Diyos ko! Ito ang bahay?
Oo. Ayos ba?
Ito ang Pamumuhay ng Mayayaman at Sikat.
Kamusta?
-Ayos ka lang? -Oo.
Kamusta?
100 beses na kitang tinapik.
-Kamusta ka? -Ayos ka lang?
Kamusta? Buti nandito ka.
Ang galing ni lolo.
-Syempre. -Salamat.
Paano? Nagbibiro ka ba?
Kamusta?
Kamusta ka na? Ayos ka lang?
-Sa bahay na ito nakatira ang tatay ko? -Oo.
Ang haba. Pero buti na lang nasa business class tayo.
Kamusta ang byahe?
-Ayos ka lang? -Ayos lang. Mag-uusap tayo.
Heto na tayo. Ang Pfeffermans ng Los Angeles.
-Maligayang pagdating! -Kayo...
-Siya ang tatay ko. Siya si... -Oh. Bryna!
-Hindi ako si Bryna. -Ito si Shelly. Ito ang dati kong asawa.
At siya, siya si Bryna. Siya ang anak mo.
Ito ang tatay mo.
Ako si Bryna.
Ako ay humihingi ng tawad.
Ako rin.
Sandali. Bakit ako humihingi ng tawad?
Wala na iyon. Tinatanggap ko.
Sinu-sino sila?
Kamusta? Ako si Sarah.
Ako ang panganay.
Pareho ng mata ng lola mo.
Talaga?
Ikaw iyon.
-Oo. -Maligayang pagdating.
-Ito si Len. -Ako si Len. Asawa.
Nirerespetong propesyon.
-Kamusta? -Ito si Joshua.
-Ako si Josh. -Oh. Isang lalaki.
Mayroon mga babae sa pamilya namin.
Ayos ang mga babae.
-Hi. -Maligayang pagdating.
-Salamat. -Tara, kakain tayo.
Kakain tayo.
Ang ibang Pfefferman ay nahuli na naman.
May iba pa? Nandito na tayong lahat, hindi ba?
Tinutukoy niya nga iyong iba.
-Ngayon? -May iba pang mga Pfefferman.
-Ayos lang? -Ang mga taga-Israel.
-Ayos ka lang? -Huwag mo akong iiwan doon.
-Hindi kita iiwan. -Sige.
Ang gandang bahay.
ANINAG
Sinasabi ko sa iyo, ang galing. Humanga ako. Mag-isa.
-Gusto kong pumunta doon. -Pumunta tayo! Tara.
Hindi ligtas maglakad sa West Bank kasama ang mga sikat.
Iyan ang gusto nilang isipin mo.
Sino gustong iyan isipin ko?
Ang U.S. media. Ang pamahalaan ng Israel. Lahat. Propaganda ito.
Ang sarili niya.
Oo. Ang daming oliba.
Oo, sobrang Mediteraneo. Anong klaseng keso ito?
Oo, nandito kayo sa mundo ko.
Kausap niya ang sarili.
-Mayroong ganoon? -Seryoso?
-Buong sitwasyon. -Kumuha ka pa.
-Ano ginagawa niya? -Gusto ko ito. Masarap ito.
Kamusta?
-Shalom! -Nandito na sila. Nahuli na naman?
Bakit na naman kayo nahuli?
Sila pala ang mga kapatid ni Naytay at Bryna?
-Nag-shortcut si Oded. -Ayos lang.
Lagi kong kasalanan.
-Ang babata nila. -Kamukha natin sila.
Kamukha nga natin. Mas magandang bersyon.
-Ano nga ulit ang pangalan nila? -Shira at Ronit.
Sige, heto na tayo. Palabas na.
Nag-shortcut si Oded.
-Ano? -Dalawang babae, isang lalaki?
Gusto kong makilala ninyo ang magaganda kong dilag.
Huh? Unang pangkat?
-Hi, ako si Josh. -Heto ang ikalawang pangkat.
-Ikaw? -Ako si Bryna.
Bryna? Kamusta? Ako si Ronit.
Kapatid kita.
-Kapatid sa ama. -At ikaw?
-Si Ali. -Ali? Kamusta?
Masaya akong makilala ka.
-Ako si Josh. -Uy. Josh.
Ikaw ba si Ronit? Kamukha mo kami.
Alam ko. Baguhin mo ang buhok mo.
Hindi ito kakatwa. Walang kakatwa rito.
-Ito si Maura. -Kamusta?
Ako si Maura. Ang ganda mo.
Kamusta ka? Ang ganda mo rin. Pwede ba kitang yakapin?
-Syempre naman. -Diyos ko.
-Kamusta? -Kamusta?
Kamusta? Ikaw si Maura? Ako si Shira.
-Masaya akong makilala kayo. -Maupo kayo.
Kamukha ng pinsan ninyo, ano?
Iyong nagpakamatay.
Oo, sa mga mata...
Mas lalo sa bibig.
-Ako ba ang pinag-uusapan? -Oo.
Sinasabi naming kamukha mo...
Ang pinsan namin.
-Pinsan ninyo. -Hindi, kalahati lang.
-Hindi magpinsan. -Mukha silang bata,
pero magkakapatid kayo.
Hindi, tama ka. Mga tita natin sila.
-Ang mga anak ng magulang mo ay tita. -Sila ay...
-Nalutas na ito. -Wala akong ideya.
-Mga tita natin. -Tita ko.
-Tama iyan. -Oo.
Tita mo iyan.
-Huwag ganyan. -Huwag si tita.
Walang pwedeng makipagtalik sa mga taong ito.
Gumawa tayo ng patakaran.
Nalulusutan niya lahat. Wag masyadong lalapit.
-Nakatira kayo sa Central Los Angeles? -Kalat-kalat kami.
Nasa bandang silangan kami ni Inay.
Kasama mo ang nanay mo?
-Mabait na anak. -Ang bait.
Parang ang sama ko tuloy.
Sabi nila sa Hebreo. "Iisa lang ang nanay mo."
Higit pa sa isa ang sa amin. Dalawa.
Tama iyan. Pasensya na.
Kung isa kang Pfefferman, pwede ang kahit na ano.
-Hindi. Hindi ko ito hiningi. -Diyos ko!
-Ang galing. -Anong mga ginagawa ninyo sa buhay?
Nagtatrabaho ako sa musika. Nasa grad school si Ali.
Nagtuturo ako ng kaunti.
Ano ang pinag-aaralan mo?
Ito'y pag-aaral ng kasarian,
pero naisip kong magbago. Tingnan natin.
-Nasa proseso si Sarah ng... -Mayroon akong blog.
Nagtatrabaho ako sa maraming plataporma. Nagsusulat.
Ano?
-Grabe. -Totoo?
-Kailan pa? -Tungkol saan?
Ako ay... eksperto sa pagpapalaki ng anak.
-Talaga? -Natanong sana kita.
-Kailan iyan? -Bago ito. At gumagana.
Ano ang stratehiya mo?
Ito ang pilosopiya na hinahayaan mo silang manguna habang pinapalaki sila.
Mga Bata sa Ibabaw ang tawag dito.
-Ano? -Hinahayaan manguna ang bata.
Bata sa Ibabaw?
-Ano ang nakakatawa? -Kami ay...
Hindi namin maintindihan kung bakit gusto mong sila ay...
magkakontrol.
Mahirap ipaliwanag. Kaya ako nagsusulat ng libro.
Mabuti iyan.
Mataas ang posisyon ni Shira sa Ministro ng Pananalapi.
Mataas talaga.
Microbiologist ang isang ito.
-Talaga? -Totoo?
Microbiologist siya.
-Ang henyo sa pamilya. -Hindi ako henyo.
Ipinapalaro niya ang mga insekto dati.
Tingin ko isa kang henyo. Ang aking henyo.
May isa pang henyo sa pamilya, si Moshe.
-Ipasa mo ang karne? -Iyan si Maura.
Gusto niya ng karne ng tupa.
-Iyong karne. -Iyong kebab.
Maura, sabihin mo sa kanila iyong tungkol sa intersectionality
na inayos mo nang walang pondo galing sa unibersidad na iyon.
-Ayos kami. -Isa siyang henyo. Sinasabi ko lang.
-Ang ganda ng hikaw mo. -Salamat.
-Ang sarap ng pagkain. -Sobrang sarap nito.
Sobrang sarap.
Nahanap ko ito sa mga gamit ni Inay. Hindi ko alam bakit ko dinala.
Kayong dalawa lang ni Itay?
-Saan ito kinuha? -Sa bahay namin.
Ito ang taong iniwan niya kami.
Bata pa siya noon, hindi ba?
Oo, bata pa.
Ano'ng tinitingnan mo?
Abale, hindi mo sinabing ganito ka pala kagwapo.
Ano?
Talaga lang.
Oh, sige. Ah, grabe.
Hawakan mo ang sarili mo riyan.
Oo. Hawakan mo ang sarili mo. Diyos ko, sige lang.
-Sabunutan mo siya. -Ano? Sandali. Diyos ko.
Iyang mga pekas.
-Hilahin mo. -Igalaw mo ang ulo niya.
Sasabunutan nya ako.
Di mo marinig kasi nagsasalita ka.
-Nagsasalita ka. -Sabunutan mo!
-Igalaw mo ang ulo mo. -Hindi ako makakita.
-Diyos ko. Ang ganda. Oh, sige. -Ang seksi.
-Oh, Grabe. Sige. -Grabe. Bwisit.
-Tumigil? -Nawala ang Wi-Fi.
Diyos ko, mahal. Lila?
Ang panget ng Wi-Fi.
Pakiusap, ituloy mo.
Ibalik mo.
-Ibalik mo. -Ano ba?
Ayan na siya!
Oo! Oh, grabe, oo!
Lalabasan na ako!
Oo, lalabasan na siya.
-Lalabasan na kami. -Patingin.
Lalabasan na kami.
Oh, grabe, nilalabasan na kami.
Joshie?
Gator?
Natutulog ka na ba?
Oo.
Kinakausap kita ngayon sa pagtulog ko.
Naalala mo noong ginagawa mo iyan?
Napakakomplikado rito.
Si Moshe ba?
Hindi ko alam. Lahat. Ang Israel.
Itong lugar.
Hangganan. Ang okupasyon.
Ang tindi lang dito.
Naiintindihan mo ba ako?
Ano ang iniisip mo? Bakit gising ka pa?
Hindi ko alam.
Makinig kayong lahat. Itong parte ng byahe ay patapos na.
Makikita natin ang Bundok ng Oliba, at ang Pader.
Jerusalem.
Mag-ingat sa lumang siyudad.
-Sino ka ulit? -Sino ako?
-Oo. -Ako lang ang makakaligtas sa iyo
kapag sinaksak ka ng Arabo na may kutsilyo.
-Iyon ako. -Ngayon kilala na kita.
-Siya ang numero uno kong guwardiya. -Sige. Salamat.
ngayong gabi, matutulog tayo kasama ang totoong Bedouin.
At saka, sa Patay na Dagat. At papunta rin ito sa Tapuz.
-Ano? Tapas? -Topoos.
Makasaysayang iyan?
Hindi, inay, maliit na nayon ito. Naroon ang nanay ng kaibigan namin.
May idadaan lang kami. Sandali lang.
Limang minuto.
Alam ninyo, una akong nagtrabaho ng HVAC sa Tapuz?
Walang nakaiintindi kung paano mo mapapalamig ang buong disyerto.
Kung mayroong mag-aalok sa iyo na mamuhunan sa bagong bansa, kukunin mo.
Hindi naman ito birheng lupain.
Ilang taon nang nandito ang mga Palestino.
Alam mo...
Gawa-gawa lang ang salitang Palestino.
Noong dumating ang lolo ko sa bansang ito, walang Palestino rito.
Wala. May Arabo at Hudyo. Walang Palestino.
Sinasabi mo bang hindi totoo ang Palestino?
Ang sinasabi ko, ito'y parang, retorika ito, pulitika ito. Pero...
Dahil kung Arabo lang sila, wala silang karapatan sa lupaing ito?
Tigilan mo ang mga Arabo...
Pwede sila kahit saan.
Pwede sila sa Jordan, Saudi Arabia, Ehipto.
Ano iyon?
Hindi, sinasabi ko ikaw ay masyadong mapulitika.
Tungkol ito sa karapatan ng tao.
Hindi ba masyado itong komplikado para sa byahe sa bus?
Mga Arabo at Hudyo. Itim at Puti. Lalaki at babae.
Kahit saan ka tumingin, ginugulo ang lahat.
Hindi ko alam na masyadong komplikado.
Nangyari ang Holocaust at gusto nilang patayin tayong lahat.
May kailangan tayong puntahan. Hindi tayo pwedeng manatili sa Poland.
Ang mali ay di naitatama ng isang mali.
Hindi natin tatakutin ang mga Palestino
para lang sa kaligtasan ng Hudyo.
May mga Hudyo sa Palestina bago ang Holocaust. Alam mo iyan, hindi ba?
Pumunta sila rito para makaligtas sa patayan sa buong Europa.
Tahanan ito, ligtas dito. Ito ang inang bayan.
Bakit hindi natin palayasin ang mga tao, at bombahan ang mga gusali,
at simulan ang lahat ng ito. Wala nang dapat kalabanin.
Tungkol ito sa lupa.
Diyos ko, pwede bang, tumigil na tayo, ayos ba?
-Sige. -Ano ba?
Magpakasaya nalang tayo sa byahe. Tama na ang pulitika.
-Pwedeng magamit ang USB mo? -Isalpak mo rito.
Salamat. Heto.
Sabihin mo kung ano'ng nangyayari
Kailan tayo babyahe sa Jerusalem? Kailan tayo pupunta sa Jerusalem?
Kailan tayo byabyahe sa Jerusalem?
Kailan tayo pupunta sa Jerusalem?
Bakit gusto mong malaman?
Bakit mahilig kang makipag-away
Diyos ko.
Panahon at tadhana ay hindi mo malabag?
Ayan na!
Iyan ba iyon?
Ang ganda nito.
Diyos ko. Ito ang Jerusalem.
Ang pinagmulan ng mundo.
Maria, o, ang sarap nito Habang nakikipag-usap ka sa hapunan
Saan, at kailan, at sino, at paano
Sinubukan niyang ibigay
Ang kailangan ko rito ngayon
Sabihin mo kung ano'ng nangyayari
Kailan pupunta sa Jerusalem?
Kailan tayo pupunta sa Jerusalem?
Diyos ko...
Umalis ka rito.
Heto na tayo.
Magsama-sama, pakiusap lang?
Bakit kailangan nating magsama?
-Hindi ba tayo tatawad? -Oo. Kalahati agad.
Gusto mo si Hesus.
Ano ang ginagawa niya?
-Hindi kami bibili. -Hindi? Sige.
Sa daan palabas.
Bakit hindi bibili?
Titingin at tatawad lang tayo. Hindi tayo bibili.
Ano ito?
Tangine yata iyan, palagay ko. Nilulutuan iyan. Siguro.
-Paano mo nalaman? -Nabasa ko ito.
-Interesante. -Hinahawakan ang pagkain?
-Lahat ng klase. -Ganiyan dito.
Lahat dinadama ang mga pampalasa.
Pakiusap huwag mo iyang bilhin.
Pwede kong kuhanan ng litrato?
SHALOM SA LAHAT
-Gusto mo yan. -Ikaw ito.
-Gusto mo. Hindi iyan... -Ikaw ito.
Para nasa Dalampasigan ng Venice.
Magsama ang lahat. Importanteng lugar ito.
Ang Via Dolorosa. Ang Kalye ng Pighati.
Alam niyo kung ano ito?
Ang daang tinahak ni Hesus sa pagpapako ng krus.
Magaling. Tara na. Kumilos na kayo.
Importanteng lugar ito rito.
-Tingnan niyo ito. -Ano iyan?
Ito ang kamay ni Hesus.
Ano?
Si Hesus, papunta sa papakuan sa kanya, ay nagpahinga rito,
at nahawakan ng kamay niya ang pader.
Kung anak ng Diyos si Hesus
bakit siya lumaking karpintero?
-Nakakahabag ito. -Karpintero si Harrison Ford.
Bakit birhen siya.
Mayroong bang E.D. si Jose?
-E.D.? -Hindi tinitigasan.
Kasal na sila. Wala lang talagang saysay.
Walang nagsabing nagtalik sila. Nilagay ng Diyos ang bata sa kanya.
Sige, ngayon ay may saysay na.
Hesu-Kristo! Parang Disneyland ito ng Orthodox Jewish.
Magsama ang lahat.
Hindi pwede, Inay.
Mga lalaki sa gilid, mga babae sa kabila.
Malaki ng tatlong beses ang para sa mga lalaki.
Gusto mong umiyak sa pader kasama ako?
Magaling akong umiyak.
Magpakasaya ka, mahal! Sumigla ka.
Magpakabait, Joshie!
Magdarasal ako.
Mayroon ba kayong papel?
-Oo. May papel ako. -Oh, may papel ako.
-Sa taas? -Oo.
Walang kwenta ito, itong hati.
Oo, pero tradisyon ito. hati.