Hejka, mamo!
Ella.
Cześć, mamo.
-Zacky. -Cześć.
Masz za krótką spódniczkę. Ładny kolor, ale...
-Miło cię widzieć. -Jesteśmy.
Przywieźliśmy całą hordę.
Sarah, pamiętasz Hagar?
Cześć, kochana.
Ładnie wyglądasz.
Mogę tu karmić piersią?
Jest taka płodna. Kolejne już w drodze.
Nie wiedziałam, że można karmić piersią
-i zajść w ciążę. -Ja mogę.
-Może. -Tak, Lila może.
Lila może.
Tak, Lila może.
Ona może wszystko.
Chcę karmić piersią.
O Boże.
Jak do kurwy twoje cycki tak dobrze się trzymają?
Nigdy nie nosiłam stanika.
Kobiety już nie noszą staników.
Ja noszę.
Lila może.
Dość tego!
Byłbym zapomniał. Mamy dla ciebie prezencik.
-Macie coś dla mnie? -Daj spokój, mamo.
Lila może.
Podoba ci się?
-Wypij. -Nie chcę.
-Spróbuj, Sarah, polubisz. -No dalej, mamo.
-Wypij, mamo. -Jeden łyczek.
Wypij!
-Lila może. -Wypij.
Transrodzic
WITAMY
Czuję się za duży przy tym stole.
Nie zabieraj mi jedzenia. Masz swoje.
W moim jest piasek.
Ktoś tu jest zrzędliwy.
Na litość boską, nie opisuj mojego zachowania.
To naprawdę wkurwiające.
To podstawy bycia razem.
Co z tobą?
Nic.
Jestem zmęczona.
Co?
Myślisz wciąż o Lili?
Chcesz ją posunąć beze mnie?
Chciałbyś ją posunąć sam, co?
O czym ty mówisz?
Chciałbyś mieć jej słodkie cycusie dla siebie.
-Co się z tobą dzieje? -Nic.
Robisz to, czego mieliśmy nie robić.
Odgrywasz zazdrosną i wsadzasz kij w mrowisko.
Proszę, nie rób tego.
Moshe?
Możesz mnie pytać...
o wszytko, co chcesz wiedzieć o...
No wiesz, o wszystkim.
O moją zmianę płci.
O co tu pytać?
Świetnie. To twoje życie.
Moshe.
Tato.
Nie wrócę więcej do Izraela, więc...
Sądzę, że 15-godzinny lot nie jest dla ciebie.
Bo jestem za stary?
Nie. To znaczy...
No wiesz, myślę...
Że to nasza ostatnia okazja, żeby...
Myślę, że wiem, czego tu szukasz.
Tak?
W twoim dzieciństwie nie było
nikogo, kto pokazałby ci...
Nauczył cię, jak być mężczyzną.
Więc...
Może, gdyby w twoim życiu był ojciec...
Nie Haim,
tylko prawdziwy ojciec,
twoje życie mogłoby ułożyć się inaczej.
Przykro mi, moje dziecko.
Nie takich słów oczekiwałam.
Cóż.
Bardzo się cieszę,
że mogliśmy porozmawiać, dzieciaku.
JADALNIA
Pamiętam to. Fajne.
I jak, Nitzan.
Broń naładowana?
Oczywiście.
To broń.
Myślałem, że może ma tylko odstraszać ludzi
-czy coś. -Bo ma ich odstraszać.
To półautomat? Automat?
Jak to wygląda?
Nazywam go Desert Eagle dla niemowlaków.
No tak, dla niemowlaków.
Znasz ten typ?
Nie, ale znam Desert Eagle dla przedszkolaków...
Dobry sprzęt.
Jest trochę większy.
Więc...
Nie nosisz broni?
Nie.
Moją bronią jest nienawiść do samego siebie.
To szmok.
Znacie się od dwóch minut.
I myślisz, że cię zna? Nie zna cię.
W ogóle można kogoś znać?
My się znamy.
Sam nie wiem, Shell.
Wciąż się uczę.
Boże! Czego jeszcze możesz się uczyć?
Mogę... Myślę...
Że mogę...
Komu jeszcze chcesz powiedzieć?
Mogę być...
Ja...
Mogę być hetero.
To znaczy...
Heteroseksualną kobietą.
O czym ty mówisz?
Mówię, że...
Od zmiany płci
bardzo
pociągają mnie...
Kto?
Podnieca mnie myślenie o mężczyźnie robiącym to
z kobietą.
Nie wyobrażam sobie ciebie z mężczyzną.
A powinnaś.
Z jednym się spotykam.
Naprawdę?
Tak.
Co o tym sądzisz?
Co mnie to obchodzi.
Chcę tylko twojego szczęścia.
Gdybyś wiedziała kiedyś to, co wiesz teraz.
Tu jesteście. Wszędzie was szukam.
Chodźcie. Morze Martwe czeka.
Już idziemy.
Hej, Ali.
Wyjdź.
W porządku?
Nie wiem.
Dzień dobry.
Dobry.
Zioło z rana
jak śmietana.
Dobry towar.
Lyfe, muszę iść.
Ciągle myślę o mojej rodzinie.
Co z nimi?
Zastanawiają się, gdzie jestem.
Totalnie ich olałam.
Nie chcę, żeby się martwili.
Rób to, co musisz.
Gdybym wiedziała, co to jest.
Mam iść z tobą?
Nie trzeba.
Pójdę sama.
Ale dziękuję. Naprawdę.
Dokąd się wybierasz?
Nad Morze Martwe.
Hassan jedzie do Kalandii.
Naprawdę? Złapię tam taksówkę?
Tak, poproszę go.
Czekaj. Hassan!
-Weźmie cię, ale się pospiesz. -Dzięki.
Powiedz mu, że już idę. Dziękuję.
Miło było cię poznać.
Ciebie też. Dziękuję.
Dobra, gdzie zostawiłam torbę?
Przytul mnie.
Dziękuję, że zaczekałeś.
Jedziesz do Kalandii?
Tak. Wsiadaj.
Dzięki.
Jesteście bliskimi kolegami, co?
Nie jesteśmy blisko.
Nazywasz nas pedałami?
Nie, ja tylko...
-Żartuję, Joshie. -Przepraszam.
Tak. Jesteśmy kumplami. Poznaliśmy się w wojsku.
W brygadzie spadochronowej.
-Spadochronowej? -Wojna w Libanie.
Jezu.
Ile mieliście lat?
Osiemnaście.
Kiedy wy idziecie na studia, my idziemy na wojnę.
Tak jest w Izraelu.
Nie studiowałeś?
Byłem w koledżu. Studiowałem filozofię.
Służysz w wojsku.
A potem możesz iść na studia.
Armia jest ważniejsza.
Wiesz czemu?
Bo dowiadujesz się, że nie chodzi tylko o ciebie.
Tak.
Wszyscy wydają się patriotami.
I wszyscy mieszkańcy kraju umieją strzelać.
Chciałbyś sobie postrzelać?
-Ja? -Tak.
Nie, ja... Nie chcę strzelać.
Jestem amerykańskim Żydem. My nie strzelamy.
-Masz coś przeciwko broni? -Nie.
Poza tym, że często giną przez nią niewinni ludzie.
Guy, zatrzymaj się.
Nie trzeba.
Robimy pięciominutowy postój.
Stary...
Joshie musi się wysiusiać.
Chodź, Josh.
-Po co? -Idziemy.
Chodź.
Dobra.
Przejdę się kawałek.
Uważaj, żeby się nie odwodnić.
Będę na siebie uważać. Dziękuję.
Boże, dlaczego Josh wciąż zachowuje się jak dupek?
Tak mnie wkurza
to jego ciągłe gadanie o wykorzystywaniu.
To jakieś pieprzone patriarchalne gówno.
Ty jesteś facetem, więc wykorzystujesz nas?
Jakby mnie tam nie było. Nie mam prawa głosu?
Jakbyśmy my i Lila były na twoje skinienie,
a ty tylko wyciągasz kutasa i nas pierdolisz.
Jesteś... To znaczy...
Chwila. Wyjaśnijmy sobie coś.
Robię to dla ciebie.
Ja tylko zgadzam się na wszystkie twoje zachcianki seksualne.
Ach tak.
Rany! Nie wiedziałam, że tak cię dręczę.
Nie dręczysz mnie.
Ale to ty tego chciałaś.
Czemu się na mnie wściekasz?
Mówiłam o Joshu,
a ty mówisz o uzależnieniu od miłości. Przepraszam, ale to...
Jakieś totalne gówno.
Miłość to uzależnienie.
To pierdolony oksymoron.
To nie jest oksymoron.
Chodzi ci o powiązanie tych pojęć.
Nie o to mi chodzi.
Jestem uzależniona jak każdy.
Miłość to odlot.
-Na tym polega miłość. -Wcale nie.
Miłość to nie jest ciągły odlot.
Nie chcę być na haju przez cały czas.
Czasami chcę po prostu być razem,
oglądać telewizję i kochać nasze dzieci.
Boże!
Jesteś ze wszystkiego niezadowolona.
Lubię telewizję.
Joshie, jesteś gotowy?
Chcecie mnie zabić gdzieś na uboczu?
Nie obawiaj się.
Ile to zwykle zajmuje?
RAZEM ZBURZYMY MUR
Rodzina na mnie czeka.
Nigdy nie wiadomo.
Sprawdzają nas dwa razy na dzień.
Zbudowali mur, kiedy byłem nastolatkiem.
Matka bardzo się denerwowała,
bo szmuglowała papierosy w samochodzie.
Musieliśmy ją namawiać, żeby opuściła szyby.
Nigdy do tego nie przywykła?
Nigdy.
Mówi o tym jak o czymś nowym.
Bo...
Wie, jak było dawniej, więc dla niej...
To obraza dla jej wspomnień.
Czyli zostawiamy tu samochód i idziemy dalej pieszo?
Tak, dalej musimy iść.
Jak będziemy w Izraelu,
pomogę ci złapać taksówkę.
Dobra.
Dlaczego tu jesteś?
Nie mogę uwierzyć, jak Moshe cię traktuje.
Kim on właściwie jest?
Nie jest krewnym.
Nie.
Jest nikim.
Pamiętasz, jak myślałeś, że gdybyś nie był trans,
przestałbyś cierpieć?
Porzuciłeś mnie.
Musiałem dokonać wyboru.
Bóg kazał mi wybrać.
To, że słyszałeś głos Boga, nie znaczy,
że to był jego głos.
Spójrz na siebie.
Jesteś tu,
a Ali żyje.
Jesteśmy tu.
Jestem tu.
Jestem.
Zawsze jest taki tłok?
Czasami tak, różnie bywa.
-Do zobaczenia. -Co?
Zobaczymy się po drugiej stronie.
Dziękuję.
Paszport.
Proszę spojrzeć na mnie.
Co to było?
Bez nauszników?
Kolego, masz za dużo estrogenu wokół siebie.
To prawda.
Gotowy?
Chwileczkę.
Którą ręką walisz konia?
Obydwoma.
To trzymaj dwoma.
Do twarzy ci.
Podoba ci się?
Nie jest źle.
-Zajebiście! -Tak.
-Strzelam. -Wiesz, jak wyglądasz?
-Nie. -Jak Clint Eastwood.
-Nie pierdol. -A nie?
Zamknij się.
Zrobię to.
Joshie!
-Opuść broń! -Joshie!
Co ty robisz?
Nie możesz tak wymachiwać bronią.
-Oszalałeś? -Rzuć go!
-Wariat. -Przepraszam.
-Przepraszam, mamo. -Chciał mnie zabić.
Przepraszam.
-Celowałeś we mnie. -Przepraszam, mamo.
Nie chciałem.
-Co się dzieje? -Celował do mnie.
Nie kazałem mu wymachiwać bronią we wszystkie strony.
-Sam to zrobił. -O Boże.
Wracaj do autobusu.
Schowaj ten pistolet!
Co się stało?
Nie chciałem, odbiło mi. Mogłem...
Próbowałeś mnie zabić.
Byłem zdezorientowany.
Nie chciałem tego zrobić.
Już dobrze.
-Niech się uspokoi. -Słyszałam krzyk mamy.
Chciał mnie zabić.
-Co? -Wcale nie!
Zrujnowałam ich
i teraz chcą mnie zabić.
Nie!
-Nie chciałem. -Mamo, nikt nie chce cię zabić.
Przysięgam!
Jestem popierdolony.
Nie mów tak!
Chcę, żebyś był szczęśliwy.
Masz być szczęśliwy.
-Kocham cię. -Dobrze.
Jeśli tego chcesz...
-Co? -Musisz przestać!
-Daj mu ochłonąć. -Nie możesz tego robić.
Nie całuj mnie w usta.
-Co w tym złego? -To zbyt wiele. To dziwaczne.
-Próbuję tylko... -I Mario...
Nie zniosę więcej Mario.
Kto to jest Mario?
-To kierowca? -Mario to osoba...
Postać, którą udaje, gdy sobie nie radzi.
-To nieprawda! -Prawda!
O czym wy mówicie?
Nie macie pojęcia, jak to jest być w tym ciele.
Próbując wymazać siebie.
Martwić się o swoje dzieci.
Jakby ktoś skrobał paznokciami po tablicy,
kiedy nazywali mnie mamusią.
A te dwa razy,
kiedy byłam w szpitalach psychiatrycznych...
Myślałam, że była we Fresno.
...to była ulga,
bo nie musiałam być matką.
Nienawidzisz nas?
Nie nienawidzę was.
Ale nie tylko wasz matuś cierpiał.
Mamo, o czym ty mówisz?
Mówiłam to w moim show.
-Nie byłem na nim. -Właśnie. Nie byłeś.
Ale twoje siostry były i twój matuś był,
a ja wyraźnie powiedziałam, że mam sekret,
ale nikt mnie o to nie spytał.
Nigdy nie pytaliście.
Obcy ludzie pytali.
Ludzie z Danii.
-Skandynawowie. -Tak.
Twój sekret?
Mówiłaś o mnie.
Nie.
Mówiłam o sobie.
Ale o czym?
Przepraszam, że nie pytaliśmy.
Myśleliśmy, że to byłoby niegrzeczne.
Miałam dziesięć lat.
I ten nauczyciel, pan Stenger,
powiedział, że mam talent.
A kiedy zostaliśmy sami,
-to się stało, więc przestałam jeść. -Już dobrze.
Byłam...
molestowana. tało, więc przestałam jeść. -Już dobrze.