Cześć.
Cześć. Cieszę się, że nie śpisz.
-Nie odpisujesz na SMS-y. -Dopiero przyszły.
-To bełkot. -SMS-owałam cały wieczór.
Wybacz, dopiero przyszły.
To była niezwykła noc. Pojechałyśmy do Ramallah.
-Potem do... -Do Ramallah?
-Co tam robiłyście? -Wszystko.
Potem na farmę niedaleko tej wioski i to było...
-Ali. -Tak?
Mój ojciec żyje.
O mój Boże.
Jesteś pewna?
Zimny drań.
O Boże.
„Zimny drań” to twój tata?
„Zimny drań” to twój dziadek.
„Zimny drań” to mój dziadek?
Nie wiem. Bry tak uważa.
-O Boże. -Wariactwo.
Dlatego tu jesteśmy?
-Przestań. -Właśnie dlatego!
-Nie mów tak. -To tyle teraz wyjaśnia.
Naćpałaś się?
Musimy go znaleźć.
Ustalmy, gdzie mieszka.
-Moshe Pfefferman? -Tak. Dasz radę na telefonie?
Na telefonie można wszystko.
Znalezienie ojca to nic w porównaniu z tymi, których prześladowałam.
To szaleństwo.
Mieszka w Cezarea. To niedaleko.
To jest wariactwo.
Mam adres!
Masz?
W porządku?
Co my, kurwa, robimy?
„Zimny drań”.
Cholera jasna.
Nie wierzę, że to robimy.
To był zły pomysł.
Przyjechałyśmy tu i wejdziemy.
No już, pomogę ci.
Cholera jasna.
On mnie nie rozpozna. Odszedł, gdy miałam cztery lata.
Mieszka jak Żyd z Malibu.
Najwidoczniej nikogo nie ma.
Ktoś tam jest. Chodźmy.
Ali!
To wtargnięcie na cudzy teren.
Żadne wtargnięcie. To twój ojciec.
Mój Boże.
O Boże, czy to on?
TRANSRODZIC
Przepraszam, kim jesteście?
Cześć, jestem...
Jestem...
Moją matką była Rose,
Rose Boymelgreen.
Urodziłem się jako Mort.
Kurwa, Chryste Panie.
Morty?
Urodziłem się jako Mort, ale teraz jestem Maura.
-Urodziłeś się jako Mort? -Tak, tylko...
Cóż, jestem...
Wyjaśnij.
Wiesz, czym jest transseksualizm?
Zdawało się, że ona to chłopiec,
ale ona czuje się kobietą.
Czyli jesteś Maura, co?
Rozumiem, wejdźcie.
Śmiało.
Poczujcie swoje ciało.
No już. To bezpieczna strefa.
Chodźmy.
Pozwólcie postaci zająć tyle powierzchni, ile potrzebuje.
Gdy znajdźcie kogoś, uściśnijcie mu dłoń i się przedstawcie.
Podejdź tu.
Jak się masz?
Jestem Mario.
Cześć, Mario. Miło cię poznać.
Masz silny uścisk dłoni.
Tak, miło mnie poznać.
To miejsce jest szalone. Wiesz co?
Wolałbym jeść.
Kanapkę z bagietki. Właśnie.
Nie ma to jak bagieta.
Kapujesz? Rozumiesz, co mówię?
-Tak. Męski z ciebie gość. -Nie zapominaj o tym, kurwa.
Spójrz na mnie, potem na siebie.
-Kto jeszcze chce poznać Mario? -Zapraszam.
Ej, ty, masz mięśnie.
Wiesz co? Mam większe mięśnie od ciebie.
Poczuj, skurwielu.
Dotknij. Właśnie.
Dotknij te.
Pieprzyć to!
-I pieprzyć tego facia. -Chcę się siłować.
Masz mięśnie większe od moich?
Mój fiut jest większy od twojego! Co ty na to?
Świetnie. Zajmijcie miejsca na widowni.
Świetna robota.
Daj spokój!
Sam daj spokój. Vaffanculo, do zobaczenia!
Zdobyłeś mój szacunek, Mario!
-Witam. -Chyba zjem kanapkę.
Chcę dużą, długą i twardą bułkę
z mnóstwem dodatków.
Dużą kanapkę z bagietki.
Ma pan coś z wieprzowiny?
-Tak. Mamy tu mortadelę. -Co to?
Proszę dużo majonezu. Nałoży pan tłuszcz,
bo chcę, by była bardzo tłusta!
To fajna dzielnica.
Nazywają ją Frogtown.
Przestań ją rozpraszać. Próbuje czytać mój tekst.
-To jest wspaniałe. -Serio?
-Wszystko tu jest. -Podoba ci się?
Tak. Jesteś naprawdę dobrą pisarką.
-Serio? Dzięki. -Naprawdę jesteś.
-Najlepszą. -Jestem pod wrażeniem.
Sarah mówiła, że nie bardzo może sobie przypomnieć,
kto pierwszy użył słów „Dzieci na szczycie”.
-Chyba powiedziałyśmy to jednocześnie. -Właśnie tak.
Fatum.
Myślała, że to może być dziwne,
skoro zaczęła pracę nad książką...
-Racja. -...bez opracowania strony prawnej.
Chcesz z tego zrobić książkę?
Możemy zacząć od strony internetowej.
Wiesz, to tylko...
To coś jak blog.
Mogłybyśmy z tego zrobić książkę i pomyślałam,
że mogłybyśmy zrobić to razem, jeśli chcesz.
Tak. Byłabym zaszczycona.
-Serio? -Tak, ubawimy się.
Super.
Len, ty będziesz jak Yoko?
-Nie. -Tak uważasz?
-Nie, on... -Będę „prawnikiem”.
-Jak Ringo. -Jasne, „prawnik”.
-Właśnie. -Prawnik.
-Zbędny, ale konieczny. -Racja.
Tak. Ale by w przyszłości uniknąć nieporozumień,
musicie zawrzeć umowę.
Ktoś ma 51 procent, ktoś 49.
Tak, by nie pojawił się jakiś impas.
No tak.
Coś nie tak?
To trochę niesprawiedliwe.
Powinno być 50 na 50.
Tak. Ona ma rację. 50 na 50.
-To uczciwe. -Jestem Wagą.
Jestem bardzo za uczciwością.
-Jest Wagą. -O cholera.
Chcecie, bym to umieścił w umowie?
Sądzę, że tak.
Żart, w umowie tego nie umieszczę.
Nie musisz. Ale powinniśmy nad tym podyskutować.
O tych wszystkich szczególikach.
Mogę przy was zapalić?
-To znaczy... -Rób, co chcesz.
-Zapal. -To bong na wódkę.
-Ekstra. -Jaka fajka wodna?
Na wódkę.
-Palimy. -Super.
To Shira.
A młodsza to Ronit.
To moja rodzina w Izraelu.
Jak się podobają?
To twoje córki?
Tak, ale moja żona zmarła dwa lata temu.
Ale Shira ma dwoje dzieci,
a Ronit ma córkę, Moran.
Mam więc wnuczki.
Wiesz,
po naszej stronie masz prawnuków.
-Dobry Boże. -Tak.
Mogę o coś spytać?
Gdzie byłeś?
-Ja... -Mama powiedziała, że umarłeś.
Umarłeś?
Nie umarłem.
Co się z tobą, kurwa, działo?
No wiesz, nowy początek?
Tyle potrafisz? Zacząć od nowa?
Nie miałem wyboru.
Nie byłem ojcem w tamtym domu. On był.
Ojciec Rose. Haim.
Twój pradziadek. On był szefem.
Uwielbiał karać ludzi.
Miał pięści jak melony.
„Albo zrobisz to po mojemu, albo stąd wypieprzaj”.
W dniu, w którym pokazał mi drzwi,
spakowałem rzeczy i wziąłem nogi za pas.
Więc,
tak, byłem jedynym mężczyzną w domu,
gdy dorastałem.
Ale ze względu na bardzo skomplikowane powody,
nie byłem świadom,
że byłem jedynym mężczyzną w domu.
Nie staram się komplikować spraw.
To bardzo trudno wyjaśnić, ale...
było wiele rodzinnych problemów.
A później, Izrael.
Nowy kraj.
Kraj dla nas, nasza bezpieczna przystań.
Jeśli to nie woła o drugą szansę,
to nie wiem już co.
I oczywiście z niej skorzystałem.
Jako dziecko zacząłem interesować się starszymi kobietami.
Wtedy zacząłem się tym przechwalać.
Byłem jak ogier stulecia.
Jarałem się tym.
Ruchałem w wieku 15 lat.
Rodzice o tym wiedzieli.
Zachowywali się, jakby to było normalne.
To robią faceci. Faceci ruchają, tak?
Ale to nie było normalne.
Ta cała Rita...
mnie posiadła.
Należę do niej.
Nikt mnie tutaj nie znał.
Nie byłem dla nikogo rozczarowaniem.
Byłem jak nowy Żyd ze świetlaną przyszłością.
Stworzyłem siebie,
dorobiłem się fortuny
i założyłem rodzinę.
I nie oglądałeś się za siebie.
Wstyd to zabawna rzecz.
Zabawna?
Tak.
Za każdym razem, gdy palę zioło, mam poczucie powrotu do swego ciała.
Tak. O Boże. Wodna bogini.
-Podoba mi się oświetlenie. -Wspaniale.
Tak, dobre jest, co?
Samoopieka zaczyna się od światła.
Miło.
Czuję, że muszę chronić siebie i szykować się na nadchodzącą rewolucję.
Cokolwiek czeka nas w postkapitalizmie.
To będzie miało miejsce? Postkapitalizm?
Że nie będziemy już pracować?
Bo ja też nie chcę pracować.
Praca jest głupia.
Takiej przyszłości chcę być częścią.
Myślę, że praca będzie inna.
-Rozumiesz? -Tak.
Czy to nie cholernie szalone,
że poznajesz kogoś na spotkaniach seksoholików
i nagle zaczynasz z nimi pisać książkę.
Rach-ciach-ciach.
Chwilę, że co?
Jesteście...
Poznałyście się na spotkaniach seksoholików?
To także miłość uzależnionych od miłości.
Sądziłem, że poznałyście się...
W Centrum Społeczności Żydowskiej.
To terapia anonimowa.
Nie opowiadam o tym ludziom.
Nie ukrywałam tego przed tobą.
Dobra.
-Popełniłam gafę? -Nie.
Nie, jesteś doskonała.
Dobra, jestem doskonała.
Jesteś piękna i całkowicie idealna.
Lila,
czy uważasz, że moja była żona
jest seksoholiczką?
A ty tak uważasz?
Co sądzisz?
A ty co o tym sądzisz, Len?
Powiedziałbym, że seksoholik
to ktoś, kto ponad wszystko przekłada seks.
Ktoś, kto wykorzystuje swoje ciało,
tak jak Kolumb swoje statki do eksplorowania i...
Sposób, w jaki to mówisz brzmi
-trochę wrogo. -Dziękuję.
Trochę wrogo.
To nieprzyjazne, Len.
Ale nie chciałem, by tak zabrzmiało?
-Jasne, że nie. -Nie o tym myślałem.
Psujesz zabawę.
Zły dobór słów. Kolumb to kutas.
-Tak. -Nie chciałem zabrzmieć wrogo.
Jestem bardzo naćpany.
Nieważne. Nie dbam o to.
Myślę, że faceci
mają pod górkę z kobiecą seksualnością.
Samą w sobie. Prawda?
Rozumieją ją w odniesieniu do nich samych.
Ale kobiece pożądanie jako takie
ludzi przeraża.
Dobry argument.
Dziękuję.
Tak, dlatego trochę zajmuje mi
ujawnienie się przed innymi.
Ujawnienie? Jako kto?
Jako seksoholiczka?
Nie. Byłam dopiero na kilku spotkaniach.
Nie jako seksoholiczka.
Jako lesbijka?
Nie.
-Nie. -Czyli jak?
O co chodzi?
Chyba jestem...
wielosercową...
biseksualną kobietą.
O co w tym chodzi?
Ludzie są zazdrośni?
Ludzie w związkach też są zazdrośni.
-To prawda. -Zauważyłam,
że między trojgiem jest mniej zazdrości,
ludzie sobie bardziej ufają.
Jest lepsze powiązanie.
Pragniemy różnych rzeczy.
A potem, bo pociągają mnie kobiety i mężczyźni,
seks jest o wiele bardziej zabawny.
-Brzmi fajnie. -Bardzo fajnie.
-Brzmi bardzo fajnie. -Tak.
Seks to zabawa.
Cóż, powinniśmy już iść.
Musimy odebrać dzieci ze szkoły...
Skarbie, mamy jeszcze czas.
Chyba skończą lekcje za kilka godzin.
Właśnie, jest dopiero 13:00.
Uważasz, że powinniśmy zostać?
Nie musimy... Nie wiem. Możemy zostać?
Jasne, że możecie zostać.
Jeśli chcecie.
Chcesz zostać?
-Tak, zostanę. -Zostań.
-Bezwzględnie.
-Oto, co zrobię. -Nie.
Nie, ja ci powiem, co masz zrobić.
Dobra.
Chcę coś wyjaśnić.
Kończy mi się ten skręt, oto, czego chcę.
Chcę przelecieć tę ślicznotkę
i chcę użyć twego fiuta.
Dobre wieści, mam go przy sobie.
Miałeś wspaniały dzień.
Opowiadałeś wszystkim, jakie tragiczne miałeś ze mną dzieciństwo.
Powiem ci, co z tobą nie tak.
Definiujesz się poprzez innych.
Co?
Musisz czuć się lubiany, akceptowany.
Prawdziwi faceci z tego wyrastają.
Tylko...
Prawdziwi faceci umieją zostawać sami.
Kurwa.
Ze swoimi myślami.
Mam ci pomóc?
Nie.
Spójrz na mnie.
Spójrz.
Nie, dzięki.
Na pewno?
-Tak. -Dobrze.
Na pewno nie chcesz pomocy?
Kurwa!
-Kurwa. -Co?
Musimy odebrać dzieciaki.
O Boże. Racja.
Trzeba odebrać dzieci. Tym razem na serio.
Musimy już iść, tak?
Była przednia zabawa.
Tak. Nie chcę iść.
-Co się dzieje? -Wybacz.
-Co jest? -Już dobra. Zbieram się.
To była świetna zabawa. Wielkie dzięki.
-Gdzie mój telefon? -Gdzie moje buty?
Pa, Lila.
Zanim pójdziemy, chcę o coś zapytać.
Co z mamą? Jak mogłeś ją zostawić?
Rose.
Rose nigdy mnie nie kochała, miała depresję.
A dlaczego ją miała?
Dlaczego? Przez pieprzony Holokaust. Słyszałaś o nim?
Staram ci się to wyjaśnić, niektóre rodziny z tego wychodzą,
ale żadna na sto procent.
Rozumiesz, o czym mówię?
Tak jak twoja matka, nie można jej winić
za śmierć jej brata,
jej siostry...
-Co masz na myśli? -O czym mówisz?
-Gershon-Gittel, Gittel-Gershon? -Co masz na myśli?
Gershon był mężem Gittel.
Nie, nie.
-Byli małżeństwem. -To ta sama osoba.
-Nie, oni... -To niemożliwe.
Mówię wam, z Gittel
było jak z tobą. Tak samo. Trans... Jak to nazywasz?
Trans... coś tam?
Przepraszam, Gittel była transseksualna?
Transseksualna. Tak.
Co? Czy...
Nigdy nie powiedzieli.
Nigdy nie powiedzieli...
Rose nigdy ci nie powiedziała?
O co chodzi, mamo?
Nikt ci nie powiedział?
O mój Boże.
Czy to możliwe?
Nie mogę.
Nie potrafię...
-Muszę wyjść. -Co? Czemu? Zaczekaj.
Nie mogę...
Nic ci nie jest?
Nic mu nie jest?
Jej. To ona...
-Nic jej nie jest? -Nie, ona...
Nie, dziękuję.
-Przepraszam. Dziękuję. -Proszę bardzo.
Nic ci nie jest?
Czemu mi nie powiedzieli?
Przez całe życie myślałam, że jestem z tym sama.
Wyobraź sobie, gdybym wiedziała. jestem z tym sama.