ANINAG
Madalas akong lumabas nitong mga nakaraan
dahil nais kong
makahanap ng isang tao.
At hindi lang ito para sa pagtatalik, pero itong
ideya na mahahanap ko
ang taong para sa akin.
Kasi nitong mga araw ramdam kong
mag-isa ako,
ang pangit lang ng mundo.
Malamig.
Alam mo na, pangangamba.
At pakiramdam ko nasa labas ako ng mundo.
Tapos,
may nakilala ka.
Nakikita mo nang klaro ang lahat at ito ay...
Ito ay lahat-lahat.
Biglang nasa loob ka na ulit ng mundo.
Diyos ko...
ibigay mo ang kapayapaan
para matanggap ang mga bagay na hindi ko mababago,
lakas para mabago ang mga bagay na kaya ko,
at kakayahan para malaman ang kaibahan nito.
Gaano pa ba ito katagal?
Patapos na ito.
May ipinangako ba siya kapalit ng pakikipagtalik?
Wala. Syempre wala.
Pera o maraming tuturuan?
Wala.
Hindi ganoon si Leslie.
Itinatanggi mo ba na may relasyon ka kay Professor Mackinaw?
Wala kang kinalaman sa personal ko.
Isa akong graduate na estudyante.
Iniimbestigahan namin ang lahat.
Walang "nangyari" sa akin dito.
Naiintindihan niyo?
Magkibigan kami, magkatrabaho. Magkasintahan.
Wala nga akong inireklamo.
May apat na nagreklamo.
Ang isa roon ay undergrad.
Kapapasok lang.
Pupunta ako sa Israel.
Oo. Sa Banal na Lupain.
Ipresenta ko daw ang papel ko
sa Judaism and Gender conference sa Unibersidad ng Bar-Afik.
At dalawang linggo akong mawawala.
Oo, oo.
Dahil wala ako, matutuwa ako kapag nasa livestream ang mga pangyayari.
Ilan ang manonood sa livestream?
Oh, salamat. Talagang kailangan ito.
Asahan nalang natin na
mas maayos akong magsalita kaysa sa huling Hudyo na nagsermon.
Propesor Pfefferman, labas!
Oo!
-Oh, bwisit! -Ano, ano?
Nakalimutan kong pirmahan ang permission slip ni Ella.
-Anong field trip? -Pupunta siya sa isang bukid.
Ngayon?
Oo, parang zoo ng mga alagang hayop.
Ano, tipong Knotts Berry?
Mayroon silang mga maliliit na hayop.
May mga tupa, mga baboy,
at kambing, at maliliit na tupa, at kung ano pa.
Grabe.
Pipirmahan ko mamaya.
Shelly Pfefferman.
Naaamoy mo ba itong usok?
Rosalie Rollman.
Itong trak mo sa paglipat isang oras nang nakatambay.
Ano ang problema mo? Masikip ang diaper mo?
-Labag ito sa patakaran ng condo -Pakatakaran ng condo!
-Patakaran ng condo! -Oo.
Parang dinidiktahan lagi dito.
Mas malala pa sa Amerika.
-Masaya akong aalis ka. -Alam mo?
Mayroon akong gwapo at mabuting anak
-na inimbitahan akong tumira sa kanya. -Ano ba?
Wala kang kasama kasi isa kang schticked na sira!
-Magsisimula uli ako... -Labas!
...kung saan mabuti ang turing nila sa gaya ko.
-Manahimik ka! -Hindi ba totoo, Joshie?
Alisin mo iyang trak dito!
Bwisit ka, Rosalie. At itong condo ng kalansay!
Tushy!
Joshie!
Tush! Tush-nush!
Gutom!
Joshie!
Oh, ayan ka pala.
Narinig mo ba?
Oo, narinig kita.
Narinig ka ng mga kapitbahay.
Tumigil ka. Bakit hindi mo ako sinagot?
Kasi sinusubukan kong magmuni-muni rito, ayos ba?
-Pagod ka na ba, puppulah? -Hindi, ayos ako!
Iyong enerhiya mo lang
parang may nag-aapoy sa loob ng kusina ngayon.
-Mayroong emergency? -Apoy sa tiyan ko.
Gutom na ako.
Samahan mo ako sa Gelson's.
Mayroon silang magandang café, iyong café sa labas na nasa loob.
Napakaaga pa.
Alas-singko na!
Oo, maaga iyon. alas-otso ako naghahapunan.
Pero alam mo, pwede ka nang pumunta.
-O, sige. -Sige.
Taya!
Taya.
-Itay! -Itay!
-May tao! -May tao!
-Kamusta?
Ano?
Wala, wala ito.
Kamusta ka?
Sino ka ba at...
Ako si Ali. Nakatira ako rito.
Sandali lang. Pumasok kayo.
Pasok sa bahay. Ngayon na.
Paalam.
Akin. Akin, akin.
-Kamusta? -Kamusta?
-Tara na at balikan ito, ayos ba? -Kamusta?
Paano ka nakapasok sa bakuran ko?
Nakatira ako sa bahay dito, kaya galing lang ako sa...
-Dito ka nakatira? -Oo.
Pero naka-Airbnb,
wala ka namang sinabing makikihati ako ng lugar.
Oh, ito ay...
Pwede kang pumunta para tingnan, magkaibang bahay ito.
Tara at tingan natin. Sige.
Nakababa ang bintana ko at...
Parang walang nakakabit at nakabukas.
-Mayroong pinto, pero sarado ito. -O sige.
Problema ko lang ang pagiging pribado ng pamilya ko.
Dapat akong makalakad kahit saan ko gusto
at maging kung sinong gusto ko nang hindi nasisira ang seguridad.
Nakikinig ako.
Alam ko nakikinig ka.
Nag-aalala ako roon kasi nandito ka.
May nakikita kang bagay na ayaw kong makita mo.
Wala naman talaga... hindi ba?
Kung gusto niyang may makita, hayaan mo.
Gusto kong maglakad na may kumpyansa,
sa kahit anong iniisip at sinusuot ko,
dahil alam kong walang tumitingin.
Para komportable ang pamilya ko, diyan ka lang sa labas.
Kuha ko. Salamat.
-Maganda 'yan. -Sige.
Kuha ko na.
Tara na, pwede ba?
CANTER'S FAIRFAX KAINAN - BUKAS 24 ORAS - BAKERY - DELI
Nagugutom na ba kayo?
-Magandang umaga. -Magandang umaga.
Gusto mo ng biskwit?
Magandang ideya 'yan.
-Isang dosenang biskwit. -Sige.
At patatas na pancakes.
-Makina ng bubblegum! -Para 'yan sa Hanukkah, pero sige.
-May barya ka? -Pancakes,
at iyong dalawang klase ng salmon.
-Wala akong barya. -May nakita ako.
Wala akong barya.
Ang saya nito!
At saka borscht. Damihan mo, mahal.
-Pwedeng buong isda? -Tingnan niyo.
-Sige. -Tingnan niyo ang isda.
Masaya iyan.
-Mayroon pang mata! -Malaki iyan.
Oo. Diyos ko, tingnan mo!
-Buo ang ulo. -Parang Itim na Perlas.
-Oh, iyan... -Ito'y parang...
-Naaalala ba nila tayo? -May kinukuha kami.
May kinukuha kami lagi rito noon.
-Tulungan mo ako. -Ang mga Pfefferman?
Alam mo ba ang pangalan?
Hindi ko matandaan.
Pwede kang magbayad sa kahero.
Sige. Tapos na.
At ang mga bata?
Parang mayroon silang Stockholm Syndrome.
Sabi niya siya ang tatayi.
Ilan ba tayo?
Akala mo hihiga lang sila?
Kung mangungupahan sila sa bahay,
-hindi niyo na ito bahay. -Patawad.
-Hindi mo naiintindihan. -Ilan tayo?
Mahirap para sa iyo na nandoon.
-Ilan ba tayo? -Isa, dalawa, tatlo...
-Kamusta? -Nandito rin si Sarah, Zacky, Ella, Len.
Nandito si Naytay, Bryna, Simon...
-Nakahuli kami ng isda! -May isda kami.
Ilan ba tayo roon para sa paghahanda ng maraming pagkain?
-Sandali lang. -Saglit.
Pinatay namin.
Ang laki niyan.
Alisin niyo iyang malansa sa may patungan at ilagay sa plato.
Mahal, masyado itong malaki.
Marami akong bagel.
-Magkano? -Mayroon tayong isda.
-$1,000. -Patay na isda?
-Tumigil ka! -Oo.
Ito'y talagang 1,000 dolyar.
Tao po? May tao ba riyan?
Pasensya, nahuli kami.
-Malapit na ako. -Ano iyan?
Ito ang natirang gamit ni Lola.
Palagay ko gusto ni Inay na tingnan ninyo ang mga ito.
-Naaalala ko ito. -Kamusta? Pasensya na nahuli ako.
Tita Bryna, kasama mo si Naytay? Mabuti naman!
Dumaan kayo sa 5 o sa 101?
-Oo, kamusta? -Masaya akong makita ka.
-Masaya rin ako. -Kay Lola Rose ito noon?
Diyos ko.
Ayaw kong itapon itong mga gamit niya pagkatapos mamatay.
-Ayos ito! -Pinakita ko na sa inyo.
Tingnan mo ito! Ito ay...
Mabuti ito para sa'yo.
-Hindi, maganda ito, pero... -Ayos ito. Tingnan mo 'to.
-Iyan ang mismong bestida. -Alam ko.
Palagay ko hindi ito kasya sa'yo.
Pero gusto kong subukan.
Tingnan mo, aamagin ito.
Diyos ko!
Ito! Ito!
-Oh, gusto ko ito! -Oo, astig iyan.
-Ginawa niya ito. -Ang astig nito.
Naaalala mo ba ito? Siya mismo ang naggantsilyo niyan.
-Maraming gamu-gamo riyan? -Mayroon kayang insekto?
Mahal ka niya talaga, Ali.
-Ella. -Diyos ko! Huwag kang sumigaw.
Salamangka iyan.
Pupunta ka sa Israel.
Ilang oras ang byahe, 14, 15 oras?
Walang ideya.
Siguro mabuting nagtuturo ka ulit.
-Palagay ko ayos iyan. -Ayos nga.
Ano ang gagawin mo?
-Sa Israel? -Oo.
Tinatawag nila itong...
-Keynoting. -Keynoting.
Ginagamit na pandiwa.
Hudaismo, Malamig na Digmaan, at Kasarian ang pag-uusapan.
-Grabe! -Tatlong Banta.
-Seryoso? Ang astig noon! -Seryoso. Astig iyon.
Sa tingin ko dapat tayong magdiwang.
-Itaas ang kung ano. -Mazels!
Para sa pagbabalik mo sa academia.
-Sa susunod na taon... -Sa inang bayan.
-L'chaim. -Pangarap kong pumunta sa Israel.
-Nagtanim ako. -Galing ka doon.
Lahat tayo nagtanim ng puno.
Panloloko 'yon.
Hindi iyon panloloko.
Gubat na siguro iyon ngayon.
Pumunta si Sarah, 'di ba?
-Sa Negev ito. -Ikatlong taon?
Una kong hawak sa ari.
-Diyos ko! -Ano ang sinabi niya?
Ella!
-Ella. -Talaga. Sary, pakiusap.
Kumain na tayo ng panghimagas.
Gusto ng bata ang panghimagas, huh?
-Kumakain pa ang lahat? -Sandali.
Kailan ba matatapos ang golf?
Gagawin talaga natin?
Linggo ngayon. Tahimik.
Hindi ko marinig ang bulong kapag nagsasalita ang lahat.
Hindi natatapos. Iyan ang maganda sa golf.
Sobrang goyishe nito.
Matatanda at ang mga bola nila.
-Ayos ka lang? -Oo.
-Talaga? -Oo, ayos ko. Komportable ako
sa kumot ni Lola Rose.
-Masarap ito. -Pwede ko bang itapon ito?
-Hindi. -Pakiusap.
-Ella! -Patay na hayop na ito.
Hindi ko pa tapos iyan.
Pwede ba nating pag-usapan ang Israel sandali?
Heto na tayo.
Simon! Ano ang ginawa mo?
Tawagin mo nalang itong Israelstine o Pisrael.
Ginagawa niya na naman.
Sasabihin ko ang problema sa solusyon ng dalawang estado.
Ang tunog nito ay "Huling Solusyon."
-Hiniwa niya na naman ang daliri niya. -Diyos ko.
Walang "ginawa" sa akin.
Wala nga akong inireklamo.
May nagreklamong mga estudyante. Ang isa roon ay undergrad.
-Magkaibigan kami. Ginawa sa akin. -Undergrad.
Ginawa sa akin.
Nandito ang Tita Bryna at Tito Jerry niyo.
Ano ang nangyayari rito?
-Tito Jerry! -Oo, oo.
Parang isang modelo ka, Sarah.
-Salamat. Salamat. -Oo.
Sandali, si Ali ba 'yan?
Ilang taon ka na?
-Ali, halika rito at bumati ka. -Grabe! Ang laki mo na.
Ang ganda mo! Mukhang malusog.
-Bakit ka nahihiya? -Ako...
-Di ka bilib sa sarili? -Yakapin mo.
-Hindi ko alam. -Ali, ano'ng mayroon?
Halika, yakapin mo ako.
Huwag kang makulit.
Dali na, Ali, yakapin mo na siya!
Yakap lang naman.
Di naman niya gustong ipitin ka para madama ang dibdib mo.
-Syempre hindi. Dali gawin mo na. -Huwag nang pasaway.
Lagi ko siyang niyayakap.
-Simpleng yakap. -Iyan.
Namumulaklak ka na.
Iyan ang anak ko!
Oo!
Hindi ba? Wala lang ito.
-Tingnan mo. -Lumalaki na siya.
Hindi ba masaya ito?
Dapat gawin natin ito linggo-linggo.
Masyadong madalas.
Pwede tayong lagi sa Canter's.
Magandang ideya iyan.
Hindi niyo kailangang pumunta linggo-linggo.
-Pero, nandito ang espasyo. -Mayroon ba kayong Aleve?
Mayroong Tylenol at Codeine.
-Huwag Codeine. -Nakatitigas ng dumi.
Alam mo, tama ka nga. Nakatitigas ng dumi ang Codeine.
-Nakakatigas ng dumi. -Totoo.
Ayaw ko nang marinig ang paghigop ng kape ni Tita Bryna.
Paano si Inay? Na may tinik na pangtanggal ng tinga.
Bakit gusto ninyo linggo-linggo?
Nakakadiri.
Nakakadiri ang pamilya, pero importante ito.
Diyos ko, Tita Bryna!
Nagbago siya noong mamatay si Rose.
-Ang saya niya. -Oo.
Magbabago tayo kapag namatay sila.
Talaga?
Hindi makakausap si Inay nang walang binabanggit na numero?
-Baliw na siya. -Lahat ng Hudyo baliw sa numero.
Hindi ko lang napagtanto kung gaano ito kadalas.
Ang sinasabi ko, may OCD ba siya?
Dapat niyo siya tanungin mamaya kapag magkayakap na kayo.
Maganda iyan. Huwag kayong tatawa. Susunod na kayo.
-Hindi. -Hindi iyan.
-Una akong nagsabi. -Ang sasama ninyo.
Nag-alala ako sa kanya noong umalis si Buzzy.
Nakita ko kayo ni Len na nagkakalabitan.
-Manahimik ka. -Bumalik ka na kay Len?
Ang totoo, oo.
Di ako nanghuhusga.
Ang ganda nga tingnan. Parang ang dali lang.
-Oo. Masaya maging palagian. -Ganoon na nga.
Nakakalungkot iyan.
-Diyos ko! -Hindi naman.
Ayos namang maging komportable.
Buong buhay ko, ayaw kong madala sa tawag ng laman.
-Ayaw ko maging ganoon. -Ganoon kang tao.
Sinong nagsasalita?
-Hindi ako. -Mas malala pa kayo sa akin.
Hindi, ikaw ang nangunguna.
Hindi ako!
Pumapangalawa sa nadadala sa tawag ng laman.
-Diyos ko, sandali. -Ano?
Heto, hawakan mo.
Ito ang pagsasanay ng mga adik sa pagtatalik.
Naisip ko kayong dalawa.
-Sige. -"Adik ka ba sa pagtatalik?"
-Handa na? -Dali na.
Una. "Mas gusto mo bang makipagtalik kaysa magmahal?"
-Tumpak. -Medyo.
-Tumpak. Tumpak. -Tumpak.
-Ayos na iyan.
Oo, pero sinong hindi? Pangalawa.
Salamat.
"Hindi mo na ba mabilang ang mga nakatalik mo?"
Bwisit. Sino iyon?
Mahirap ito.
-Sandali... -Sunod na tanong.
Ilagay nalang natin oo.
-Di ako matandain. -Bahala ka diyan.
"Ang pagkasabik mo ba ay nagdala sa iyo
"na makipagtalik sa lugar at taong hindi mo tipo?"
Bwisit, oo.
Nakakadiri kayo.
-Tama na ang pagtawa. -Oo!
Ano ang susunod?
-Nandidiri ako. -Oo iyan. Tatlong oo iyon.
Pang-apat.
"Naniniwala ba kayo na katumbas ng kaligayahan ang pagtatalik?"
-Oo. -Syempre.
Alam ninyong pagsasanay ito?
Normal ang mga bagay na 'yan.
Oo, ito ay... Lahat may ganito.
Umoo nalang tayo sa lahat... Bahala na.
Dapat pumunta tayo para makita ninyo ang normal.
-Sige. -Siguro ay adik tayo lahat sa pagtatalik?
Palagay ko malalaman natin.
Nakalimutan nating magpakasabog.
Kasi.
Hindi ako makapaniwalang gagawin natin ito.
Alam ko. Diyos ko, kailangan natin ng pekeng pangalan.
-Ako si Donna de Varona. -Pwedeng Marge.
Ito ay parang...
Diyos ko.
Grabe. Ang astig ng gusali.
Ang galing nito.
Grabe. Nakita ninyo iyong babaeng nakapula?
Parang tinuruan niya si Ella sa eskwelahan.
Ano ngayon?
Madumi, madumi. Hindi ka pwedeng magtrabaho sa mga bata.
Kumalma ka muna nang kaunti.
-Kadiri iyan. -Babatiin ko siya.
Kamusta? Ikaw ba'y...
Patawad. Nagtrabaho ka sa East Side JCC.
Oo. Ikaw ang nanay ni Ella.
Oo, kilala ako bilang Sarah.
-Pasensya na. -Lila.
Lila, syempre alam ko iyan.
-Lila lang. -Sige. Magsimula na tayo.
-Masaya akong makita ka. -Sige.
Kamusta kayong lahat?
Ako si Gareth.
Nabyudo ako kailan lang at nakatira ako ngayon sa tirahan ng matatanda.
Noong bata pa ako, adik ako kay Pippi Longstocking.
Napagtanto kong gusto kong makipagtalik sa kanya.
Michael, adik sa pagtatalik.
Nilalapitan ako lagi ng mga babae.
Nakatirintas, pulang buhok, at may kabayo ang gusto ko.
Hindi ako dapat nadadala ng damdamin.
Tinutulak lang ako ng gusto ko
-na mang-akit. -Para diyan ito.
-Mabuti. -Sumusunod ako.
Gusto kong subukan...
-Di ko maitigil. -Kailangan ng tulong.
Nahihiya ako.
Binabagabag ako ng bagay na ito at nababaliw na ako.
Baka pwede ninyo akong tulungan.
Iniisip ko ang nakaraan ko at ang mga taong nakasama ko.
At lahat ng pakikipagtalik noong bata pa ako.
Madalas, dahil gusto ng mga taong makipagtalik sa akin.
Hindi ko naman talaga gusto.
Pero naoobliga akong gawin.
Hindi rin dahil sa hindi ako makasabi ng "hindi."
Pakiramdam ko, kapag may nararamdaman ang katawan ko...
Ibig sabihin "oo."
Ibig sabihin, iyong nangyari sa akin,
na magiging tunog kakatwa, pero parang rebelasyon ito.
Siguro hindi pahintulot ang pakiramdam na iyon.
Magaling iyan. Iyong sinabi mo.
-"Hindi ito pahintulot." -Tahimik.
Hindi natin ginagawa iyan.
-Patawad. Mali ako. -Ayos lang.
-Patawad, pare. Sige. -Ayos lang.
-Bakit bawal? -Salamat sa pakikinig.
-Salamat sa pagkuwento. -Salamat, Mike.
Kung wala na magsasalita, tatapusin natin ito sa dasal.
Sige? Handa na?
Diyos ko...
ibigay mo ang kapayapaan
lakas para mabago ang mga bagay na kaya kong mabago,
at kakayahan para malaman ang kaibahan nito.
Tapos na ako sa araw na ito.
Mas mabilis pa ito sa'yo! o.