -Tak.
Wysiadłaś z samolotu.
Z lotniska jechaliśmy do cioci Bryny
-na seder. -To było to święto Paschy,
w które Maura i Bryna się pokłóciły.
Bo stanęłaś po jej stronie.
Potem już nie organizowaliśmy kolacji sederowej. Dlaczego?
Bo Pascha i seder należały do cioci Bryny.
To głupie. Święto nie może do nikogo należeć.
Stół w naszej jadalni był za mały.
Nie mogłam znaleźć liści na stół.
Czemu to robisz? Nie chcę tego.
Bo nie chcę tyle.
Któraś z was miała ospę.
-Nie jedz tego. -Kto miał ospę?
-Ale ja nie... -Ty miałaś ospę?
Bo jeśli leży na moim talerzu i to zjem,
to szybko przytyję.
Ali nie chce jeść czegoś, co ośliniłaś.
Szczególnie kiedy
na tej łodzi jest trzy tysiące rzeczy do zjedzenia.
To nie łódź. To statek.
-Mówi się statek. -Statek.
Nie da się pomylić płci statku.
Idę już, bo nie chcę się spóźnić na pokaz magicznych sztuczek.
Muszę wam coś pokazać po kolacji.
Idę znaleźć Yoshiego.
Pa. Dzięki.
Pa.
Półpaśca miała w Nowej Szkocji.
Jedno z dzieci miało półpaśca w Nowej Szkocji.
Chyba wyparłam Nową Szkocję.
Mamo?
-O mój Boże. -O Boże.
-Patrz na to. -Jasna cholera. Co?
To jest jej pokój?
Jest niesamowity.
-Ma fortepian. -I owoce.
Ja nie mam misy z owocami.
Mamo, czemu nam o tym nie powiedziałaś?
Jak się tu dostałyście?
Przypadkiem wzięłam twój klucz.
To ta niespodzianka,
o której chciałam wam wczoraj powiedzieć,
ale źle mnie potraktowaliście, więc nie mówiłam.
-Nieprawda. -Właśnie że tak.
Większość czasu traktujecie mnie okropnie.
Po prostu sobie pójdźcie.
-Idźcie. -Wyrzucasz nas?
Tak, to moje miejsce i mój czas.
Zamierzam się porozpieszczać.
Idę na masaż, manicure i pedicure
i będę sobie dogadzać.
Trevor uczy mnie dbania o siebie.
Co za Trevor?
Gejem, którego dostałam w pakiecie z pokojem.
Ja nie dostałam geja z pokojem. A ty dostałaś?
Możecie już iść. Idźcie.
Okej.
-Pa, pa. -Rozkoszuj się masażem.
Będę.
Pan Niesamowity!
Patrzcie na niego. Nieźle, stary.
Dobra, moi drodzy,
ustawcie się tu jeszcze raz.
Wszyscy w stronę basenu.
Nie wiem, myślę, że mój eks i ja
jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi,
ale szczerze mówiąc, Lisa,
nie umiem określić, czy jest osobą dla mnie,
czy chcę, by był.
A co za różnica?
Nie wiem. A jak jest z tobą i twoim mężem?
Domyślam się, że jesteś hetero, bo nie powinnam...
Nie.
Nie jestem hetero.
Nie wiem. Mamy do tego
nowoczesne podejście.
Skoro rozmawiamy otwarcie,
to tak między nami powiem ci,
że swingujemy.
Moment.
Pozwalacie sobie umawiać się z innymi ludźmi?
Nie, umawiamy się z innymi parami.
W domu, mamy swoich ludzi,
a gdy jesteśmy na wakacjach, jak tu,
rozglądamy się za parami,
którym możemy się podobać.
Brzmi skomplikowanie.
A może na tyle skomplikowanie, by dodawać życiu smaku.
-Cześć, kochanie. -Cześć. Wszystko w porządku?
Tak. Chcę ci tylko powiedzieć, że tęsknię.
Ja też, mięczaku.
Przełączę cię na głośnik.
Dzieciaki, chodźcie tu.
-Zgadnijcie, kto to. -Mama?
Podpowiem wam. To mama.
-Mama! -Przywitajcie się z mamą.
-Cześć, mamusiu! -Przekażcie jej ważne wieści.
Mamy tu ważne wieści.
-Dostaliśmy nowego żółwia! -Tak.
A Zacky sam zrobił kupę.
-Ej, ja to chciałem powiedzieć. -Ważne wieści, co?
Uwierzysz?
Kochanie, jestem z ciebie tak dumna.
Bardzo się z tego cieszę.
Powiedzcie, że kochacie mamę.
-Kocham cię, mamo. -Kocham cię, mamusiu.
-Kochamy cię, mamusiu. -Kocham was.
Do zobaczenia. Kocham was.
-Okej. Pa, pa. -Kocham cię, mamo.
I jak?
-Wszystko w porządku? -Tak, w porządku.
Nie, nie w porządku.
Tęsknię za panem Rachlisem.
Podobałoby mu się tu, szczególnie jedzenie.
Był moją ostoją.
Wierzył we mnie.
-Lubił, jak śpiewam. -Śpiewasz?
Pracowaliśmy nad moim występem.
Przepraszam, powiedziałaś "występem"?
Tak.
Dlaczego dopiero teraz o tym słyszę?
Mam znajomości w salonie Spinnaker,
tu na statku. Jest znany na całym świecie.
Grał tu Barry Manilow. Mogę to dla ciebie załatwić.
Czekaj, czekaj.
Mogłabym wystąpić na tej łodzi?
Na tym statku, tak.
-Tym statku? -Tak.
Szuka pani czegoś konkretnego?
Dzień dobry. To jest piękne.
-To dla kobiet czy mężczyzn? -Dla obojga.
-Co pani sądzi? -Bardzo ładnie.
Czy to właśnie nazywają stylem athleisure?
Trochę jak matrona z Boca Raton
albo, no nie wiem,
jak raper hip-hopowy?
-Jest dla wszystkich. -Mogę przymierzyć?
Pewnie.
-Cześć. -Cześć.
-Wyglądasz niesamowicie. -Dziękuję.
Serio.
Wspaniały nowy wizerunek.
-Co się dzieje? -Ja tylko...
Żegnam się ze spandeksem i bielizną wyszczuplającą dla kobiet.
-To ma w sobie moje pośladki. -Dlaczego?
Nie zrobią mi operacji.
Czemu?
Bo gdy w moim wieku na badaniach serca
maszyna robi coś dziwnego,
to nie chcą operować.
A podczas badań maszyna zrobiła coś dziwnego, więc...
Myślę, że noszenie takich ciuchów
to co innego, gdy masz zamiar
zmienić płeć,
ale w innym przypadku, czuję się jak w przebraniu.
Jakbym się ukrywała. Jakby...
Czuję się źle.
Muszę zrobić więcej badań i odstawić hormony,
co już zrobiłam i czuję się...
Jakbym była nikim. Nie czuję nic.
Do bani.
Teraz nawet nie wiem, czego albo kogo chcę.
Więc nie zmieniasz się?
Już się zmieniłam. Jestem trans.
Jestem po prostu...
To ja.
To koniec.
To może...
Odmówmy modlitwę.
-Mogę? -Zrób to.
To twój tyłek?
To był mój tyłek.
Weź to.
-Gotowa? -Tak.
Odwróć się w stronę oceanu i unieś ręce.
Wielka tajemnico.
Bogini.
Zapamiętajmy tę chwilę, jako moment pożegnania
z okropną bielizną wyszczuplającą.
Żegnaj, okropna bielizno wyszczuplająca.
Uwolnij nas od uczucia
ściśniętego tyłka,
ograniczeń i limitów.
Pozwól nam żyć.
-Uwolnij nas. -Uwolnij...
-Uwolnij nas! -Uwolnij nas!
Boję się, że te małe ptaki
zaplączą się w to,
jak w kaftan bezpieczeństwa.
-Nie możemy. -Boże. Tam.
Wyrzuć.
Proszę.
-Cześć. -Hej, co tam?
Jak się masz?
Nieźle. A ty?
Dobrze.
24. Czarne.
Wygrałeś?
Tak. Bardzo dobrze mi idzie.
-Bardzo? -Bardzo.
Proszę obstawiać.
-Zacznij obstawiać liczby. -Nie obstawiam liczb.
To są świetne liczby. Trzy, dziewięć, 18, 36.
Jak je obstawisz, wygrasz. Proszę?
Mówię serio. To są świetne...
-Okej, masz. -Serio?
-Mogę zagrać? -Tak.
-Możesz to położyć, gdzie chcesz. -Okej.
Obstawić trzy czy 36?
A może 18? Nie, obstawię 36.
Zrób to.
Obstawimy je wszystkie.
Co?
Obstawimy wszystkie.
-Naprawdę? -Tak.
-Obstawiamy wszystko. -Dobra. Czemu nie?
Zacznę od trójki. Kocham cię, trójko.
Bo rozwalasz system dwójkowy
Trzy, teraz dziewięć. Razy dwa, mamy 18.
A dwie osiemnastki to 36.
-Trzydzieści sześć. -No to jedziemy.
-Dobra. Koniec. -Okej.
-Nie beze mnie. -Koniec zakładów.
Okej.
Poczekaj, aż to zobaczysz.
Dwadzieścia dwa. Czarne.
To koniec? Nie gramy drugi raz?
Nie.
O mój Boże.
Ile to było pieniędzy?
Yoshi, ile to było pieniędzy?
No ile?
25 tysięcy dolarów.
O mój Boże. Co?
Dlaczego pozwoliłeś mi obstawić 25 tysięcy?
Nie wiem, co robię.
Przepraszam.
Szlag.
Co zrobimy?
Co chcesz zrobić?
Chcę pobyć sam.
Nie, nie możesz być sam.
Jestem tutaj, żeby być z tobą.
-Serio? -Tak. Serio.
Gówno prawda.
Wcale nie.
Jesteś tutaj, żeby uciec od Leslie.
-To nieprawda. -Jasne.
Pojechałaś do Overland Park, żeby uciec od Leslie.
Proszę cię.
Traciłeś rozum, a ja przyjechałam i cię ocaliłam.
Nie ocaliłaś mnie.
Uroiłaś to sobie w głowie.
Nie prosiłem cię, żebyś mnie odebrała z Overland Park.
Nie jestem twoim chłopakiem, tylko bratem.
Chcę być normalny.
Chcę założyć rodzinę i...
A to wszystko psuje.
Ty musisz iść w tę stronę,
a ja w tę.
Sarah. Wstawaj. Mam pomysł.
-Co? -Potrzebuję twojej pomocy.
Chcę zorganizować seder.
-Nie robię żadnego sederu. -Proszę?
-Nie. -Dlaczego?
Wierzyłam w to całe Hineni.
-Mam dość. Kiepski ze mnie Żyd. -Nie musi tak być.
Nie. Czemu chcesz zrobić seder?
Bo go potrzebujemy.
Jesteśmy razem, a to ostatni wieczór święta Paschy
i chcę, żebyśmy się zebrali
i przez chwilę byli naprawdę razem.
Proszę.
Nie mam ze sobą talerza sederowego.
Sprawdziłam mapę.
Na prawej burcie i na dwunastym piętrze, a nie dziesiątym.
Patrz.
Daj mi ten talerz.
Przepraszam. Tutaj.
Krakersy mogą robić za macę.
Okej.
-Kość. -Kość.
Idealnie.
-Pietruszka. Charoset. -Okej.
-Charoset. -Orzechy.
-Orzechy, rodzynki. -Tak.
-Są orzechy i rodzynki. -Wezmę.
-Nie ma tu wina. -Weź ocet.
Ocet. Świetny pomysł.
Okej, dobra. Gorzkie zioła.
-Wasze wasabi. -Dziękuję.
-Idealnie. -Super.
-Dziękuję. -Dziękuję.
KAPLICA
Okej, a teraz wszyscy
weźmy kilka głębokich oddechów.
Skupcie się,
bądźcie wdzięczni, że jesteśmy tu wszyscy razem.
Zebrał nas kobiecy duch,
tej, która trzyma dla nas miejsce.
Zapamiętamy tę chwilę
i będziemy kultywować tradycję naszego ludu,
narodu żydowskiego.
Dlatego dziś przed zachodem słońca,
skosztujemy jedzenia z rytualnego talerza.
-Co to jest? -To charoset.
To jest wasabi.
-To piękne. -Dziękuję.
Naprawdę.
Pycha.
O Boże.
W tej chwili naprawdę rozumiem gorycz bycia niewolnikiem.
Dobra, więc...
W porządku?
Ali i ja zdecydowałyśmy, że zorganizujemy to,
jak ten seder, który z Raquel wymyśliłyśmy na Hineni. Przepraszam.
Nie chcę nic zaczynać.
Oczywiście.
Miałyśmy zrobić to,
gdy siedzi się naprzeciw innych osób i mówi im,
przez co czujemy się zniewoleni.
Od czego musimy się uwolnić.
Chcecie to zrobić?
-Tak. -Zróbmy to.
No dobra.
Muszę iść.
Pozwólcie mu iść.
I została ich czwórka.
Wiecie co? Może nie powinniśmy tego robić.
-Nie, nie. -Okej.
-Zróbmy to. -No dalej.
-Matuś, zaczynaj. -Dobra.
Byłam na pokładzie statku,
patrzyłam na bezmiar oceanu
i był przytłaczający.
I żeby złapać równowagę
wyobraziłam sobie gdzieś tam punkt
i zastanawiałam się, jak głęboko mógłby zejść,
pewnie bardzo głęboko.
Zrozumiałam ogrom oceanu,
wszystkich oceanów...
I w tym momencie zrozumiałam mój ból.
I ogrom mojego strachu.
Jestem tak przepełniona
wstydem...
Wrócimy do mnie.
Okej, teraz ja.
Możesz się pośpieszyć?
-Mam występ o 18:30. -Co?
Dokąd idziesz? Musisz opowiedzieć swoją historię.
Chcemy nawiązać więź.
-Chcesz, żebym opowiedziała historię? -Tak.
Dobrze.
Moja historia jest taka,
że nie czuję się dobrze w tej rodzinie.
Naśmiewacie się ze mnie.
Nawiązujecie więzi między sobą za moimi plecami.
Przewracacie oczami.
Nie przewracamy oczami.
Właśnie to zrobiłaś.
Ma rację. Właśnie przewróciłaś oczami.
Dziękuję, że raz się za mną wstawiłaś.
Gdy Buzzy odszedł,
myślałam, że nikt we mnie nie uwierzy,
ale poznałam Trevora.
Kim jest Trevor?
Gejem, którego dostałam z pokojem.
Jestem na innym poziomie.
Dostaję jajko w koszulce na życzenie.
Pokazałam mój występ Trevorowi
i uważa, że jest dość dobry, by go pokazać w znanym na świecie
salonie Spinnaker.
Więc jeśli chcecie usłyszeć moją historię,
ona pragnie być wysłuchana.
-Dziś o 18:45. -O 18:45.
Zaczynam o 19:00, ale musicie znaleźć miejsca do 18:45.
-Można dostać geja z pokojem? -Tylko na jej poziomie.
Wyruszcie ze mną w podróż, Do szekła i z powrotem.
Do szekła i z powrotem.
Wyruszcie ze mną w podróż, Do szekła i z powrotem.
Kiedy byłam małą dziewczynką,
coś mi się stało, przez co przestałam być sobą.
Przestałam rosnąć, w każdym tego słowa znaczeniu.
Zawsze ciągnęło mnie do mężczyzn,
którzy chcieli żyć w cieniu swojego sekretu.
Kim jestem? Nie wiedziałam.
Nie wiedziałam i nie chciałam wiedzieć.
Zamknęłam się w kokonie.
Jestem spłukana, ale szczęśliwa
Jestem biedna, ale miła
Jestem niska, ale zdrowa
O tak
Odlatuję na haju, a jednak tkwię na ziemi
Jestem świadoma, ale otumaniona
Jestem zagubiona
Ale pełna nadziei, skarbie
Ale to sprowadza się do tego
Że wszystko będzie dobrze
Bo jedną rękę mam w kieszeni
A drugą przybijam piątkę
Czuję się pijana, ale jestem trzeźwa
Jestem młoda i słabo opłacana
Jestem zmęczona, ale pracuję
O tak
Troszczę się, ale jestem niespokojna
Jestem tu, ale odeszłam
Jestem w błędzie
Przepraszam...
Skarbie...
Ale to sprowadza się do tego
Że wszystko będzie dobrze
Bo jedną rękę mam w kieszeni
A drugą pokazuję znak pokoju
Jestem wolna, ale skupiona
Jestem zielona, ale mądra
Jestem trudna, ale przyjazna, skarbie...
Jestem smutna, ale się śmieję
Jestem dzielna, ale tchórzliwa
Jestem chora, ale ładna
Skarbie...
Ale sprowadza się to do tego
Że nikt jeszcze tego Tak naprawdę nie rozgryzł.
Bo jedną rękę mam w kieszeni
A drugą gram na pianinie.
Brawa dla Trevora.
A wszystko sprowadza się Do tego, przyjaciele
Że wszystko będzie dobrze
Bo jedną rękę mam w kieszeni
A druga łapie taksówkę