TRANSRODZIC
Dużo ostatnio imprezowałam,
bo chciałam
sobie kogoś znaleźć.
Nie chodziło tylko o seks,
ale o znalezienie
drugiej połówki.
Bo ostatnio czułam się
samotna.
Świat wydaje mi się taki okropny.
Brutalny.
To strach.
Czuję się, jakbym była obok tego świata.
A potem
spotykasz kogoś.
Widzisz wszystko w jaśniejszych kolorach.
Wszystko się zmienia.
Nagle jesteś z powrotem w tym świecie.
Boże...
daj mi spokój,
by zaakceptować rzeczy, których nie mogę zmienić,
odwagę, by zmienić rzeczy, które mogę,
i mądrość, by je od siebie odróżnić.
Jak długo to jeszcze potrwa?
Prawie skończyliśmy.
Czy profesor Mackinaw obiecała ci coś za seks?
Oczywiście, że nie.
Pieniądze albo lekcje?
Nie.
Leslie taka nie jest.
Czy miałaś stosunki seksualne z profesor Mackinaw?
Moje życie osobiste to moja sprawa.
Jestem magistrantką, nie dzieckiem.
Musimy zbadać każdą skargę.
Nikt mi nic nie zrobił.
Rozumieją państwo?
Byłyśmy przyjaciółkami i kochankami.
Nie składałam żadnej skargi.
Cztery inne studentki złożyły.
Jedna z nich z licencjatu.
Ważne wieści.
Jadę do Izraela.
Do Ziemi Świętej.
Poproszono mnie o referat
na konferencji na temat judaizmu i płci na uniwersytecie Bar-Afik.
Nie będzie mnie dwa tygodnie.
Byłabym zachwycona, gdybyście transmitowali to wydarzenie.
Ilu z was obejrzy transmisję?
Dziękuję. To absolutnie konieczne.
Miejmy nadzieję,
że będę miała tam lepszy odbiór niż ten ostatni Żyd, który nauczał.
Profesor Pfefferman się zmywa!
-Kurwa! -Co?
Zapomniałem podpisać zgody na wycieczkę dla Elli.
-Jaką wycieczkę? -Na jakąś pieprzoną farmę.
Dzisiaj?
To zoo, w którym można głaskać zwierzęta.
To ta farma Knotts Berry?
Tak, mają tam zwierzęta.
Jagnięta, prosięta,
koźlęta i inne takie.
Kurwa.
Później to podpiszę.
Shelly Pfefferman.
Czujesz ten zapach spalin?
Rosalie Rollman.
Ta twoja ciężarówka stoi tu już ponad godzinę.
W czym problem? Masz za ciasno pieluchę?
-To wbrew zasadom osiedla. -Zasady osiedla!
-Tak jest.
W tym miejscu panuje dyktatura.
Jest gorzej niż w Ameryce.
-Dobrze, że się wyprowadzasz. -Wiesz co?
Mam wspaniałego syna,
który poprosił mnie, żebym z nim zamieszkała.
Ty nie masz nikogo, bo jesteś wrakiem człowieka.
Zaczynam nowe życie w Silver Lake,
gdzie doceniają takich artystów jak ja.
-Zamknij się już. -Prawda, Josh?
Zabieraj stąd tę ciężarówkę!
Pieprz się, Rosalie. Ty i twoje osiedle trupów!
Jestem głodna!
Tutaj jesteś.
Nie słyszałeś mnie?
Słyszałem.
Sąsiedzi też cię słyszeli.
Przestań już. Dlaczego nie odpowiadasz?
Bo dbam o wyluzowaną atmosferę, mamo.
-Jesteś zmęczony, synku? -Nic mi nie jest!
Nie, tylko ta twoja energia,
w kuchni jest teraz dosłownie piec.
-To nagły wypadek? -Pożar w brzuchu.
Jestem głodna.
Chcesz iść ze mną do Gelson's?
Mają wspaniałą kawiarnię, zewnętrzną kawiarnię, która jest w środku.
Jest bardzo wcześnie.
Jest piąta.
To za wcześnie. Ja jem kolację o ósmej.
Ale ty możesz iść.
Dobrze.
Berek!
Co?
Nie ma.
Dzień dobry.
Kim pani jest?
Jestem Ali, mieszkam na dole.
Proszę zaczekać. Idźcie do środka.
Do domu, natychmiast.
Pa.
Moja, moja.
Dzień dobry.
Zacznijmy od początku.
Jak się tu pani dostała?
Mieszkam w tym mieszkaniu tutaj, więc po prostu z niego wyszłam.
-Pani tu teraz mieszka? -Tak.
Na Airbnb nie było napisane,
że to dzielona nieruchomość. Rozumie pani?
Cóż...
Proszę zobaczyć, są zupełnie oddzielne.
Rzućmy okiem, jasne.
Mam zasunięte żaluzje.
Nic się nie łączy, nic nie jest otwarte.
-Drzwi są zamknięte. -Dobrze.
Martwię się tylko o prywatność mojej rodziny.
Muszę mieć możliwość chodzenia tam, gdzie chcę.
Chcę robić, co chcę, bez naruszania mojego bezpieczeństwa.
Słyszę, co pan mówi.
Wiem, że pani słyszy.
I to mnie martwi, bo jest pani tu na dole.
Widzi pani rzeczy, których nie powinna.
Choć nie ma nic do oglądania.
Może sobie oglądać, co chce, to nie robi żadnej różnicy.
Chcę mieć pewność, że mogę chodzić
w jakimkolwiek stanie, rozebrany czy nie,
i nikt nie będzie na mnie patrzył.
Dla dobra mojej rodziny proszę nie wychodzić do ogrodu.
Rozumiem, dziękuję.
Byłoby świetnie.
Ja zamknę.
Chodźmy.
Jesteście głodni?
Dzień dobry.
Chcecie ciasteczka?
Dobry pomysł.
Poprosimy tuzin ciasteczek.
I placki ziemniaczane.
-Automat z gumami! -To na Chanukę, ale niech będzie.
-Masz ćwierćdolarówki? -Placki
i oba rodzaje wędzonego łososia.
-Nie mam. -Masz ćwierćdolarówkę.
Nie mam ćwierćdolarówek.
Jest świetnie.
I barszcz. Weź dużo, kochana.
-Mogę prosić całą rybę? -Patrzcie.
Chodźcie zobaczyć tę rybę.
To będzie fajne.
-Nadal ma oko! -Jaka duża.
Mój Boże, zobaczcie!
Jej oko wygląda jak czarna perła.
Jest podobnie, jak wtedy...
-Pamiętają nas? -Mieliśmy stałe zamówienie.
Mieliśmy tu stałe zamówienie.
Przez całe lata. Nazwisko Pfefferman.
Zna pan to nazwisko?
Nie pamiętam.
Proszę zapłacić przy kasie.
Tak było.
A te dzieci? Przysięgam!
Jakby miały syndrom sztokholmski.
Nie jest Niemcem jak one.
Ilu nas jest?
Myślałaś, że będą leżeć jak martwi?
Wynajmują cudzy dom,
-to nie jest ich dom. -Wybaczcie.
-Nie rozumiesz. -Ilu nas jest?
Co ty tu właściwie robisz?
-Ilu nas jest? -Jeden, dwa, trzy...
-Cześć! -I jeszcze Sarah, Zacky, Ella, Len.
Matuś, Bryna, Simon...
-Złapaliśmy rybę. -Mamy rybę.
Ilu nas jest, że macie tyle jedzenia?
-Czekajcie. -Chwila.
Zabiliśmy ją.
Jest ogromna.
Uważajcie, żeby woda nie wypłynęła na blat. Połóż ją na talerz.
Jest za duża, kochanie.
Mamy dużo bajgli.
Ile zapłaciliście?
Tysiąc dolarów.
-Przestań. -Za martwą rybę.
Kosztowała tysiąc dolarów.
Hej, jest tu ktoś?
Przepraszamy za spóźnienie.
-Byłam blisko. -Co to?
Te rzeczy należały do babci Rose.
Mama chce, żebyś je przejrzała.
-Pamiętam to! -Przepraszam za spóźnienie.
Ciociu, przyszłaś z Matusiem? To świetnie!
Którędy jechałaś?
-Cześć. -Jak miło cię widzieć.
To należało do babci Rose?
Gdy babcia zmarła, nie chciałam się tego pozbywać.
-To jest świetne! -Macie co oglądać.
Popatrz na to!
To jest dobre dla ciebie.
To jest ładne... To jest wspaniałe, tylko spójrz.
-To ta sukienka. -Wiem.
Raczej nie będzie na ciebie pasować.
Ale chcę ją przymierzyć.
Na pewno są tu mole.
Mój Boże!
To!
-Uwielbiałam to! -To jest niezłe.
-Sama to zrobiła. -Naprawdę niezłe.
Pamiętasz? Zrobiła to na szydełku.
-Wiesz, ile żyje tam moli? -A pluskwy?
Ona zawsze cię kochała, Ali.
Boże, przestańcie krzyczeć.
To tylko magia.
Jedziesz do Izraela.
Ile godzin trwa lot? 14, 15?
Nie mam pojęcia.
Wspaniale, że znowu uczysz, Maura.
Są świetni, uwielbiam to.
Co właściwie będziesz robić?
-W Izraelu? -Tak.
Nazywają mnie...
Głównym mówcą.
Tak mnie nazywają.
Mój wykład ma tytuł Judaizm, Zimna wojna i płeć .
Potrójne zagrożenie.
-Naprawdę? To świetnie. -Tak, wiem.
Powinniśmy wznieść toast.
-Wznieśmy coś. -Mazeł tow!
Za twój powrót na uczelnię.
-Za rok w... -I za powrót do ojczyzny.
-Za lepsze życie. -Chcę jechać do ojczyzny przed śmiercią.
Zasadziłam tam drzewo.
Wszyscy zasadziliśmy.
To jakieś oszustwo.
To nie oszustwo.
Teraz to już musi być cały las.
Sarah tam była, prawda?
-Pustynia Negev. -Na trzecim roku?
Moja pierwsza laska.
-O mój Boże. -Co powiedziała?
Simon, Sary, proszę.
Przejdźmy do deseru.
Mój słodziutki chłoptaś chce deser?
-Wszyscy jeszcze jedzą? -Zaczekajmy.
Kiedy skończy się ten golf?
Naprawdę, Len? Musimy?
Jest niedziela. Cicho.
Nie słyszę szeptu, jak wszyscy gadają.
Golf się nie kończy, dlatego go lubię.
To takie gojowskie zachowanie.
Dorośli mężczyźni i ich piłki.
-Wszystko w porządku? -Tak.
-Na pewno? -Tak, po prostu owinęłam się
w koc babci Rose.
-Czy mogę wyrzucić tę rybę? -To jest pyszne.
Nie.
Zostały same ości.
Jeszcze z nią nie skończyłem.
Czy możemy porozmawiać o Izraelu?
No proszę.
Simon, co zrobiłeś?
Dali by już spokój. Niech mówią Izraetyna albo Pizrael.
Powiem ci, czemu podział na dwa państwa jest problemem.
To za bardzo przypomina ostateczne rozwiązanie.
-Odciął sobie palec. -Mój Boże. Ella?
Nikt mi nic nie zrobił.
Nie składałam żadnej skargi.
Cztery inne studentki złożyły. Jedna z nich z licencjatu.
-Byłyśmy przyjaciółkami. -Licencjatu.
Dzieci! Przyjechali ciocia Bryna i wujek Jerry.
Co się tu dzieje?
-Wujek Jerry! -Tak!
Wyglądasz jak modelka, Sarah.
Dziękuję.
Czekaj, czy to Ali?
Ile ty masz lat?
Jesteś już praktycznie dorosła.
Świetnie wyglądasz, zdrowo.
Czemu jesteś taka wstydliwa?
Nie jesteś z siebie dumna?
-Nie wiem. -Proszę cię.
Ali, przytul się.
Bądź grzeczna.
Dalej, Ali, po prostu go przytul!
To tylko uścisk.
Nie chce się o ciebie ocierać, żeby poczuć twoje cycki.
-Oczywiście, że nie. Zrób to. -Nie bądź sztywniarą.
Ja często przytulam wujka.
To zwykłe objęcie.
Rozkwitasz.
Zuch dziewczyna!
To żaden problem.
-Świetnie. -Zamienia się w kobietę.
Czy to nie wspaniale?
Powinniśmy robić to co tydzień.
Co tydzień to za często.
Złożymy stałe zamówienie u Cantera.
To bardzo dobry pomysł.
To tylko propozycja. Nie musicie przychodzić co tydzień.
-Ale miejsce jest. -Czy ktoś z was ma Aleve?
Mam Tylenol z kodeiną.
-Nie chce kodeiny. -Powoduje zatwardzenie.
Masz absolutną rację. Kodeina powoduje zatwardzenie.
-Absolutnie. -Nie, naprawdę.
Nie mogę już słuchać, jak ciotka Bryna siorbie kawę.
A mama? Z ością w roli wykałaczki?
Czemu chcesz to robić co tydzień?
To obrzydliwe.
Rodzina to obrzydlistwo, ale jest ważna.
Boże, ciotka Bryna!
Zmieniła się od śmierci Rose.
Jest taka szczęśliwa.
Też byśmy się zmienili, gdyby rodzice umarli.
Poważnie?
Wiecie, że mama nie może powiedzieć jednego zdania bez numerów?
-Ma obsesję. -Jak wszyscy Żydzi.
Nie zdawałem sobie z tego sprawy.
Może ma nerwicę natręctw?
Zapytaj ją, jak będziecie się dziś przytulać.
Nieźle, ale nie śmiejcie się za mocno, jesteście następne.
-Nie, zamawiam. -Ja też.
-Pierwsza! -Jesteście okropne.
Martwiłem się o nią po odejściu Buzzy'ego.
Właśnie, widziałem, jak zabawiałaś się z Lenem.
-Zamknij się. -Wróciliście do siebie?
Właściwie to tak.
Nie osądzam cię.
Czasami to fajne. To takie łatwe.
-To jak stałe zamówienie. -Dokładnie.
To przygnębiające.
-Mój Boże! -Nieprawda.
To daje mi pewien komfort.
Nie chcę kierować się w życiu tylko impulsami z waginy.
-Nie chcę taka być. -Ale jesteś.
I kto to mówi.
-Ja? Nie ja! -Jesteście gorsi niż ja.
Nie, ty wygrywasz.
Nieprawda!
Jesteś na drugim miejscu ze swoimi impulsami z waginy.
-Mój Boże, czekajcie. -Co?
Weź to.
To quiz dla uzależnionych od seksu.
Pomyślałam o was obojgu.
-Sprawdźmy to. -Czy jesteś uzależniony?
-Gotowi? -Dawaj.
Pierwsze pytanie: „Czy kręci cię seks lub romans?”.
-Tak. -Średnio.
-Tak. -Tak.
Przecież to normalne.
Właśnie, wszyscy tak mają. Numer dwa.
Dziękuję.
„Czy straciłeś rachubę w liczbie partnerów seksualnych?”
Cholera. Kto to był?
Trudne pytanie.
Następne pytanie.
Uznajmy, że tak.
-Nie pamiętam imion. -Idziemy dalej.
„Czy żądze doprowadziły cię do seksu
w miejscach lub z ludźmi, których byś nie wybrał?”
No jasne.
Obrzydliwi ludzie.
Śmiejesz się jak zboczeniec.
Co dalej?
-Sam siebie obrzydzam. -Trzy odpowiedzi twierdzące.
Cztery.
„Czy twoje szczęście jest uzależnione od świetnego życia seksualnego?”
-Tak. -No pewnie.
Ten test wykaże, czy jesteście uzależnieni.
To wszystko jest normalne.
Wszyscy tak mają.
Wszystkie odpowiedzi były twierdzące.
Musimy iść na spotkanie i sprawdzić, co jest normalne.
Czy to możliwe, że wszyscy jesteśmy uzależnieni?
Wkrótce się dowiemy.
Czekajcie, zapomnieliśmy się spalić.
Jezu, nie wierzę, że naprawdę to zrobimy.
Musimy wymyślić sobie fałszywe imiona.
-Jestem Donna de Verona. -A ja Marge.
Mój Boże.
Jaki zajebisty budynek.
Niesamowity.
O kurwa! Widzicie tę laskę w czerwonym?
Była nauczycielką w przedszkolu Elli.
I co z tego?
To nieprzyzwoite. Nie powinna pracować z dziećmi.
Uspokój się.
Przywitam się.
Dzień dobry, czy pani...
Pracuje pani w JCC na East Side?
Tak. A pani jest mamą Elli.
Tak, mam na imię Sarah.
Pani Lila, oczywiście, że pamiętam.
-Po prostu Lila. -Zaczynajmy.
Miło cię widzieć.
Witajcie.
Cześć, jestem Gareth.
Niedawno zostałem wdowcem i mieszkam na osiedlu dla seniorów.
Jako dziecko miałam obsesję na punkcie Pippi Pończoszanki.
Zdałam sobie sprawę, że bardzo chciałam uprawiać z nią seks.
Uzależniony od seksu i miłości.
Kobiety cały czas mnie podrywają.
Warkocze, rude włosy, właściciele koni - to wszystko mnie kręci.
Nie powinienem iść za tymi impulsami.
Ruszam wtedy
w podróż uwodzenia.
Chodzę za ludźmi.
Chcę o tym porozmawiać, bo próbowałem...
-Nie mogę przestać. -Pomocy.
Bardzo się wstydzę.
To coś nie daje mi spokoju.
Może wy mi pomożecie w tej kwestii.
Myślę o przeszłości i ludziach, z którymi byłem.
O seksie, który uprawiałem w młodości.
Dlatego że ludzie chcieli uprawiać go ze mną.
Ja tego tak naprawdę nie chciałem.
Ale czułem się zobowiązany.
Nie chodzi o to, że nie potrafiłem odmawiać.
Czułem, że skoro moje ciało reaguje,
to znaczy, że się zgadzam.
Właśnie sobie coś uświadomiłem.
To może dziwnie zabrzmieć, ale jest jak objawienie.
Może erekcja nie jest równoznaczna z wyrażeniem zgody.
To, co powiedziałeś, jest genialne.
Erekcja nie jest zgodą.
Nie przerywamy.
-Przepraszam. -Nic się nie stało.
-Wybacz, stary. -W porządku.
Dzięki, że mnie wysłuchaliście.
To my dziękujemy.
Jeśli nikt nie ma nic do dodania, zakończymy modlitwą.
Gotowi?
Boże...
Daj mi spokój, by zaakceptować rzeczy, których nie mogę zmienić,
odwagę, by zmienić rzeczy, które mogę,
i mądrość, by je od siebie odróżnić.
Mam już dość tego dnia.
Jestem szybszy od ciebie!