Napilit ninyo akong gawin ito.
Hindi rin ako makapaniwalang sumama ako.
Maligayang pagsakay.
Halina kayo, mga bata, sumunod kayo!
-Dito ang daan. -Josh, bakit ka ba naiinis?
-Masaya ito. -Congrats.
Masaya ito. Kasama ko na sa wakas ang buong pamilya ko.
Ilayo mo ako sa kalokohan ng pamilya na ito dahil
ayaw ko nang harapin ito.
Kailangan mong iabot ang kamay mo.
-Hugas muna. -Maligayang pagsakay.
Parehas uli tayong single?
Baka may rason, o baka tadhana.
-Magandang bangka. -Bagay na hindi natin naiintindihan.
Barko ang tawag dito.
-Ano? -Barko ang tawag dito.
-Ano'ng pagkakaiba? -Pagbibigay-galang.
Oo, naiintindihan ko.
Sabi ko, "Parang nilalagnat ako, sobrang init."
Naiiwan tayo ng mga bata.
Sarah.
Josh! Ali!
-Paano ang mga bagahe? -Tama ba ang daang ito?
Ilang Pfefferman ang kailangan?
Magkakalapit lang tayo.
Puwedeng katukin natin
ang isa't isa.
Ang even ay sa kanan.
Dito ako. Hihiga muna ako
dahil pagod na ako.
Sige.
Sandali. Sa tingin ko, iba ang palapag ko sa inyo.
Titingnan ko muna ito.
Ayusin na ninyo ang mga gamit, 6:00 ang dinner natin.
Malinaw ba iyon? Sige.
Ang sama sa pakiramdam na mag-isa na ulit si Mom.
Kaya nga tayo sumama rito.
Dahil mamamatay talaga si Mom kung hindi.
Hello, Shelly.
Maligayang Pagdating sa Garden Villa dito sa haven.
Ako si Trevor, personal butler mo,
at narito ako upang maging maayos,
masaya, at madali ang lahat para sa inyo ni G. Rachlis.
Hiwalay na kami ni G. Rachlis,
kaya hindi ko magagamit ang marangyang lugar na ito para lang sa akin
dahil sobra ito.
Papalitan ko ang kuwarto ko.
Hindi na iyon kailangan.
Ang paglalayag ay tamang-tama
para sa nakipaghiwalay.
At ito ang pinakamagandang kuwarto para magpakasaya.
Maaaring kitang kkunan ng masahe. O acupuncture.
Baka nais mong magpalinis ng mga kuko,
magpaputi ng ngipin, o ng Jacuzzi na may asin.
Tatanungin kita,
kailan ka huling lumabas na "ikaw" lang?
Parehas lang ba iyan sa "ako" lang?
Oo.
May sorpresa ako para sa lahat.
May gusto akong ipakita sa inyo pagkatapos ng hapunan.
Dapat sa bahay pa natin na-download ito.
Kundi hindi tayo makapag-uusap lagi.
Ayaw ko na sa teleponong ito.
-Hindi gumagana. -Kalimutan mo na.
-Nasaan si Joshie? -Kung ano-ano lang ang ginagawa.
Masama pakiramdam niya?
Hindi.
Ginagawa lang niya ang gusto niya.
Bakit palagi na lang may nagkakasakit?
Sino ang nagkaroon ng buni dati?
-Hindi. -'Di San Francisco.
Sumakit ang lalamunan ko.
-Talaga? -Oo.
Bumaba ka noon.
Diretso sa bahay ni Tita Bryna
-para sa seder. -Pesach iyon
na pinag-awayan nina Maura at Bryna.
Kinampihan mo siya.
Hindi na tayo nagkaroon ng seder pagkatapos no'n.
Dahil laging kay Tita Bryna ang mga iyon.
Walang nagmamay-ari sa Paskuwa.
Ang hapag-kainan natin ay maliit para sa lahat.
Hindi ko makita ang mga dahon para sa mesa.
Bakit mo iyan ginagawa?
Hindi ko ito mauubos.
May nagkabulutong.
Sino ang nagkabulutong?
-Hindi ko... -Ikaw ba iyon?
Dahil kapag nasa plato ko iyan at kinain ko,
mabilis akong tataba.
Ayaw ni Ali ng anumang may laway mo.
Lalo na at
may 3,000 masasarap na pagkain sa bawat sulok ng bangkang ito.
Hindi ito bangka. Barko ito.
-Barko dapat. -Barko.
Hindi ka magkakamali roon.
Dapat mapanood ko ang magic show kaya aalis na ako.
May kailangan akong ipakita mamaya.
Hahanapin ko si Yoshi.
Paalam. Salamat.
Paalam.
Buni sa Nova Scotia.
Isa sa mga bata ang nagkaroon ng buni sa Nova Scotia.
Kinalimutan ko na yata ang Nova Scotia.
Mom?
-Diyos ko. -Diyos ko.
-Tingnan mo ito. -Grabe.
Ito ang kuwarto niya?
Hindi ito kapani-paniwala.
-May piano. -Prutas?
Walang lagayan ng prutas.
Mom, bakit hindi mo ito sinabi sa amin?
Paano kayo nakapasok dito?
Aksidenteng nakuha ko ang susi mo.
Ito ang sorpresang
sasabihin ko sana sa inyo,
pero tinrato ninyo ako nang masama.
-Hindi namin iyon ginawa. -Ginawa ninyo.
Madalas namang ganoon.
Bakit 'di na lang kayo umalis?
-Ano ka ba? -Pinapaalis mo kami?
Oo, lugar ko ito. Oras ko ito.
Pasisiyahin ko ang sarili ko.
Magpapamasahe ako, magpapalinis ng kuko,
at magpapakasasa ako.
Tinuturuan ako ni Trevor na alagaan ang sarili ko.
Sino naman si Trevor?
Si Trevor ang baklang kasama sa kuwarto na ito.
Walang bakla sa kuwarto ko. Mayroon ba sa iyo?
Umalis na kayo. Sige na.
Sige.
-Paalam. -Maging masaya ka sana.
Oo naman.
Mr. Amazing Man!
Tingnan ninyo siya. Mahusay, kaibigan.
Inaanyayahan ko ang mga lalaki
na pumila muli rito.
Lahat kayo, humarap sa pool.
Ako at ang dati kong asawa
ay matalik na magkaibigan.
Pero sa totoo lang, Lisa,
hindi ko masabi kung siya na ba ang para sa akin
o gusto ko lang para sa akin.
Ano ang pagkakaiba niyon?
Iyong sa inyo ba ng asawa mo?
Sa tingin ko ay straight ka dahil hindi dapat ako...
Hindi.
Hindi talaga ako straight.
Mayroon kaming
modernong pag-iisip sa mga nangyayari.
Basta tapat ka lang,
kami ay, sa atin lang ito,
nagsu-swing.
Sandali.
Okay lang makipagrelasyon sa ibang tao?
Hindi. Nakikipagrelasyon kami sa ibang mag-asawa.
Sa lugar namin, may mga kaibigan kami,
at nagbabakasyon kami tulad nito.
Bukas lang kami palagi
sa mga mag-asawa na gusto kami.
Parang magulo iyan.
O tamang magulo lang para maging kawili-wili ang buhay.
-Uy, babe. -Uy. Ayos lang ba ang lahat?
Oo naman. Gusto ko lang sabihing nangungulila ako sa iyo.
Ako rin.
Palalakasan ko ito.
Mga anak, lumapit kayo, bilis.
-Sino ito? -Si Mom?
Ang Mommy niyo.
-Mommy! -Mag-hi kayo.
-Hi, Mommy! -Balitaan niyo siya.
May balita kami.
-May bago kaming alagang pagong! -Ayos.
Dumumi rin si Zacky nang mag-isa sa laro.
-Gusto kong ako ang magsabi niyon. -Ang ganda, 'no?
Akalain mo?
Anak, masaya ako para sa iyo.
Masaya akong marinig iyon.
Sabihin ninyo, "Mahal ka namin."
Mahal ka namin.
-Mahal ka namin. -Mahal ko kayong lahat.
Magkita tayo ulit. Mahal ko kayo.
-Sige, paalam. -Mahal kita, Mom.
Kumusta?
-Ayos lang ba ang lahat? -Oo, ayos lang ako.
Hindi ako mabuti.
Nangungulila ako kay G. Rachlis.
Magugustuhan niya lahat ito, lalo na ang pagkain.
Siya ang daungan ko sa gitna ng unos.
Nagtiwala siya sa akin.
-Gusto niya ang pag-awit ko. -Kumakanta ka?
May binubuo kaming palabas na ako lang ang bida.
Palabas na "ikaw lang ang bida" ba ang sabi mo?
Oo.
Bakit ngayon ko lang ito nalaman?
May mga koneksyon ako sa Spinnaker Lounge
dito mismo sa barko. Kilala ito.
Tumugtog na roon si Barry Manilow. Kaya kong gawan ng paraan.
Sandali.
Puwedeng gawin ko ang palabas ko rito?
Sa barko na ito, oo.
-Sa barko na ito? -Oo.
May hinahanap ka ba?
Hi. Maganda ito.
-Para ba ito sa lalaki o babae? -Kahit kanino.
-Ano sa tingin mo? -Napakaganda niyan.
Ito ang tinatawag nilang pang-ehersisyo araw-araw?
Tulad ng Boca Raton matriarch,
o, hindi ko alam,
para sa hip-hop na rapper?
-Para sa lahat. -Puwede isukat?
Oo naman.
-Hi. -Hi.
-Napakaganda mo. -Salamat.
Oo.
Bagay sa iyo ang bagong ayos mo.
-Ano ang nangyayari? -Ito ay...
Nagpapaalam na ako sa spandex at pampahubog ko.
-Ang isa na ito ay may puwit ko na. -Bakit?
Hindi posible ang operasyon ko.
Bakit?
Kung ka-edad kita, may problema na
ang puso mo,
at hindi ka na ooperahan.
May maliit na problema sa puso ko, kaya...
Sa tingin ko, kakaibang isuot mo ito
kung alam mong may mababago
sa iyong anyo,
pero kung hindi, isa lang itong kasuotan.
Pakiramdam ko, nagtatago ako.
Parang hindi tama.
Dapat magpasuri pa ako at tumigil sa hormones,
na ginagawa ko at pakiramdam kong...
Parang wala akong kuwenta.
Nakalulungkot ito.
At ngayon, hindi ko na alam kung ano o sino ang gusto ko.
Hindi ka na magta-transition?
Nag-transition na ako. Trans ako.
Basta...
Ito ako.
Ito na iyon.
Kung ganoon...
Magdasal tayo.
-Puwede ba? -Sige lang.
Ito ang puwit mo?
Ang puwit ko noon.
Kunin mo ito.
-Handa ka na? -Handa na ako.
Humarap ka sa dagat at itaas ang iyong mga kamay.
Malaking misteryo.
Diyosa.
Tandaan natin ang sandaling 'to bilang pamamaalam sa
masisikip at pangit na Spanx.
Paalam, masikip at pangit na Spanx.
Ilayo mo kami sa pakiramdam
na maliit ang puwit,
limitado at nakakulong.
Hayaan mong magpakatotoo kami.
-Palayain mo kami. -Kami ay...
-Malaya! -Malaya!
Nag-aalala akong may maliit na ibon
na mapasabit dito,
parang straightjacket.
-'Di pwede rito. -Dito na.
Dito.
Heto.
-Hi. -Ano'ng balita?
Kumusta ka na?
Mabuti naman ako.
Mabuti.
24. Itim.
Nanalo ka ba?
Oo. Maraming beses na.
-Marami na? -Oo.
Tumaya na kayo.
-Tumaya ka ng mga numero. -Ayoko.
Maganda ang mga numero na ito. 3, 9, 18, 36.
Kung tataya ka riyan, mananalo ka.
Seryoso ako. Makapangyarihan ang mga iyan...
-Sige, isa sa akin. -Talaga?
-Puwede ito? -Oo.
-Puwede mo iyang ilagay kahit saan. -Sige.
Ano ang tatayaan ko?
O 18 na lang? Hindi, 36 na lang.
Ito na.
Heto. Itataya natin ito lahat.
Ano?
Itaya natin lahat.
-Talaga? -Oo.
-Itataya namin ito lahat. -Sige lang.
Magsisimula ako sa tatlo. Mahal kita, 3.
Dahil ginambala ang numero
Ang tres ay nuwebe. Doblehin mo, 18.
Dalawang 18 ay 36.
-Trenta'y sais. -Heto.
-Sige. -Sige.
-Patingin. -Wala na.
Sige.
Hintayin mo lang ito.
Bente-dos. Itim. 22. Itim.
Hindi puwedeng isa pa ulit na ikot?
Hindi.
Diyos ko.
Magkano lahat iyon?
Yoshi, magkano iyon lahat?
Magkano iyon lahat?
$25,000.
Diyos ko. Ano?
Bakit mo ako hinayaang pumusta ng $25,000?
Hindi ko alam iyon.
Patawarin mo ako.
Grabe.
Ano'ng gagawin natin?
Ano ang gusto mong gawin?
Gusto ko lang mapag-isa.
Hindi ka pwedeng mag-isa.
Sumama ako sa biyahe na ito dahil sa 'yo.
-Talaga? -Oo naman.
Kalokohan iyan.
Hindi.
Sumama ka para takasan si Leslie.
-Kalokohan. -Talaga.
Pumunta ka rin sa Overland Park para takasan si Leslie.
Ano ba?
Nasiraan ka na. Pumunta ako para iligtas ka.
'Di mo ako niligtas.
Gawa-gawa mo lang iyan.
Hindi ko sinabing sunduin mo ako sa Overland Park.
Hindi mo ako nobyo. Kapatid kita.
Gusto kong maging normal.
Gusto kong magkaroon ng sariling pamilya.
At sinisira nito iyon.
Kaya doon ka dapat pumunta
at dito ako pupunta.
Sarah. Bumangon ka. May ideya ako.
-Ano? -Tulungan mo ako.
Gusto ko ng seder.
-Hindi ako gagawa ng seder. -Sige na?
-Ayaw ko. -Bakit?
Walang kuwentang Hineni.
-Masama akong Hudyo. -'Di naman dapat ganoon.
Bakit gusto mo ng seder?
Kailangan natin.
Magkakasama tayo at ito ang huling gabi ng Paskuwa.
Gusto ko lang na magsama-sama tayo
at maging konektado.
Sige na.
Wala akong plato para sa seder o anuman.
Tiningnan ko ang mapa.
Iyon ang kanang harap ng barko, ika-12 palapag.
Tingnan mo.
Akin na ang plato.
Pasensya na. Heto.
Puwede nating gamitin ang mga biskwit.
Sige.
-Buto. -Buto.
Tamang-tama.
-Parsley. Haroset. -Sige.
-Haroset. -Mani.
-Mani, pasas. -Oo.
-Mayroong mani at pasas. -Ako na kukuha.
-Walang alak dito. -Suka.
Suka. Tama ang naisip mo.
Ayos iyan. Mapapait na herbs.
-Heto ang wasabi mo. -Salamat.
-Ayos ito. -Tama iyan.
-Salamat. -Salamat.
Lahat tayo ay
damhin ang sandaling ito para huminga nang malalim.
Damhin ang sarili,
at magpasalamat na tayo ay sama-sama.
Inimbitahan ng babaeng espiritu.
Hawak niya ang lugar
at kikilalanin natin ang sandaling ito
at mamarkahan ang tradisyon
ng mga Hudyo.
Ngayon, bago lumubog ang araw,
titikman natin ang mga pagkain sa ritwal na bandeha.
-Ano iyan? -Iyan ay haroset.
Iyan ay wasabi.
-Maganda ito. -Salamat.
Totoo.
Napakasarap.
Diyos ko.
Malalasahan mo talaga ang pait ng pagiging alipin sa isa na iyan.
Sige.
Ayos ka lang?
Nagpasya kaming gagawin natin ito na
tulad ng seder na ginawa namin ni Raquel para sa Hineni.
Ayaw kong maalala.
Siyempre, hindi.
Gagawin natin ito.
Uupo kayo sa harap ng mesa at sasabihin mo sa mga tao
kung ano ang umaalipin sa iyo.
Saan tayo dapat lumaya?
Gusto ba ninyong gawin iyon?
-Sige. -Gawin natin.
Mabuti naman.
Kailangan ko nang umalis.
Hayaan mo siya.
Apat na lang tayo.
Siguro, hindi natin ito dapat gawin.
-Hindi. -Sige.
-Gawin natin ito. -Sige.
-Moppa, ikaw muna. -Sige.
Nasa deck ako ng barko,
nakatingin ako sa malawak na karagatan
at nakakalula ito.
Ang ginawa ko para 'di matumba
nag-isip ako ng isang tuldok sa malayo.
Inisip ko kung gaano ito kalalim,
hanggang sa nawala na ito.
Naisip ko kung gaano kalawak ang karagatan,
lahat ng mga karagatan...
At sa sandaling iyon, naintindihan ko ang sakit.
At ang laki ng takot ko.
Ang totoong ako ay nakagapos
sa kahihiyan...
Balikan na lang ninyo ako.
Sige, ako naman.
Puwede bang bilisan mo?
-May palabas ako nang 6:30. -Ano?
Saan ka pupunta? Kailangang magkuwento ka.
Sinusubukan nating kumonekta.
-Gusto ninyong magkuwento ako? -Oo.
Sige.
Ang kuwento ko ay
hindi ako komportable sa pamilyang ito.
Kinukutya ninyo ako.
Nagsasama-sama kayo nang wala ako.
Iniirapan ninyo ako.
Hindi kami umiirap.
Kagagawa mo lang.
Tama siya. Nang-iirap ka.
Salamat, sa wakas, dahil kinampihan mo ako.
Alam ninyo, noong umalis si Buzzy,
akala ko, wala na ulit maniniwala sa akin,
pero nakilala ko si Trevor.
Sino si Trevor?
Siya 'yong baklang kasama sa kuwarto ko.
Ibang-iba ang level ko.
Nabibigyan ako ng poached egg.
Ipinakita ko ang palabas ko kay Trevor
at sa tingin niya ay maganda na ito para gawin sa
sikat na Spinnaker Lounge.
Kaya kung nais ninyong marinig ang kuwento ko,
nais din ng kuwento ko na marinig ninyo.
-Mamayang 6:45. -6:45 iyon.
Sa 7:00 ako lalabas, pero dapat nakaupo na kayo bago iyon.
-May baklang kasama ang kuwarto mo? -'Yong level lang niya.
Samahan ninyo ako sa aking paglalakbay, To Shell N Back.
To Shell N Back.
Samahan ninyo ako sa paglalakbay, To Shell N Back.
Noong ako ay bata pa,
may nangyari sa akin na pumigil sa akin para magpakatotoo.
Huminto ako sa pagtanda, kung ano man ang ibig sabihin niyon.
Naaakit ako sa mga lalaking
nais mamuhay nang sikreto sa kadiliman.
Sino ako? Hindi ko alam.
Hindi ko alam, at ayaw ko nang malaman.
Nasa loob ako ng cocoon.
Palakpakan natin si Trevor.
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio g ibig sabihin niyon.