Czas do lądowania
TRANSRODZIC
Możesz mi pomóc?
Czujesz to?
Izrael.
Co, do cholery?
Przepraszamy.
Przepraszajcie!
Wygląda jak L.A.
Prawda.
Kto by pomyślał?
Ten filmik z tobą przy odprawie jest popularny w internecie.
Słyszałaś o tej aktywistce Lyfe?
To film?
Nie, to niesamowita, międzynarodowa, rewolucyjna obrończyni
sprawiedliwości społecznej
i ma fajne konto na Instagramie, które obserwuje pół miliona ludzi.
Podała dalej mojego posta, a potem Solange podała dalej jej posta.
-Solange? -Tak.
Mój Boże.
-Nie wiesz, kto to Solange? -Nie.
I tak nasz post został podany dalej 10 000 razy.
Świetnie.
Jesteśmy.
Żydzi, jak okiem sięgnąć.
Spodziewałam się więcej jarmułek.
CICHE NAPIĘCIE
Mój Boże.
Co?
Kolega chce się ze mną skontaktować.
Lyfe napisała, że jest w Tel Awiwie i chce się spotkać.
Spotkaj się z nią.
Zaproś ją na wykład, chyba że to randka?
Boże, nie wiem. Ale jest fajna.
Ja randkuję.
Poważnie?
Fajnie. Jak jej na imię?
Donald.
Świetnie.
Zgadza się.
-To coś wielkiego. -Jest wielkie.
Jest cudowny, przystojny, dobry, zabawny
i przy nim czuję się jak kobieta.
Jednak waham się co do...
pewnych rzeczy. Mieszka w Northridge.
I nie ma w domu ani jednej książki.
Donny nie lubi czytać.
A kogo to obchodzi?
Mogę czytać za nas oboje.
Tak. Głupie książki.
Głupie książki.
Nie przeszkadza ci, że spotkam się z Lyfe?
Nie. Słyszałaś mój wykład milion razy.
Jak często ma się szansę na randkę z Lyfe?
To nie randka.
Z kokardą?
Pewnie.
DYSKUSJA O ROSJI, PŁCI I ZIMNEJ WOJNIE
Profesor Pfefferman?
Osnat. Pisałyśmy e-maile.
Cześć! Jak się masz?
-Witamy. -Dziękuję.
Dziękuję za zaproszenie.
Nie ma za co.
Mam nadzieję, że jet lag nie doskwiera.
-Czuję się dobrze. -Co mogę dla ciebie zrobić?
-Kawę? -Nie, mam kawę.
Nie chcę zabrzmieć jak diwa, ale...
gdy stoję tutaj, to...
stoję w cieniu, a chciałabym stać w świetle...
Oczywiście. Ayel, zrób coś dla mnie.
Jeśli jest coś, co bym zmieniła w tym,
jak ludzie postrzegają osoby transpłciowe,
to jest to oświetlenie.
Poważnie? Tylko oświetlenie?
I wiele innych rzeczy, Mauro Pfefferman.
Położę tu mojej notatki i będę się zbierać...
Zimny drań.
Pfeffer-Air Pfefferman?
Żadnego związku?
Pogubiłam się.
Nie wiem, co się dzieje.
W latach 80. taki facet grał w różnych dziwnych reklamach.
Śpiewał o klimatyzacji.
Pfeffer-Air Pfefferman.
-Pfefferman stąd? -Tak.
I jak to leciało?
Zimny drań.
-Kochanie, muszę dokończyć. -Nie, to boli.
Nie boli. To mokra szczotka. One nie powodują bólu.
-Nieprawda. Boli. -Jedzie samochód.
To boli. Zrobię tosta.
Świetnie. Zacky, co tu robią twoje buty?
Co tu robią twoje buty? Kazałam ci je założyć!
Zrobię to później. Przestań krzyczeć.
Stresujesz mnie.
Dobra. Niech będzie.
Ty będziesz szefem.
Czy mogę je włożyć za pana, sir?
Nie.
Cudownie.
Poczekam tu, aż mi pozwolisz.
Teraz możesz to zrobić.
Dobrze, sir.
Mój Boże.
-Idziemy. -Nie możemy się spóźnić.
Plecak, szybko. Pojedzie bez nas.
No chodź.
Dobry, doktorze.
Przemeblowałeś?
Tak, kolego.
Przyszedłem po trochę towaru.
Może marihuana?
Kopę lat, no nie?
Już się tym nie zajmuję. Jestem na emeryturze. Nie przepisuję jej.
Jaja sobie robisz?
Nie. Nic nie słyszałeś?
Mam za sobą ciężki okres.
Co się stało?
Wystarczy, jak powiem, że mam dożywotni zakaz wstępu do Grove.
Poważnie?
Nagrali mnie, jak piję z fontanny,
gdy robiła ten pokaz świateł.
Przykro mi.
Nie. Szczerze?
To najlepsze, co mi się przytrafiło.
Rzuciłem alkohol i zioło.
Nie jem nabiału, a nawet i glutenu. Nigdy nie czułem się lepiej.
Dobra, przestanę cię dręczyć.
Wpadłem tylko...
Znasz może jakiegoś gościa od trawki?
Tak. Mogę cię do kogoś skierować.
Super.
Ale nie wiem.
Pozwól, że zapytam.
Czy to przeznaczenie cię tu dziś sprowadziło?
Co się teraz dzieje?
Bije od ciebie ból.
Bije on stąd.
O tutaj.
Czuję go.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa.
Raz.
Świetnie. Wasze ręce i usta wydają dźwięki.
Dobrze robię?
Niech was usłyszę. Jakie odgłosy wydają wasze zwierzęta?
Wasze zwierzęta są teraz małymi zwierzaczkami.
Shelly, idealnie, jest jeszcze w macicy.
Ktoś chce wykrzyczeć przypadkowe słowa, by zacząć scenę?
Coney Island.
Kocham Coney Island.
Świetnie. Coney Island.
Prawdziwego hot doga zjesz tylko na Coney Island.
Nie mów. Pokaż na scenie.
Ja nie...
Dobra.
Wszystko w porządku?
Co się z tobą dzieje?
-Chwila, nie... -To straszne! Czekaj!
Nie lubię kolejek górskich.
Zejdź i pójdź nam kupić
hot dogi i watę cukrową...
Przestań na chwilę.
Gabe jechał na kolejce.
Jechał na kolejce górskiej...
Wyglądał, jakby miał padaczkę.
Jeśli ma padaczkę, to idź tą drogą.
Nie proponuj jedzenia, jeśli jest na kolejce.
Rozumiesz? Bądź w scenie, którą stworzył.
Podporządkuj się.
Zaczniemy od...
Chcę o coś zapytać.
Skąd wiemy, że wyjdzie dobrze...
Może nie być dobre! To improwizacja.
Zmieńmy coś. Lisa, twoja kolej.
Brawa dla niej. Chodź tutaj.
Zróbmy coś całkowicie innego.
-Dzikie zwierzę. -Małpa.
Pokażcie nam małpy. Zaczynaj.
-Mam dla ciebie banana. -Dziękuję.
Zamówię pizzę.
Przepraszam. Zapraszasz na kolację, a zamawiasz pizzę?
Pizza jest jak serowy sos.
-Posmakuje ci. -Nieprawda. Zapcham się na kilka dni.
-Joshie. -Cześć.
Miałeś zamykać drzwi.
Stresuję się przez nie.
-Masz towarzystwo. -To Steve.
Miło panią poznać, pani Pfefferman.
Wzajemnie. Taki miły mężczyzna.
Kiedyś chodziłem z Sarą.
Przed czy po tym, jak została lesbijką?
Chyba w trakcie.
Chcesz wina? Mam różowe.
Nie trzeba.
Idziemy grać. Chodź, Steve-o.
Zróbmy to.
Naleję ci trochę.
Nie trzeba.
On nie pije.
To tylko trochę różowego.
Daj spokój, poradzę sobie.
-Tylko trochę... -Przestań.
-Mamo. -Co?
-Słuchaj. -Co?
Powiedziałem, że nie pije.
Próbuje ci to powiedzieć.
Muszę popracować nad czasem reakcji.
Nie o to chodzi.
Nie słuchasz.
Słucham.
Słyszałam, jak powiedziałeś, że nie słucham.
Lubisz przełamywać granice.
Mówicie tylko o granicach. Nie wiem, czym one są.
Granice są wszystkim.
To dzięki nim ludzie mówią innym, czego potrzebują.
Dokładnie.
Tak, jak nie zapytałaś mnie,
czy możesz tu mieszkać.
Zapytałam.
Powiedziałaś: „Mogę tu mieszkać, no nie?”.
To pytanie.
Bardziej jak stwierdzenie z pytajnikiem.
Nie mieszaj się w to.
Nie musiałam pytać, panie Sigmundzie Freudzie.
Tak, jestem Sigmundem Freudem.
Może przeanalizujemy to.
Wyjdź z mojego pokoju. Co robisz?
Doktorze Steve, chcę zapytać o opinię.
To jak automatyczny podajnik karmy...
KROKI ZA CENTY
...na kołowrotku dla chomika.
Tak kontroluję pieniądze i wagę.
-Nie. -Tak, i dobrze to wiesz.
Liczysz listki papieru.
Nie lubię marnotrawstwa.
Nie, to nerwica natręctw, czyli choroba psychiczna.
Dlaczego tak mnie nienawidzisz?
Nieprawda.
Martwię się o ciebie i dlatego ci to mówię.
To troska. Bardzo troskliwe zachowanie.
Nie czuję się teraz bezpiecznie.
Też się tak nie czuję.
Ja też nie czuję się bezpiecznie.
Proszę. Przestań być dla mnie taki wredny.
-Mój Boże. -Proszę, przestań.
Przestań mi grozić, mam 68 lat.
Próbuję ci pomóc.
Nie mogę żyć tak, jak chcę?
Dobra. Więcej ci nie pomogę.
Dobra.
I dobrze.
Nie musisz mi pomagać.
Dokąd idziesz?
Spędzę noc w hotelu W.
Cześć.
Jestem Ali.
Ja jestem Lyfe.
Miło cię poznać.
Dziwne, że tu jesteś. Albo nie. Mieszkasz tutaj?
Nie, jeżdżę po Bliskim Wschodzie.
A ty?
Czemu tu jestem?
Moja mama daje wykład na konferencji.
Jak się ma?
W porządku.
Przeszło jej.
Byłam bardziej zła niż ona.
Masz ochotę na drinka? W hotelu jest bar.
Staram się nie wydawać pieniędzy w Izraelu.
Przez bojkot.
Robię, co mogę, dla sprawiedliwości dla Palestyny.
No tak.
Możemy pojechać do Ramallah. Są tam fajne miejsca.
Pojechać do Ramallah?
Dobra.
To chodźmy.
Mogę ot tak pojechać do Ramallah?
Z pewnością.
Dziękuję.
Zakładam, że mizoginia przyczyniła się
do tego, że Ethel Rosenberg stała się ofiarą ogromnej nienawiści.
Przed zimną wojną
kobiety uważane były za uosobienie najbardziej pozytywnych cech.
Idea bogini, miłości i wiary.
Ale czasy się zmieniły.
Po raz pierwszy kobieta była podejrzaną.
Obudziła głęboki strach przed zdradą.
Ujawnianie tajemnic wiązano z byciem kobietą, Żydem czy komunizmem.
Denerwujesz się?
Nie.
Postawione jej zarzuty były wątpliwe.
Ale ludzie chcieli wroga.
Zatrzymają nas tutaj?
Nie. Nie obchodzi ich, kto jedzie na tamtą stronę.
Chcą wiedzieć, kto przyjeżdża.
Do Ramallah jest prosta droga.
Ludzie potrzebowali wroga.
Kobieta jako osoba tajemnicza i niegodna zaufania
zrobiła z niej łatwy cel.
SPRAWIEDLIWOŚĆ
POCIĄG WOLNOŚCI
Dziękuję.
Dziwne, czuję się jak na Brooklynie.
Czego się spodziewałaś? Kobiet w czerni z ładunkami wybuchowymi?
-Nie. -Usiądźmy tutaj.
Ogarnę to.
Nie za dużo męskich koczków.
Ty masz taki.
Nie mam męskiego koczka.
Ty masz kobiecy koczek.
Boże. Mam męski koczek?
-Lyfe. -Jest świetny.
-Habibi. -Janan.
Nie wierzę, że ominęły cię urodziny Nadal.
To Ali. Nakręciła film, o którym ci mówiłam.
Miło cię poznać.
Liczyła na odcinek serialu Vice,
ale daję jej podstawową wersję wycieczki.
Witaj w bańce Ramallah.
Dziękuję. Jest tu bardzo fajnie.
Media w USA przedstawiają to miejsce jako pełne przemocy,
co nie jest prawdą.
To zwykła kawiarnia,
w której ludzie robią normalne rzeczy.
Tak, mamy wszystko.
Tylko że jest to otoczone dziwnymi punktami kontroli.
Takie punkty kontroli
są wzdłuż całej granicy?
Habibti, jakiej granicy?
Nie ma żadnej oficjalnej granicy.
Tylko wielka, brzydka ściana
i setki punktów kontroli na całym obszarze.
Gdyby były dwa kraje, ściana by zniknęła
i nie byłoby więcej kontroli?
Musimy cię podszkolić. Dobra?
-Dobrze. -Zrobimy to.
Mamy na to czas, prawda?
-Pojedźmy na farmę? -Tak.
-Poznamy przyjaciół. -Dobra.
Napijmy się.
To znaczy „na zdrowie”.
Ella, pora na kąpiel.
Co mówiłem?
Koniec z lodami. Pamiętasz?
Uwielbiam lody.
Powiedziałam, że wystarczy.
Nie chcę się wykąpać.
Podniosę głos.
Przez ciebie będę głośno mówić.
Zrób to. Spróbuj.
To bardzo głupia metoda.
Nie wiesz, nie próbowałeś.
Dobra, spróbuję.
-Wczuj się. -Dobra.
Mogę usiąść?
Jesteś moją królową i będę ci służyć.
Co chcesz robić? Nie będziemy się kąpać.
Kąpiele są dla głupców.
Zamiast tego będziemy taplać się w błocie.
Cały dzień będziemy pływać w brudnej wodzie.
Cokolwiek sobie zażyczysz, moja królowo.
Wykąpię się.
Co to...
To nie ma żadnego sensu. Dlaczego...
Dobranoc. Kocham was.
Dobranoc.
Daj spokój. To czarna magia.
-Nieprawda. -To magia.
To coś bardzo pozytywnego. Jak...
To jak wyższy poziom wiary w swoje dzieci.
-Daje im siłę. -Mogą dokonywać wyborów.
Widzą swoje światło. Niech ono rozbłyśnie.
Pozwalajmy im być na szczycie. Dzieciaki na szczycie.
-Dzieciaki na szczycie? -Dokładnie.
-Jak jakiś blog. -Prawda?
Musisz o tym pisać na blogu.
Założę sobie bloga.
To książka.
No co ty!
-To cholerna książka. -To książka.
To poradnik dla rodziców.
-Poradnik dla rodziców. -Dzieci na szczycie!
O Boże.
Świetny pomysł.
Boże. To prawie nie w porządku.
Jesteśmy.
Udało nam się.
Ale ekstra.
Nie wierzę, że tu mieszkasz.
To niesamowite. Dziękuję za zaproszenie.
Miło, że jesteś.
Mój Boże.
Witaj.
Mój Boże. Cudownie.
To mój kolega Shmuel. To Ali.
-Witaj. -To rodzinna farma?
Moi dziadkowie kiedyś hodowali tu kozy.
Uwielbiam kozy.
Widziałam na YouTubie, jak skaczą po drzewach.
Lubisz je, póki nie spędzisz z nimi czasu.
Naprawdę. Niezłe z nich dupki.
Ktoś chce hummus?
Wszyscy mają?
Które danie to makloubeh?
Boże, to jest świetne.
Pomidory, tak?
Nie powinno tu być pomidorów.
Przestań. Jesteś taka pedantyczna. Jest naprawdę dobre.
Najpierw zabierają nam ziemię, potem dodają pomidory do makloubehy.
Innym razem ja ugotuję ci tę potrawę.
Co jakiś czas musisz kupić pomidory z Izraela.
Nie mamy wyboru. Nie kupisz palestyńskich pomidorów.
Ani awokado.
Ani Bamby.
Nie podjadacie Bamby od czasu do czasu?
Łamiecie bojkot na przepyszne przekąski?
-Troszeczkę? -Tylko, gdy pijemy.
Jak jesteśmy pijani.
-Wypijmy za to. -Bamba.
Dobra, zasnęły.
Ciasteczka dla gorącej, blogującej mamusi.
Te mają w sobie trochę dragów.
Muszę ci coś powiedzieć.
Co jest?
Te całe „dzieciaki na szczycie”.
To nie do końca mój pomysł.
Wymyśliłam to z kimś innym.
Tak jakby. Pomysł jest mój, ale...
wpadłyśmy na niego razem.
Z kim?
Pamiętasz nauczycielkę Elli, panią Lilę?
Panią Lilę?
Tę z piegami?
Obgadywaliśmy ją, nie nosiła stanika?
Jest seksowna. Kiedy ją widziałaś?
Wpadłam na nią w okolicy.
Super.
Nie przynoś mi więcej ciastek.
-Za dużo cukru, ale dziękuję. -Nie zjem wszystkich.
Nieważne, czy przytyjesz. Jeśli napiszemy książkę...
Może powiem o tym Jodie,
by pokazała to swojemu agentowi.
Jeśli mamy to zrobić,
muszę najpierw porozmawiać z Lilą.
A może zróbmy tak?
Napiszmy umowę.
-Dobry pomysł. -Prawda?
Użyjesz na mnie mocy prawnych?
Tak, będziesz je miała na twarzy.
Nie lubię na twarzy. Wolę na cyckach.
Jak chcesz.
Mamo!
Która godzina?
Co ty, do cholery, robisz? Miałaś być w hotelu!
Nie chciałam marnować pieniędzy na hotel.
Moje plecy.
Co jest z tobą?
Myślałem, że nie żyjesz.
Myślałam, że jestem mile widziana.
Chodź tutaj.
Jesteś.
Jesteś tu mile widziana.
Chcę, byś tu była.
Przestań. Nie w usta.
Nie byłem oskarżony, gdy zatrzymała mnie izraelska armia.
Ale spędziłem tam cały rok,
a dlatego, że byłem gejem, próbowano mnie szantażować,
że jak nie będę współpracował i nie zostanę informatorem, to...
powiedzą o tym rodzicom.
Zawsze tego próbują z gejami z Palestyny.
Wykorzystują wszelkie słabości.
Demaskują twoje słabości i je wykorzystują.
Amerykańscy Żydzi mają więcej praw do obywatelstwa
niż Palestyńczycy, którzy są tu od pokoleń.
Możesz dostać obywatelstwo.
Ale jako Palestynka z Kanady, nie mogę.
Moja rodzina się tu urodziła, a ja nie mogę jechać do Jerozolimy.
Nie mogę opuścić lotniska.
Nie możesz jechać do Jerozolimy?
Nie bez przepustki. Różne prawo na tej samej ziemi.
Myślę, że to jasne. Celem jest całkowita kontrola nad ziemią
i jej zasobami.
Mówią, że to nie jest ich cel, ale tak właśnie jest.
Nie każdy Izraelczyk chce pozbyć się Palestyńczyków.
Musimy rozpoznać w nich ludzi...
To nie jest polityka, czasem to bycie współwinnym.
Mamy dość, że każdy aspekt życia
powiązany jest z kwestią polityczną.
Nie da się oddychać ani ruszyć.
Nie możemy jechać do sąsiedniego miasta, odwiedzić znajomych.
Zdobyć wykształcenia. Jechać za granicę.
I czasem chcemy po prostu zjeść kolację ze znajomymi.
Dziękuję za przybycie.
-Profesor Pfefferman? -Tak.
Wspaniały wykład.
Dziękuję, miło mi.
Przyjechałem aż z Jokne'am.
-Skąd? -Z Jokne'am.
Nie słyszałam o takim mieście.
Mogę prosić o autograf?
Tak, oczywiście. Jak masz na imię?
Adam.
Dla Adama.
Ten dżingiel.
To już druga osoba dzisiaj.
Moshe to pani rodzina?
Moshe?
Moshe Pfefferman. Ten zimny drań.
Przepraszam.
Zimny
drań.
Zimny drań.
Ali, gdzie jesteś? Znak zapytania.
Co ze strategią?
Wracasz do domu, zbierasz jak najwięcej Żydów,
sprowadzasz ich tutaj, uzyskują obywatelstwo
i walczą w naszej sprawie.
Potrzebuję cię. Wykrzyknik.
Albo żenią się z nami i dają obywatelstwo nam.
Przyjedź natychmiast. Kropka.
Natychmiast.
Teraz.
Wal się.
W porządku? Był atak bombowy.
Nie. Jezu.
Wystraszyłaś mnie. Po co dzwoniłabyś z Izraela,
gdyby nie stało się coś strasznego?
Bo chcę o coś zapytać.
-O co? -Dobra.
Nasz ojciec nie żyje. Prawda?
Umarły jak disco.
Kiedy umarł?
W latach 80. lub 90.
Ale nie wiesz dokładnie.
Tak mówiła mama.
Zrób coś dla mnie.
Wygoogluj coś.
„Moshe Pfefferman”.
-Poważnie? -„Zimny drań”.
-Poważnie? -Tak.
Zimny drań.
Mój Boże.
To chyba nasz ojciec.
Sukinsyn.
O mój Boże. i>