Natitirang Oras
ANINAG
-Matutulungan mo akong lumuhod? -Oo.
Sige.
Ramdam mo ba iyon?
Israel.
Hoy! Ano ba?
Makikiraan.
Makikiraan!
Wow.
Parang L.A.
Alam ko.
Sino ang mag-aakala.
Diyos ko. Ang daming nanood ng nai-post ko na bidyo mo sa TSA.
Kilala mo ba si Lyfe, iyong aktibista? L-Y-F-E. Lyfe.
Pelikula ba iyon?
Hindi, napakahusay niya, internasyonal, rebolusyonaryong
tagapagtanggol ng katarungan,
at mayroon siyang Instagram na sinusundan ng kalahating milyong tao.
Ni-retweet niya ako at ni-retweet naman siya ni Solange.
-Solange? -Oo.
Diyos ko.
-HIndi mo siya kilala? -Hindi.
Kaya umabot sa 10,000 na retweet ang bidyo natin.
Mabuti iyan.
Narito na tayo.
May mga Hudyo saan ka man tumingin.
Hindi pala ganoon karami ang mga yarmulke.
TAHIMIK na PAG-IGTING ni Mort Pfefferman
Diyos ko.
Ano?
Wala, kaibigan ko lang na nangungumusta.
Wow.
Nasa Tel Aviv siya at gusto niyang makipagkita.
Dapat makipagkita ka sa kanya.
Imbitahin mo si Lyfe sa kumperensya. O lalabas ba kayo?
Diyos ko. Hindi ko alam. Pero talagang maganda siya.
May kasintahan ako.
Talaga?
Anong pangalan niya?
Donald.
Wow.
Mabuti iyan.
Mabuti nga.
-Malaking bagay iyan. -Oo naman.
Humahanga ako sa kanya. Guwapo, mabait, nakakatawa,
pinaparamdam niya para akong babae.
Hindi pa ako gaanong sigurado sa
ibang mga bagay. Sa Northridge siya nakatira.
At wala kang makikitang libro sa loob ng bahay niya.
Hindi siya mahilig magbasa.
Alam mo? Ano naman?
Babasahan ko na lang siya.
Mga istupidong libro.
Istupidong libro.
Sigurado ka bang ayos lang na makipagkita ako kay Lyfe?
Oo. Narinig mo naman ang sinabi ko sa iyo sa eroplano.
Gaano ka ba kadalas lalabas kasama si Lyfe?
Hindi kami lumalabas.
Pussy bow?
Oo.
MAURA PFEFFERMAN SA RUSSIA - KASARIAN - COLD WAR
Propesor Pfefferman?
Osnat. Nagpapalitan tayo ng e-mail.
Osnat! Kumusta ka?
-Maligayang pagdating. -Salamat.
Salamat sa pag-imbita sa akin.
Walang anuman.
Sana ay hindika napagod sa biyahe.
-Hindi. Salamat. -May kailangan ka ba?
-Kape? -Hindi, may kape ako.
Hindi ko gustong maging maarte pero...
Kapag nakatayo ako rito, mayroon
akong anino. Kung mayroon sanang ilaw na...
Oo naman. Ayel, hihingi sana ako ng pabor.
Kung may isang bagay akong kayang ayusin sa
kung paano tayong mga trans tingnan ng iba,
iyon ay sa pag-iilaw.
Talaga? Doon lamang ba sa pag-iilaw?
Sige, marami pang iba, Maura Pfefferman.
Ilalagay ko ang mga papel ko rito, at sisimulan ko nang...
Ayos iyon.
Pfeffer-Air Pfefferman?
Hindi mo kamag-anak?
Nalilito ako.
Hindi ko alam kung anong nangyayari.
Iyong lalaki na gumagawa ng mga kakatwang patalastas noong dekada 80.
Mga kanta sa air conditioning.
Pfeffer-Air Pfefferman.
-Pfefferman na mula rito. -Oo, mula rito.
Paano ulit iyon?
-Diyos ko. -Astig.
-Astig na lalaki. -Astig na lalaki.
-Kailangan kong tapusin. -Hindi, masakit.
Hindi ito masakit. Ginagamit ito sa basang buhok.
-Masakit. -Darating na ang sundo mo.
Masakit. Magtu-tusta ako ng tinapay.
Magaling. Zacky, bakit narito ang sapatos mo?
Bakit narito ang sapatos mo? Isuot mo ito.
Mamaya ko na gagawin. Nanay, huwag ka nang sumigaw.
Tinatakot mo ako.
Sige.
Ikaw na ang amo.
Sige.
Ginoo, gusto mo bang isuot ko ito sa iyo?
Ayaw ko.
Mahusay.
Uupo lang ako rito at hihintayin kong ipagawa mo.
Sige. Puwede mo nang isuot.
Sige po, ginoo.
Diyos ko.
-Tayo na. -Bawal tayong mahuli.
Kunin mo ang bag mo. Bilis. Aalis siya nang wala tayo.
Halika na.
Mabuting doktor.
Nag-ayos ka rito?
Siyempre naman, pare.
Narito ako para sa masarap na Bubba Kush.
O kaya purple grandpa?
Wow. Matagal na rin, ano?
Nagsara na ang negosyo at retirado na ako. Hindi na ako nagbebenta ng damo.
Niloloko mo ako, hindi ba?
Hindi, pare. Hindi mo ba ito nabalitaan?
May problema ako nitong nakaraan.
Anong nangyari?
Puwede nating sabihin na permanente na akong dispatsado.
-Talaga? -Oo.
Nakuhanan ako ng bidyo na umiinom sa bukal ng tubig
sa palabas ng mga ilaw.
Nakakalungkot iyan.
Hindi. Ang totoo,
ito ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko.
Hindi na ako umiinom o gumagamit ng damo.
Umiiwas na rin ako sa dairy at gluten. Ang sarap sa pakiramdam.
Oo.
Sige, hindi na kita aabalahin.
Gusto ko malaman...
May kilala kang nagbebenta ng damo?
Oo, may kilala pa ako na puwede mong puntahan.
Sige, ayos iyan.
Pero hindi ko alam.
Tatanungin kita.
Hindi mo ba naisip na baka tadhana kaya narito ka ngayon, Josh?
Anong nangyayari?
Sinasabi ko lang na sumisingaw ang lungkot mo.
Sumisingaw galing dito.
Galing dito.
Ramdam ko, pare.
UPRIGHT CITIZENS BRIGADE THEATRE
Isa, dalawa, tatlo.
Isa, dalawa.
Isa.
Magaling. Nag-iingay ang mga kamay at bibig ninyo.
Tama ba ito?
Parinig ako ng tunog ninyo. Ano ang tunog-hayop ninyo?
Ang mga hayop ninyo ngayon ay mga sanggol na.
Shelly, magaling. Nasa matris siya ngayon. Tingnan ninyo.
Sinong gusto sumigaw ng kahit anong salita para masimulan ang eksena?
Coney Island.
Sa Coney Island ako.
Mahusay. Coney Island, sige.
Tikman mo ang Coney Island para malaman ang hot dog.
Ipakita mo. Simulan mo na.
Coney Island.
Hindi ko...
Sige.
Ayos ka lang ba?
Anong problema mo?
-Sandali, ako... -Humawak ka!
Hindi ko gusto ang sasakyang rodilyo.
Bababa na ako para pumunta sa tindahan at
bumili ng hot dog at koton kendi...
Tumigil ka muna sandali.
Nasa sasakyang rodilyo si Gabe.
Nakasakay siya sa rodilyo.
Mukha siyang kinukuryente.
Mukha nga siyang kinukuryente.
Huwag mo siyang tanungin ng pagkain sa sasakyang rodilyo.
Dapat naroon ka sa eksenang ginawa niya.
-Ikaw "oo, at." -Ikaw "oo, at."
"Oo, at." Magsimula tayo sa...
May itatanong ako.
Paano malalaman kung tama ang kalalabasan...
Maaaring hindi maganda. Ganyan ang improv.
Baguhin natin. Lisa, ikaw naman.
Palakpakan naman natin si Lisa. Halika na, Lisa.
Lisa! Lisa! Lisa!
Gumawa tayo ng talagang kakaiba.
-Pakitaan mo ako. -Unggoy.
Pakitaan ninyo kami ng mga unggoy. Sige.
-May saging ako para sa iyo. -Salamat.
Bibili na ako ng pizza ngayon.
Hapunan ang sinabi mo pero inalok mo ako ng pizza?
Ang pizza ay makesong sawsawan.
-Magugustuhan mo. -Hindi ako matutunawan ng ilang araw.
-Joshie. -Kumusta.
Dapat isara mo ang pinto.
Ninenerbyos ako sa iyo.
-May kasama ka. -Si Steve.
Kumusta? Masaya akong makilala ka.
Natutuwa akong makilala ka. Ang galang mo naman.
Niligawan ko siya noon.
Bago o pagkatapos malamang lesbyana siya?
Habang lesbyana siya.
Gusto mo ng alak?
Ayos lang kami.
Magtutugtugan kami.
Gawin na natin.
Bibigyan ko kayo.
-Okay. -Heto.
Hindi siya umiinom.
Kaunti lang naman ito. Isa, dalawa.
Ayos lang, hayaan mo na.
-Kaunti lang... -Ayos na kami.
-Nanay... -Ano?
-Makinig ka. -Ano?
-Hindi siya umiinom. -Sige.
Sinasabi niya.
Mabagal lang ang reaksyon ko.
Hindi, nanay. Iyan ay...
Di ka nakikinig.
Nakikinig ako.
Narinig kong sinabi mo, "Hindi ka nakikinig."
Tinutulak mo ang hangganan ng isang tao.
Anong hangganan. Hindi ko alam kung ano ang hangganan.
Mahalaga ang hangganan.
Hangganan ang magsasabi kung ano ang kailangan ng isang tao.
Tumpak.
Parang nagdesisyon ka dito titira,
hindi mo ako tinanong.
Nagtanong ako.
Hindi, sabi mo, "Josh, puwede ako rito, hindi ba?"
Iyan ang pagtatanong.
Nagsasabi ka pero may nagtatanong.
Hoy, hindi ka kasali rito.
Hindi na kita kailangang tanungin, G. Sigmund Freud.
Sige, ako si Sigmund Freud.
Ako si Sigmund Freud. Sige.
Tingnan natin kung masusuri.
Lumabas ka sa kuwarto ko.
Kailangan ko ng opinyon mo. Tingnan mo ito.
Parang awtomatikong pakainan...
...sa kulungan niya.
Hindi, ganito ko kinokontrol ang pera at timbang ko.
-Hindi. -Oo, alam mo iyan.
Nagbibilang ka.
Ayaw kong nag-aaksaya.
Hindi. OCD iyan at sakit iyan sa pag-iisip.
Bakit ayaw na ayaw mo sa akin?
Hindi.
Nag-aalala ako para sa iyo kaya ko sinasabi nang harapan.
Talagang pag-aalala nga ang ginagawa mo.
Hindi ko ramdam na ligtas ako.
Di ko ramdam na ligtas.
Hindi ko rin ramdam iyan.
Tama na, huwag ka nang maging masama sa akin.
-Diyos ko. -Tigilan mo na.
-Sige. -Ako ay 68 taong gulang na.
Sinusubukan kitang tulungan.
Maaari ko bang ituloy ang gusto kong pamumuhay?
Sige, hindi na kita tutulungan.
Sige.
Walang problema.
Di ko kailangan ng tulong.
Saan ka pupunta?
Doon ako matutulog sa W hotel.
Kumusta.
Ako si Ali.
Ako si Lyfe.
Nakakatuwa kang makita.
Kakaiba ba na narito ka? Dito ka ba nakatira?
Nililibot ko lang ang Gitnang Silangan.
Ikaw?
Bakit ako narito?
Sinamahan ko lang ang magulang ko na magtatalumpati sa kumperensya.
Kumusta siya?
Ayos lang siya.
-Tapos na siya roon. -Sige.
Mas sumama ang loob ko.
Gusto mo bang uminom? May bar sa hotel.
Sinusubukan kong hindi gumastos.
Dahil sa boykot.
-Tama. -Oo.
Ginagawa ko ang lahat para sa mga Palestino.
Oo naman.
Puwede tayong pumunta sa Ramallah.
-Pumunta sa Ramallah? -Oo.
Sige.
Tayo na.
Puwede ba akong pumunta lang bigla sa Ramallah?
Oo naman, puwede ka roon.
Salamat.
Tingin ko na ang pagkapoot sa mga babae ang rason
kaya si Ethel Rosenberg ay naging sentro ng matinding galit.
Bago ang Cold War,
ang kababaihan ay ang may hawak ng mga pinakapositibong katangian.
Ideya ng kabutihan, pag-ibig at pananalig.
Subalit ngayon, nagbago na ang lahat.
Sa unang pagkakataon, narito ang babaeng pinaghinalaan.
Binuhay niya ang natatagong takot na ipagkanulo.
Ang ideya ng lumabas na lihim ay tinawag na Komunista, babae, Hudyo.
Kinakabahan ka ba?
Hindi.
Ang mga kasong inihain laban sa kanya ay kahina-hinala.
Pero ginusto nila ng kalaban.
Patitigilin ba tayo rito?
Wala silang pakialam sa kung sinong pumapasok sa West Bank.
Gusto lang malaman ang umaalis.
Diretso lang hanggang Ramallah mula rito.
Kinailangan nila ng kalaban.
Isang babaeng misteryoso at di-mapagkakatiwalaan.
Kaya siya naging perpektong target.
HUSTISYA
TREN NG KALAYAAN
Salamat.
Diyos ko, kakaiba ito. Parang nasa Brooklyn ako.
Anong inaasahan mo? Mga babaeng nakaitim at may bomba sa baywang?
-Hindi. -Maupo tayo rito.
-Parang... -Ako na.
Wala gaanong man-buns.
May man-bun ka.
Wala akong man-bun.
Mayroon kang woman-bun.
Diyos ko, mayroon akong man-bun?
-Lyfe. -Ayos lang naman.
-Habibi. -Janan.
Hindi ka nakapunta sa kaarawan ni Nadal.
Siya si Ali. Siya ang kumuha ng bidyo.
-Kumusta. -Kumusta.
-Mabuti nakilala kita. -Ako rin.
Umaasa siya na parang eksena sa Vice
pero hindi ko siya binibigla sa ipinapakita ko.
Maligayang pagdating sa Ramallah.
Salamat. Ang ganda rito.
Pinagmumukha lang itong marahas ng media ng Amerika,
pero hindi naman talaga.
Mukha lang itong normal na kainan
na may iba't-ibang klase ng tao na may normal na gawain.
Oo, narito na ang lahat.
Napapalibutan lang ng maraming checkpoint.
Ang mga checkpoint tulad ng kanina,
laha ay nasa hangganan?
Habibti, anong hangganan?
Wala talagang internasyonal na hangganang itinalaga.
Isa lang malaki at pangit na pader,
at daan-daang checkpoint kung saan-saan.
Sige.
Kung masosolusyonan, gigibain ang pader
at wala nang mga checkpoint?
Kailangan ka pa naming paliwanagan.
-Sige. -At gagawin namin.
Sapat naman ang oras para doon.
Oo.
-Sa bukid tayo. -Oo.
-Makipagkita sa iba. -Sige.
Uminom tayo.
Tagay, ibig sabihin.
"Wahaline" ay Welcome
Oras na para maligo.
Anong sinabi ko?
Sinabi ko na bawal na ang sorbetes.
Gusto ko ng sorbetes.
Sabi ko na bawal na iyan.
Ayaw kong maligo.
Itataas ko ang boses ko.
Pagsasalitain mo ako nang malakas.
Gawin mo dapat. Subukan mo lang.
Walang kuwenta iyon.
Paano mo malalaman.
Sige, Susubukan ko.
-Gawin mo talaga. -Sige.
Puwede akong umupo?
Ella, ikaw ang reyna at narito ako para pagsilbihan ka.
Ano ang gusto mong gawin? Hindi tayo maliligo.
Bobo lang ang naliligo.
Ikaw at ako ay magtatatakbo sa putikan na parang mga baboy.
Magpapakabasa tayo maghapon sa pinakamaruming tubig.
Kahit ano, sabihin mo lamang sa akin ang nais mo, aking reyna.
Maliligo na ako.
Anak ng...
Hindi ko maintindihan. Paanong...
Magandang gabi. Mahal kita.
Sige, anak.
Tigilan mo ako. Parang itim na mahika iyon.
-Pero hindi. -Mahika iyon.
Iyon ay positibo. Para iyong...
Iyon ay parang pagtitiwala sa mga bata sa ibang antas.
-Binibigyan ng kapangyarihan. -Sila magdedesisyon.
Hinahayaan ipakita nila ang kaya nilang gawin.
Hinahayaan na mga bata naman.
-Mga bata naman. -Tumpak.
-Magandang gawing blog. -Oo.
-Dapat i-blog mo iyan. -Oo.
Gagawa na ako ng blog.
-Oo. -Hindi.
Libro na lang.
Mahal ko.
-Libro na lang. -Libro.
Libro sa pagiging magulang.
-Libro sa pagkamagulang. -Mga bata!
Diyos ko.
Magandang ideya iyan.
Diyos ko. Parang, hindi patas.
Heto na.
-Wow. -Narito na tayo.
Inshallah
Ang astig nito.
Grabe, nakatira kayo rito.
Ang ganda nito. Salamat sa pag-imbita sa akin dito.
Masaya kaming makasama ka.
Ssa amin ang lupang ito sa loob ng ilang henerasyon.
Diyos ko.
Wow.
Narito ka na.
Diyos ko. Gusto ko ito.
Siya si Shmuel. Ito si Ali.
-Kumusta. -Bukid ito ng pamilya mo?
Oo. Nag-aalaga noon ng kambing si lolo at lola rito.
Gusto ko ng kambing.
May napanood akong bidyo na tumatalon sila sa puno.
Gusto mo sila hangga't di mo nakakasama.
Totoo. Para silang mga loko.
Sinong gusto ng hummus?
Busog na kayong lahat?
Alin dito ang ma'aloubeh?
Ang sarap nito.
Iyong kamatis, hindi ba?
Dapat wala iyang kamatis.
Alam kong alam mo na iyan. Masarap kaya.
Una, kukunin nila ang lupain. Tapos, lalagyan ng kamatis ang ma'aloubeh.
Lulutuan kita ng totoong ma'aloubeh.
Dapat sa Israel ka bumibili ng kamatis.
Wala kaming magagawa. Wala kang mabibiling kamatis na Palestino.
Walang abokado.
Walang Bamba.
Hindi ba nakakakain ka naman ng Bamba minsan?
Nilalabag n'yo ang boykot sa masasarap na pagkain?
-Minsan? -Kapag lasing lang.
Kapag lasing lang kami.
-Tagay tayo diyan. -Bamba.
Tulog na sila.
Cookies para sa seksing blogger na nanay.
May kaunting halo ang mga ito.
Salamat.
May kailangan akong sabihin sa iyo.
Kumusta?
Itong ideya natin tungkol sa, "Mga Bata Naman."
Hindi ko ito ideya lahat.
Naisip ko ito kasama ang isa pang tao.
Sa akin ito, pero...
Magkasama namin itong naisip.
Sino siya?
Naaalala mo si Bb. Lila, iyong guro ni Ella sa pre-school?
Bb. Lila?
Siya ba iyong may pekas?
Siya iyong hindi nagba-bra.
Oo.
Maganda siya. Saan mo siya nakita?
Nakasalubong ko lang siya rito.
Ayos iyan.
Huwag mo na akong dalhan ng cookie?
-Maraming asukal itot. -Hindi ko kayang ubusin.
Magpataba ka. Kung gagawin natin itong libro...
Oo?
Ibibigay ang ideya kay Jodie,
at tingnan kung madadala niya ito sa ahente niya.
Sa tingin ko, gagawin ko iyan.
Pero baka dapat ko munang kausapin si Lila.
Oo.
Kung ganito na lang, paano kung ako na lang
ang gumawa ng kontrata?
-Magandang ideya. -Hindi ba?
Ikaw ba ang abogado ko?
Oo poprotektahan ko ang buong mukha mo.
Ayaw kong ang mukha ko. Gusto ko ang dibdib ko.
Ikaw ang bahala.
Nanay!
Anong oras na?
Ano bang ginagawa mo riyan? Dapat nasa hotel ka!
Ayaw kong mag-aksaya ng pera sa hotel.
Ang likod ko.
Ano bang problema mo?
Nanay, akala ko patay ka na.
Akala ko gusto mo na narito ako.
Halika rito.
Oo nga.
Ginusto kong narito ka.
Gusto ko na narito ka.
Huwag sa labi.
Hindi pa ako nakakasuhan noong ikinulong ako.
Pero isang taon ako roon,
at dahil bakla ako, may mga nananakot sa akin, sinasabi nila na
kapag hindi ako sumunod at naging impormante ako, isusumbong
nila ako sa magulang ko.
Ginawa nila itong panakot sa mga baklang Palestino.
Ginamit nila ang kahinaan namin.
Kahit saan ibubunyag nila ang kahinaan mo at pagsasamantalahan ito.
Mas may karapatan ang Amerikanong Hudyo
sa pagkamamamayan kaysa sa mga Palestino.
Maaari kang maging mamamayan.
Dahil Palestinong Canadian ako, hindi maaari.
Dito na kami nagmula, at hindi man lang ako makapunta sa Herusalem.
Hindi ako makaalis.
Di ka makapunta sa Herusalem?
Nang walang permiso. Dalawang batas sa isang lupain.
Malinaw na gusto nilang kontrolin ang buong lupain
at ang kayamanan nito.
Sabi nila hindi iyon ang layunin pero parang ganoon.
Di lahat ng Israeli ayaw sa mga Palestino.
Kailangan naming kilalanin ang mga tao...
Hindi na nga ito pulitikal, minsan, sabwatan na lang.
Napapagod na kami dahil ang bawat aspeto ng buhay namin
ay nababalot sa pulitikal na usapin.
Hindi kami makahinga o makagalaw.
Hindi makabisita sa mga kaibigan.
Makapag-aral. Makapunta sa ibang bansa.
Gusto lang naming maghapunan kasama ang mga kaibigan.
Salamat sa pagpunta mo.
-Propesor Pfefferman? -Oo?
Mahusay ang talumpati mo.
Salamat. Kasiyahan ko iyon.
Nagmula pa ako Yokne'am.
-Saan? -Sa Yokne'am.
Yokne'am. Ngayon ko lang iyan narinig.
Maaari mo ba itong pirmahan?
Oo naman. Ano ang pangalan mo?
Adam.
-Adam? -Oo.
Para kay Adam.
-Oo. -Iyan ang kanta.
Pangalawa ka na gumawa niyan.
Kamag-anak mo si Moshe?
Moshe?
Moshe Pfefferman. Iyong astig na lalaki.
Paumanhin.
Astig
na lalaki.
Ang astig na lalaki.
Ali, nasaan ka? Tandang pananong.
Kay ALI TANONG
Ali?
Paano kung magplano tayo?
Umuwi ka, tipunin mo ang bilang ng Hudyo na kaya mo,
pabalikin mo sila para maging mamamayan dito
at lumaban kasama kami.
Kailangan talaga kita. Tandang padamdam.
O pakasalan mo kami at gawing mamamayan.
Umuwi ka na. Tuldok.
Ngayon na.
Ngayon.
Ano ba.
Ayos ka lang ba? May binomba ba?
Wala, ano ka ba.
Diyos, tinakot mo ako. Bakit ka tatawag sa akin
galing Israel kung walang nangyari?
May gusto akong itanong.
-Ano? -Sige.
Patay na ang tatay natin, hindi ba?
Patay na.
Kailan siya namatay?
Noong dekada 80 o 90.
Hindi mo alam.
Sabi ni mama, patay na siya.
Hihingi ako sa iyo ng pabor.
Gusto kong i-Google mo para sa akin.
Sige.
"Moshe Pfefferman."
-Talaga? -"Astig na lalaki."
-Talaga? -Oo.
Sige.
Ang astig na lalaki.
Diyos ko.
Siya ang tatay natin.
Ang hayop.
Diyos ko.