Θέλω να σας μιλήσω για κάτι.
Μια μεγάλη αλλαγή συμβαίνει.
Όλη μου τη ζωή ντυνόμουν σαν άνδρας.
Αυτός είμαι εγώ.
Σε βλέπω πλήρως.
Είναι σαν να σε βλέπω πρώτη φορά.
Ίσως θέλετε να με αποκαλείτε "μαμά".
Για φαντάσου. "Μαμά";
Η ιστορία μου είναι πως δεν νιώθω άνετα σ' αυτήν την οικογένεια.
Είναι η Άλι, το μωρό μου.
Φαίνεται ότι απλώς δεν μπορεί... Να προσγειωθεί.
Δεν νιώθω καλά στο σώμα μου. Δεν νιώθω ότι είμαι μέσα στο σώμα μου.
Αγάπη. Δεν ξέρω πραγματικά πώς να το κάνω αυτό.
Δεν θέλω ν' αφήσω τον Λεν. Δεν ξέρω καν τι θέλω να κάνω.
Γεια.
Τζόσι, αυτή είναι η ραβίνος!
Βγες έξω.
Θα ξαναπροσπαθήσουμε.
Απλώς χρειάζομαι... Απλώς όχι τώρα.
Όχι αυτήν τη στιγμή.
Επιτέλους έβγαλα την περούκα.
Τώρα φαίνεσαι πολύ πιο δυναμική, σαν Καλιφορνέζα χίπισσα.
Συμβαίνουν κάποια πράγματα στην καρδιά σου που θέλουμε να παρακολουθούμε.
-Απλώς έχουμε... Μισό... -Συμβαίνει κάτι με την καρδιά μου;
Σέλι, ώρα για μάθημα.
Γεια.
Σέλι.
Είμαστε έτοιμες.
Εντάξει.
Νομίζω ότι θα συνεχίσω να οδηγώ Στη λεωφόρο Σεπούλβεδα
Για να δω πόσο μακριά μπορώ να φτάσω
Αφού ξοδεύω τη μισή ζωή μου Πηγαίνοντας στο πουθενά μ' αυτό το αμάξι
Μου φαίνεται ότι έχω το δικαίωμα να ξέρω
Πόσο μακριά είναι η λεωφόρος Σεπούλβεδα...
Λέγομαι Τζος Φέφερμαν. Είμαι εθισμένος στο σεξ και τον έρωτα.
Στο Λος Άντζελες
Πλησιάζω σε κάτι Και νομίζω ότι σύντομα θα βγει αληθινό
Στο Λος Άντζελες
Παίρνω τα παιδιά, πάω καθαριστήριο άνετη Και σ' εσένα να έρθω ξεκινώ
Είμαι μόνο οκτώ χιλιόμετρα μακριά
Όμως νομίζω ότι δεν θα το κουνήσω Σήμερα απ' αυτήν τη μεριά
Πώς γίνεται να είμαι σπίτι Και να νιώθω τόσο μόνη
Όταν είμαι συνεχώς οκτώ χιλιόμετρα μακριά;
Οι διαδρομές στο σχολείο και τα παιχνίδια Ξεθωριάζουν στα εμπορικά κέντρα
Εγώ και οι υποχρεώσεις μου στον δρόμο
Φτιάχνομαι όταν τελειώνω τις δουλειές
Φτιάχνομαι, οπότε δεν ξέρω
Πόσο μακριά είναι η λεωφόρος Σεπούλβεδα
Η λεωφόρος Σεπούλβεδα δεν σταματά ποτέ
Απλώς παράτα με εδώ Στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες
Θα συνεχίσω Θα πάρω ένα αεροπλάνο
Για τη Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσεϊ Ή το Μιλάνο
Θα δω τι επιλογές έχω
Όταν θα είμαι κάτι παραπάνω Από μια μαμά σ' ένα αμάξι να τρέχω
Πώς γίνεται να είμαι σπίτι Και να νιώθω τόσο μόνη
Όταν είμαι συνεχώς οκτώ χιλιόμετρα μακριά;
Νομίζω ότι θα συνεχίσω να οδηγώ Στη λεωφόρο Σεπούλβεδα
Μου φαίνεται ότι έχω το δικαίωμα να ξέρω
Πόσο μακριά είναι η λεωφόρος Σεπούλβεδα...
Ώρα να σηκωθείς, Μόρα.
Ναι;
Η Μόρα είναι νεκρή.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ
ΕΝΑ ΜΟΥΣΙΚΟ ΦΙΝΑΛΕ
-Τι συνέβη; -Δεν ξέρω τι να κάνω.
Αύριο ήταν η επέμβαση.
-Πού είναι; -Πάρε τα παιδιά.
Πάρε την Μπράινα.
...έφτασα ήδη. Ήταν... Θα έρχονταν στο χειρουργείο.
Τι είπε ο γιατρός;
Ήταν νεκρή.
Ρήξη ανευρύσματος αορτής.
-Στο νοσοκομείο. -Ναι.
...στο νοσοκομείο.
Ώσπου να έρθεις, θα έχουμε φύγει.
-Έγινε. -Πού είσαι τώρα;
-Έλα στο Mount Israel. -Ναι.
Ποιος διάλεξε το Mount Israel;
-Έχετε νέα από την αδερφή σας; -Αδερφός.
Τέτοιες ώρες, έχει σημασία;
Δεν αφορά εσένα.
Πιστεύεις ότι θέλει να την αποκαλούμε "Άρι".
Η Άλι είναι μη-δυαδική;
-Το "Άρι" είναι χαριτωμένο. -Άρι.
-Άλι. -"Λιοντάρι" στα Εβραϊκά.
Προτιμώ το "Άλι".
Μαμά.
-Τι; -Άναψες τον φακό.
-Όχι. -Τον άναψες.
Αυτό είναι το κουμπί του φακού, εδώ πέρα.
Άλι, Άρι. Όπως κι αν σε λένε.
Δόξα τω Θεώ, ήρθες.
-Ήρθες. -Μαμά, άσε να την αγκαλιάσω κι εγώ.
-Μαμά. -Μαμά.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Μαμά, μου πατάς το...
-Θα θέλατε να δείτε τη σορό; -Αν θα θέλαμε;
-Αν θα θέλαμε; Όχι! -Ναι.
-Δεν θα θέλαμε να δούμε τη σορό. -Τι είναι αυτά που λες;
Να δούμε τη σορό; Εγώ θέλω.
Ναι, θέλουμε.
-Ποιος θέλει να δει μια σορό; -Όχι.
-Εγώ θέλω. -Θα θέλαμε.
-Ευχαριστούμε. -Τώρα;
-Ναι. Τώρα. -Ναι. Τώρα.
Δεν θέλουμε. Εμείς δεν χρειάζεται να πάμε.
Όχι. Άσε... Εσύ μείνε μαζί μου.
Ωραία. Όχι, εσύ μείνε εδώ.
Ξέρεις κάτι;
-Ας τη θυμόμαστε όπως... -Μαμά;
Δεν είμαι εσύ. Είμαι εγώ.
Έλα, Μόρα.
Να έρθω, αλήθεια;
Σέλι, φοβάμαι.
-Όχι, θα τα πάμε πολύ καλά. -Εντάξει.
-Εντάξει, πάμε. Έλα, Μόρα! -Πάμε.
-Μόρα, περίμενε! -Σέλι!
Έτοιμη, Σέλι;
Εντάξει, πάμε. Έλα, Μόρα. Το κοινό περιμένει.
Όχι.
Γλυκό μου κοριτσάκι.
Οι συγγενείς περιμένουν 3-4 ώρες μετά την αποτέφρωση
για να πάρουν την τέφρα.
Έτσι ονομάζονται
οι στάχτες του αποθανόντος προσώπου.
Τότε, μπορεί να μεταφερθεί στην τεφροδόχο που θα επιλέξετε.
Έχουμε χώρους ταφής για τέφρες, μια θέση σ' ένα τεφροφυλάκιο.
Ορίστε; Συγγνώμη. Για στάχτες μιλάτε; Γιατί;
Η Μόρα ήθελε να αποτεφρωθεί.
Τι; Άρι, Τζος.
Είπε ότι η Μόρα ήθελε αποτέφρωση.
-Κάτσε. Όχι. Τι... -Από πότε το ήθελε αυτό;
Το λέει στη διαθήκη.
-Συζήτησε τη διαθήκη της μαζί σου; -Ναι.
Οι Εβραίοι δεν αποτεφρώνονται.
-Έτσι; -Κάποιοι αποτεφρώνονται. Ναι.
Όχι πολλοί.
Όμως ο κόσμος συνήθως συμβουλεύεται ραβίνο γι' αυτό το θέμα.
Έχετε κάποιον δικό σας ραβίνο ή να σας συστήσουμε εμείς κάποιον;
-Συστήστε μας. -Έχουμε.
-Όχι, συστήστε μας κάποιον. -Έχουμε.
Θέλουμε τη Ρακέλ.
Δεν μπορώ, Σάρα!
Μπορούμε να κανονίσουμε την κηδεία την Κυριακή.
-Κυριακή θα είναι τέλεια. -Ναι.
-Καλά. Μα όχι τη Ρακέλ. -Ευχαριστούμε.
Θα κάνουμε την κηδεία την Κυριακή και τον εγκλεισμό της τέφρας.
-Ταφή. -Ευχαριστούμε.
-Αντίο.
-Θα την πάρω εγώ. -Τους πιστεύεις;
-Αποφασίζουν χωρίς εμένα. -Γεια.
Τι... Συγγνώμη. Τι κάνεις;
-Τι εννοείς; -Θέλουμε ραβίνο;
Έχουμε τη Ρακέλ. Τη χρειαζόμαστε.
Είναι σαν να θες να με σκοτώσεις τώρα.
-Εντάξει; -Παιδιά.
Μη με σκοτώνεις. Είμαι εθισμένος στο σεξ, εντάξει;
Με τη Ρακέλ θα υποτροπιάσω.
-Δεν είναι και ηρωίνη. -Δεν έχει σημασία.
Μπορώ να συμμετέχω στην τελετή. Στο Ισραήλ, βασικά ήμουν ιέρεια.
Τι; Πώς μπορείς να είσαι ιέρεια; Νόμιζα ότι δεν είσαι γυναίκα πια.
Ακριβώς, ο ιουδαϊσμός είναι πολύ δυαδικός. Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό.
Ιδανικά ως την Κυριακή.
Θεέ μου.
Ήξερα ότι θα ήσασταν εδώ.
Γιατί πέθανες;
Είσαι ελεύθερη, Σέλι.
Αποτέφρωση;
Ποιος σε προσέχει;
Αν με είχες στο ΜΕΑ, τη Μη Εφαρμογή Αναζωογόνησης,
θα σε είχα επαναφέρει.
Από την άλλη, ίσως και να μην την επανέφερα.
Ήταν μπελάς. Μου φερόταν σαν...
Ένα φιστίκι.
"Ένα φιστίκι".
-Ήταν αλλεργική στα φιστίκια. -Ακριβώς.
Μόρα,
έχω τόσα πολλά μέσα μου.
Περίμενα πολύ καιρό για να κάνω Όσα ήθελα να κάνω
Μην αφήσεις να συμβεί Και σ' εσένα το ίδιο, Σέλι
Πάντα προσπαθείς να κάνεις ό,τι οφείλεις Νιώθεις άσχημα επειδή νιώθεις καλά
Κι οι δυο κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε, Σέλι
Τι είναι αληθινό, Σέλι;
Έχεις τσαγανό, Σέλι
Πρέπει το τραγούδι μας να πούμε
Άλλο να μη χρονοτριβούμε
Αυτόν τον πόνο μέσα μας
Τον πληρώσαμε ακριβά
Νιώσε τη χαρά από μέσα σου να πηγάζει Κάνε ό,τι σου ταιριάζει
Ο χρόνος περνά όπως η καρδιά σου χτυπά
Ο χρόνος σε διαλέγει Για να κάνεις μια νέα αρχή ξανά
Είσαι κάτι παραπάνω από μια Εβραία σύζυγος
Να στρογγυλοκάθεσαι Χωρίς ούτε έναν αντίλογο
Κούνα τον ποπό σου Μέχρι να γίνεις μούσκεμα και να ιδρώσεις
Κούνα τον ποπό σου Ώσπου στη μνήμη τους να ριζώσεις
Πετάς στο σύμπαν Διάολε, ονόμασέ το Σέλι-μπαν
Περίμενα πολύ καιρό για να κάνω Όσα ήθελα να κάνω
Μην αφήσεις να συμβεί Και σ' εσένα το ίδιο, Σέλι
Έχεις τσαγανό, Σέλι
Γεια.
Πώς κατάλαβες ότι ήταν νεκρή;
Όλη τη δεκαετία του '80 κήδευα φίλους.
Ξέρω πότε η ψυχή δεν είναι πλέον στο σώμα.
Οπότε, τι κάνουμε τώρα; Μήπως...
να χακάρω τη σελίδα της στο Facebook για να το πω στον κόσμο;
"Γεια σας...
-"Πέθανα και θα κηδευτώ". -Είναι κανείς εδώ;
-Γεια. Τούρμπο Ναγκζ. -Γεια.
Συγγνώμη. Παρήγγειλα μαριχουάνα.
Θες κάτι;
-Όχι. -Εντάξει.
-Γεια. -Να βγάλω τα παπούτσια μου;
Όχι. Δεν πειράζει. Πλάκα κάνεις; Εδώ δες.
Εντάξει. Τέλεια. Είμαι η Έιβα. Προτιμώ το "αυτή".
Λέγομαι Άρι. Προτιμώ το "αυτοί".
Ωραία.
-Πού ν' απλώσω την πραμάτεια μου; -Εδώ.
Έλειπα έξι μήνες στο εξωτερικό, στο Ισραήλ,
και βρήκα τα πράγματα έτσι.
Γαμώτο, στο Ισραήλ;
-Ναι. -Γαμάτο.
-Είχα πάει για λίγο. Πριν καιρό. -Αλήθεια;
Όμως έπρεπε να την κάνω γιατί δεν άντεξα όλο αυτό το Σύνδρομο της Ιερουσαλήμ.
Ποιο;
Το Σύνδρομο της Ιερουσαλήμ;
Όταν πας εκεί και νιώθεις Μεσσίας;
Τέλος πάντων, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο Μεσσίας δεν είναι άτομο.
Ο Μεσσίας είναι μια ιδέα,
και η ιδέα είναι ότι είμαστε όλοι Μεσσίες.
Θεέ μου. Αυτό είναι...
Ναι.
Θέλω αυτό, και θα πάρω αυτά,
και μάλλον κι αυτό.
-Τέλεια. -Ευχαριστώ.
Είναι πολύ τρελό που μπορώ να πληρώσω γι' αυτά στο κινητό.
Ναι.
Αν με ακολουθήσεις στα σόσιαλ, θα σου κάνω έκπτωση.
-Ευχαριστώ. -Τούρμπο Ναγκζ.
Τούρμπο Ναγκζ.
Εντάξει.
Σε ακολουθώ.
-"Άρι Φέφερμαν". -Ναι.
-Έγινε. -Ωραία.
Ποια είναι η Σέλι Φέφερμαν;
Η μαμά μου.
Με ακολούθησε δύο δεύτερα μετά από σένα.
Ναι. Το κάνει αυτό.
Της αρέσει το χόρτο;
Όχι, οι ακόλουθοι.
-Γαμάτο. -Ευχαριστώ.
Ναι. Εγώ ευχαριστώ.
Βασικά...
Είναι σπιτικό, αλλά πρόσεχε.
Είναι δυνατό.
Ευχαριστώ.
Υποσχέσου να μην κοιτάξεις αλλού
Έχεις μαστουρώσει;
Παιδιά;
Έχει κάποια πολύ ωραία πράγματα εδώ μέσα.
Δηλαδή...
Θα κάνω επιδρομή εδώ πέρα.
-Εδώ δες. -Δεν θα φορέσουμε κιμονό τώρα.
-Είναι όμορφο. Θέλω να το πάρω. -Σάρα.
-Σοβαρά. -Τι;
Κανείς δεν καβατζώνει τώρα.
Εντάξει; Έλα εδώ και ανέβα πάνω, γιατί κάνουμε σάντουιτς.
Κι εγώ θα είμαι το ψωμί.
Παιδιά...
νομίζω ότι τη μυρίζω μέσα στο πάπλωμα.
Είναι ακόμη στα σεντόνια.
Περιμένετε, παιδιά.
Υπάρχει κάτι που δεν μυρίζει μαμπά.
Θεέ μου. Μάλλον είναι ο Ντόναλντ.
Είναι οι αρλούμπες σου;
Είναι η περικοπή Λεχ Λεχά. Για το Μπατ Μιτσβά που δεν έκανα ποτέ.
-Θεέ μου! Χριστέ μου! -Ναι.
Τυχαίνει να είναι αυτήν τη βδομάδα,
που είναι περίεργη χρονική στιγμή.
Θέλετε να μάθετε τι σημαίνει;
Σημαίνει ότι αν φύγεις από το σπίτι των γονιών σου
και βγεις στον κόσμο
και κάνεις κάτι διαφορετικό από αυτό που σε δίδαξαν,
θα είσαι ευλογημένος,
η ζωή σου θα είναι ευλογημένη.
Και όσοι σου φέρονται καλά, ευλογούνται
κι όσοι σου φέρονται άσχημα, καταριούνται.
-Μ' αρέσει αυτό. -Είναι καλό.
Να τη.
Η ομάδα αυτοσχεδιασμού μου! Ήρθατε.
-Σελ, τι κάνεις; -Έχεις μήνες να έρθεις στο μάθημα.
Μαμάκα, μας έλειψες.
Έφερα ντόνατ.
Τα πήρα, τα έφερα, τα έβγαλα. Πάρτε μόνοι σας.
Δεν θέλουμε ντόνατ.
Αν έχεις ιδέα για έργο, θέλουμε να σε στηρίξουμε.
Έχω ένα έργο. Ξενύχτησα γράφοντάς το.
Για την οικογένειά μου.
-Εντάξει. Φιλόδοξο. -Και θέλω όλοι εσείς
να παίξετε τα παιδιά μου.
Ευχαριστώ.
Δίνω σε όλους σας από έναν ρόλο
για την εκπληκτική σας ομοιότητα με τα παιδιά μου.
Εσύ, μοιάζεις με τον Τζόσι. Πάντα μοιάζεις με τον Τζόσι.
Εσύ, αγοροκόριτσο, είσαι σαν το Άρι μου.
Την Άλι μου...
Κι εσύ...
Θα τα καταφέρεις. Είχα έμπνευση χθες βράδυ.
-Είχα θάνατο στην οικογένεια. -Τι;
-Θεέ μου, Σέλι.
-Λυπάμαι πολύ. -Είσαι καλά;
-Ναι. -Να ρωτήσω ποιος;
Την έλεγαν Μόρα. Ήταν η πρώην σύζυγός μου, η πρώην σύντροφός μου.
Ήταν...
φανταστική.
Ήταν τρανς.
Ο άλλος γονιός των παιδιών σου
-είναι τρανς γυναίκα; -Έχουμε δυο μαμάδες.
Όχι, δεν έχετε δυο μαμάδες. Διαβάστε το κείμενο και θα δείτε.
Θεέ μου! Σμούλεϊ!
Είναι μια άλλη διάσταση. Δεν ήξερα ότι...
Δεν πειράζει. Ηρέμησε.
Παιδιά, από εδώ ο Σμούλεϊ. Ο οδηγός μου στην Uber.
Ο Σμούλεϊ είναι πολύ ντροπαλός, γι' αυτό μην του μιλάτε.
Δούλευε στο Αλμπουκέρκι, ήταν πιανίστας σε ναό.
Οργανιστής σε ναό.
Κι έτσι, δεν θα μιλάμε στον Σμούλεϊ,
αλλά ο Σμούλεϊ θα γράψει τη μουσική για την παράσταση.
Εντάξει, κάθισε, αγάπη μου.
Κάνε ένα απ' αυτά που κάνεις.
Αυτό είναι!
Παραλίγο να το ξεχάσω. Πρέπει να βρούμε μια τρανς που μπορεί να τραγουδήσει
και πόσταρα την οντισιόν σε όλες τις πλατφόρμες.
Βγάλτε τα κινητά και μοιραστείτε την.
Ώρα να βρούμε τη Μόρα μας.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Θέλω λίγη κέτσαπ.
Το ψυγείο μυρίζει χάλια.
-Τι διάολο; -Τι;
Δεν ρίχνεις το νερό που έχει μέσα...
-Το ανακινείς και μετά το βάζεις. -Εντάξει. Θεέ μου!
Πώς επιβιώνεις σ' αυτόν τον κόσμο;
-Θες λίγο, Άρι; -Ναι, ευχαριστώ.
-Νταβίνα, θες λίγη κέτσαπ; -Όχι, ευχαριστώ, Σάρα.
Έχεις κάπου να μείνεις;
-Πού θα μείνεις, Νταβίνα; -Παιδιά.
Δεν βιαζόμαστε. Μιλούσα μακροπρόθεσμα.
Είσαι ευπρόσδεκτη. Απλώς ρωτάω πότε…
Ξέρουμε ότι η Μόρα θα ήθελε να μείνεις εδώ όσο θες.
-Εγώ θα έλεγα... -Μισό λεπτό.
Γιατί δεν αντέχω να σε βλέπω
να τρως τα αυγά χωρίς ψωμί.
Δεν τρώω γλουτένη το πρωί.
-Λερώθηκες... -Θεέ μου.
-Δεν πειράζει. -Έχεις έναν τεράστιο λεκέ.
Άσ' το. Θα σκουπιστούμε όταν τελειώσουμε. Σιγά.
Ήρθε ο Χάουαρντ.
Ο δικηγόρος μας.
-Ο Χάουαρντ. -Πώς κι έτσι;
-Γεια. -Άλι!
Άλι!
Τώρα με λένε Άρι. Γεια.
Γεια, γλυκιά μου.
Σάρα.
-Τι κάνετε εδώ, παιδιά; -Κοιμηθήκαμε στο κρεβάτι της.
-Τι γλυκό. -Εσύ τι κάνεις εδώ;
Είχα ένα ραντεβού.
Είχατε ραντεβού οι δυο σας;
-Ξεκίνα να μιλάς -Πρώτα εσύ
-Εσύ είσαι ο δικηγόρος -Ναι, ισχύει
Μα εκπλήσσομαι Που δεν τους το είπε καν
Τι δεν μας είπε;
Διαθήκη υπάρχει Τρόπος υπάρχει
Γιατί δυσκολεύομαι τόσο να κάνω την αρχή;
Η Μόρα ήρθε σ' εμάς με νέες οδηγίες
Μην τα βάζετε μαζί μου
Μη χρονοτριβείς
Αυτές είναι οι επιθυμίες της Και δεν κάνει πίεση ν' ασκείς
-Και δεν θέλουμε να σας πετάξουμε έξω -Ή να είμαστε αγενείς
Όμως η Μόρα άφησε Αυτό το αναθεματισμένο σπίτι σ' εμένα
-Τι διάολο; -Τι διάολο;
Τι διάολο είναι αυτό;
Είναι δικό μας σπίτι Δεν μπορείς να έρχεσαι και να το παίρνεις
Πού είναι η διαθήκη; Για να δω
Δεν μπορώ να διαβάσω αυτά τα νομικίστικα
Γιατί η μαμπά ήθελε να την αλλάξει;
Δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους της Δεν ζω στο μυαλό της μέσα
Όμως σας διαβεβαιώ Πως πιο ψυχικά υγιή άνθρωπο δεν γνώρισα
Και εσείς δεν ήσασταν εδώ Δικαίωμα για παράπονο δεν σας παραχώρησα
Που η Μόρα άφησε σ' εμένα το σπίτι αυτό Η Μόρα άφησε το σπίτι αυτό το βρομερό
Η Μόρα άφησε αυτό το αναθεματισμένο Βρομερό, τεράστιο, κρύο
Ίσως και στοιχειωμένο σπίτι
Σ' εμένα
Πού να πάμε;
Στο σπίτι να πάμε δεν μπορούμε
Δεν μπορώ να το επεξεργαστώ αυτό
-Ας συνεχίσουμε να περπατάμε -Τίποτα δεν μοιάζει αληθινό
Τίποτα δεν βγάζει νόημα
Το μυαλό μας ήταν λιγοστό
Ποιος έχει ένα τραγούδι; Ποιος έχει μια προσευχή;
Έχω μια πίπα
Δεν θα το κάνουμε αυτό, όχι
Είναι πάρα πολύ Είναι πολύ σοβαρό
Δεν μπορώ να αναπνεύσω
Ας συνεχίσουμε να προχωράμε
Φύγετε από το σπίτι του πατέρα σας
Πού πηγαίναμε τόσα χρόνια;
Δεν μπορώ να το επεξεργαστώ αυτό
-Μαμπά, μας ακούς; -Δεν μπορώ να τα καταφέρω
Δεν βγάζει νόημα
Μήπως δεν κάναμε το σωστό;
Είπες πως θα τηλεφωνούσες Επικοινώνησες;
Είπες ότι θα το έκανες
Μη γίνεσαι μαλάκω, γαμώτο
Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα Πήγαμε για μπραντς
Εσύ πού ήσουν;
Θεέ μου, είσαι τόσο μαλάκω
Αχ, παιδιά μου
Αυτό το κομμάτι μου Ήταν κλεισμένο στην καρδιά μου
Σας μιλάω από τη φυλακή μου
Πασχίζω
Να σας καθοδηγήσω ελπίζω Τους πιο δύσκολους καιρούς
Στο δάσος με τους έξυπνους Και τους σκληρούς
Αξίζει γι' αυτήν τη ζωή
Τόσα χρόνια
Αξίζει γι' αυτήν την αγάπη
Πού ήμασταν;
Τόσα χρόνια
Αξίζει γι' αυτήν τη ζωή
Πού να πάμε;
Τόσα χρόνια
-Αξίζει γι' αυτήν την αγάπη -Πού να πάμε;
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΚΟΧΕΝΕΤ
-"Κατασκήνωση Κοχένετ"; -Σημαίνει "ιέρεια".
Αποφάσισα να βρω τη Ρακέλ. Της τηλεφώνησα.
Γιατί το έκανες αυτό;
Να τη.
Γεια.
Γεια. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Τζος;
Υπάρχουν παιδιά εδώ.
Εντάξει. Συγγνώ...
Συγγνώμη.
Τι είναι εδώ; Είναι γαμάτα.
Είμαι μόνιμη ιερέας.
Καλώ έφηβες στο καταφύγιο Ρος Χόντες.
Τις προετοιμάζω για να υποδεχτούν τη θαυμαστή έναρξη της έμμηνου ρύσης.
Είναι όμορφο.
Ναι, είναι ωραίο. Πολύ ωραίο.
Θα μείνουμε μαζί σου.
Γιατί χάσαμε το σπίτι μας, οπότε... Η Μόρα το άφησε στην Νταβίνα.
Ναι. Νιώθουμε λίγο σκατά.
Ας μιλήσουμε μέσα.
-Γεια. -Γεια.
Οπότε, έχουν περίοδο όλες ταυτόχρονα;
Θα μιλήσουμε γι' αυτό σε λίγο.
-Γαμάτο. -Ναι.
Ευχαριστώ. Οπότε...
Θεέ μου! Χαίρομαι που σε βλέπω.
Άκου, ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Ήθελα να σε ρωτήσω αν μπορείς να κάνεις λίγα ραβινικά στην κηδεία.
Κορίτσια... Συγγνώμη. Μπορείτε... Αφήστε μας λίγο μόνους.
-Είναι... -Συγγνώμη.
Είναι την Κυριακή.
Εντάξει. Λοιπόν, την Κυριακή δεν μπορώ.
Είναι η μέρα... Η τελετή αποκορύφωσης για τα κορίτσια.
Και, για να είμαι ειλικρινής, έπρεπε ν' απομακρυνθώ
από τις κηδείες και το στοιχείο του πένθους.
Έχω να κάνω τελετές του κύκλου της ζωής κάνα δυο χρόνια.
Ωραία τα μάτια του Θεού εδώ. Είναι τέλεια.
-Τι; -Τα μάτια της Θεάς.
-Σωστά. -Κοχένετ σημαίνει "ιέρεια". Γι' αυτό.
Το ξέρω. Βασικά, σκέφτομαι να γίνω ραβίνος.
Νομίζω ότι θα γινόσουν φανταστική ραβίνος.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Ένα προβληματάκι.
Δεν έχει κάνει Μπατ Μιτσβά.
Μπαρ Μιτσβά.
Ναι, δεν έχει ολοκληρώσει ποτέ κάτι.
Πηγαίνει από το ένα στο άλλο.
-Να φύγουμε; -Όχι, δεν θα φύγουμε.
Ήθελα να μάθω τη γνώμη σου για την αποτέφρωση.
-Εντάξει. -Όχι, τη γνώμη της,
χρειαζόμαστε ραβίνο για την Κυριακή.
-Δεν θέλει. -Δεν... Κοιτάξτε...
-Έχουμε κάποιον για την Κυριακή. -Όχι.
-Δεν έχουμε κανέναν. -Έχουμε.
-Θέλει να την κάνει. -Έχουμε,
και στέκεται εδώ.
-Αν με αφήσετε... -Όχι έτσι...
Παρεμπιπτόντως, σας είπε η μαμά ότι άλλαξε ημερομηνία πάλι;
Μου στέλνει μηνύματα.
Θεέ μου! Σκάστε!
Έι, περιπλανώμενοι Εβραίοι
Δεν μπορώ να γίνω η Μαρία Μαγδαληνή Χαρές να σας δώσω σαν του Θεού τα ελέη
Γι' αυτό, ακούστε, παιδάκια Σας έχω νέα, φανείτε γενναίοι
Δεν μπορείτε να ξεφύγετε από τη θλίψη σας
Θα σας βρει
Πάντα σας ακολουθεί
Είναι στα κύτταρά μας γραμμένο
Αυτό το συγκεκριμένα εβραϊκό συναίσθημα Που σε κάνει αγχωμένο
Μαζί με όλη αυτήν τη θλίψη Είναι πολλά για να τα βγάλεις πέρα
Δεν μπορείτε να ξεφύγετε από τον θυμό σας
Θα σας βρει
Πάντα σας ακολουθεί
Νομίζω ότι εσείς οι τρεις Πρέπει να το χωνέψετε
Όλα αυτά πρέπει να τα χωνέψετε
Τα προφανή πράγματα Που νιώθει κανείς
Όταν κάποιος πεθαίνει
Δεν θα μπορέσετε να το ξεπεράσετε Εκτός κι αν το χωνέψετε
Νιώθεις να καις και να κλαις Κι απ' τα μάτια σου πόνος να βγαίνει
Πρέπει να το χωνέψετε
Όχι, πρέπει να καθίσετε
Πρέπει να το χωνέψετε
Ακριβώς
Ξέρω τι σας λέω
Μισώ κι εγώ να κάθομαι πολύ
Με κουράζει κι ας είναι αναγκαίο
Μα αυτό κάνουν κι οι ραβίνοι σιωπηλοί
Χωνεύουν τα συναισθήματα όλων των άλλων
Κι εσείς αποφεύγετε τα συναισθήματά σας
Μέχρι που κυνηγάτε τον εαυτό σας
Στη μέση του πουθενά
Μα είναι κι αυτό ένα μέρος τελικά
Μάτια θεάς, νεαρά κορίτσια
Πουφ μαλακά
Θα το χωνέψω
Γιατί τρελοί σαν εμένα
Διαλέγουν τρελούς σαν εσάς;
Δεν μπορείτε να ξεφύγετε απ' ό,τι νιώθετε
Θα σας βρει
Ναι
Θα σας βρει
Ναι
Τι ακριβώς έλεγε;
-Η διαθήκη; -Ναι.
Έλεγε "Αφήνω το σπίτι στην Νταβίνα Ρεζενέ,
"και τα έσοδα στην τρανς κοινότητα".
Τι είναι... Τα έσοδα; Άρα, είναι αγορασμένο... Το σπίτι;
Ναι, είναι, αλλά δεν ξέρω για τα έσοδα.
"Τα έσοδα στην τρανς κοινότητα".
Τι να εννοεί;
-Τι εννοούσε; -Μπορείς να το πουλήσεις.
Θεέ μου!
Δεν καταλαβαίνω γιατί το άφησε σ' εμένα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί εγώ να είμαι υπεύθυνη.
Με δουλεύει. Αυτό συμβαίνει.
Με δουλεύει από τον τάφο.
Γιατί δεν τ' άφησε όλα στο κέντρο από την αρχή;
Ή γιατί δεν τα άφησε στα παιδιά της;
Η Μόρα ήταν περίπλοκη κοπέλα.
Δεν ξέρω τι κρυβόταν πίσω από τα τρελά της καφτάνια
και τα χαβανέζικα φουστάνια.
Γεια.
Γεια σου, μωρό μου. Δεν έχω λόγια.
Δεν έχω λόγια. Δεν έχω λόγια.
Ναι, μάλλον λες πολλά λόγια.
Δεν έχω λόγια.
Όχι, κατάλαβα. Ευχαριστώ. Το ξέρω.
Συγγνώμη που σ' άφησα και...
Όχι. Μόλις μου τηλεφώνησες, παράτησα τα πάντα.
-Ναι. Και συγγνώμη. -Απλώς θέλω να ξέρεις,
-όλα εντάξει. -Μου το είπες.
Πήρα τα παιδιά και μετά...
-Ευχαριστώ. -Τα τάισα.
Βλέπεις; Καλά σου είπα ότι ήρθε.
Ο Ζάκι είπε ότι η Μόρα πέθανε στο Ολοκαύτωμα.
Η μαμά είναι λυπημένη τώρα.
Κάτσε. Τι; Όχι. Πέθανε από έμφραγμα.
-Είπα ότι ο μπαμπάς είπε... -Ναι!
Και ήταν ένας φούρνος!
-Η γιαγιά Μόρα θα... -Κάτσε.
-Είπα... -Κάτι σαν... Κάτι σε "ωση".
Τι; Όχι, αποτέφρωση.
-Αυτό είπα, όχι... -Γιατί...
-Το είπε. -Η αποτέφρωση δεν είναι το Ολοκαύτωμα.
Είναι πολύ διαφορετικοί φούρνοι.
Δεν μίλησα για Ολοκαύτωμα, παιδιά.
-Δεν το ξεκαθάρισες, μπαμπά. -Μην πάτε να με μπλέξετε.
Μαμά, γιατί έκαιγαν ανθρώπους σε φούρνους στο Ολοκαύτωμα;
Τι;
Γιατί έκαιγαν Εβραίους στους φούρνους;
Γιατί μιλάτε για τους φούρνους; Τι είναι αυτά τώρα;
Εξηγούσα πως όταν κάποιος πεθαίνει, υπάρχουν διάφορες επιλογές για την κηδεία.
Είναι ένας τύπος, ο Χίτλερ.
-Εντάξει. -"Ο Χίτλερ";
Εσείς αναφέρατε τους φούρνους.
Και, βασικά, δίδασκε στον κόσμο
ότι πρέπει να φερόμαστε καλά ο ένας στον άλλον.
Τι; Όχι! Δεν ήταν αυτός ο Χίτλερ.
-Η μαμά σας είναι ειδική στο Ολοκαύτωμα. -Αλήθεια;
Επίσης, αυτός είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα...
όταν έχεις μια κακή ιδέα,
μην περιμένεις ότι οι άλλοι θα σ' το πουν.
Γιατί δεν υπήρξε ένας άνθρωπος να του πει
"Ξέρεις; Όχι, δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα".
Καταλαβαίνω τη μάζα.
Τη μάζα, τους ακόλουθους και τα πρόβατα.
Τα καταλαβαίνω. Όμως...
Ποιος άνθρωπος στην παρέα, στο μπραντς,
ή στο βραδινό τού είπε "Νομίζω ότι είναι πολύ κακή ιδέα";
Δεν πιστεύω ότι ο Χίτλερ έτρωγε βραδινό με φίλους.
Όλοι τρώνε βραδινό.
-Τι κάνεις; -Σίγουρα, έτρωγε βραδινό.
Δεν λέω ότι ο Χίτλερ δεν έτρωγε βραδινό.
Θα ήταν αδύνατον να μην έτρωγε βραδινό, ιστορικά.
Μα, μαμά, αλήθεια; Γιατί οι Εβραίοι;
-Ναι, σοβαρά. Γιατί οι Εβραίοι; -Γιατί;
-Γιατί εμείς; -Παιδιά...
Τι το απαίσιο έχουμε;
Τίποτα. Δεν έχουμε τίποτα το απαίσιο.
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΑΤ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΝΙΤΑ ΜΕΪ ΡΟΖΕΝΣΤΑΪΝ
Ώρα να φεύγουμε.
Ώρα να φεύγουμε, παιδιά. Ελάτε. Βγείτε.
-Γεια σου. -Γεια.
Ξέρεις, μου είπαν ότι πέθανε η φίλη σου. Λυπάμαι πολύ.
Ναι. Ευχαριστώ.
Τα πράγματα έγιναν τόσο γρήγορα. Δεν κατάλαβα ότι ήταν τόσο άσχημα.
Και ήταν. Και μετά δεν ήταν. Και μετά ήταν και μετά...
Νομίζω ότι είμαι σε κατάσταση σοκ.
Παιδιά! Ο χώρος κλείνει στις 10:00. Όλοι το ξέρετε.
Είναι 10:05. Τα λέμε στο βραδινό.
Πάμε.
Δεν έπρεπε να έρθεις.
Όχι, το ξέρω αυτό. Το ξέρω.
Αλλά αν δεν ερχόμουν, τι άλλο θα έκανα;
Σκάιλαρ!
Γεια σου! Θεέ μου!
Γεια σας, κυρία Νταβίνα.
Τι κάνεις εδώ; Δεν πίστευα ότι... Γιατί γύρισες;
Προσπάθησα να μείνω σπίτι, μάταια.
Εντάξει.
Τι τρέχει; Βγαίνετε έξω;
Ναι, θα ψάξουμε για δουλειά. Όμως θα μας προσλαμβάνατε;
Κοίτα. Εγώ είμαι κελεπούρι. Είμαι πρώην άστεγος
και παραμένω λίγο άστεγος.
Εγώ θέλω ν' αποφοιτήσω. Όταν μετακόμισα,
δεν μπορούσαν να βρουν τα χαρτιά μου,
και δεν με άφησαν να γραφτώ.
Θέλω να τελειώνω. Να ξεκινήσω να ζω.
Το ξέρω.
-Βαρέθηκα. -Το ξέρω. Λυπάμαι.
Ορίστε.
Γεια σας, κυρία Νταβίνα.
Εντάξει. Θεέ μου.
Γεια σου, Ελάιζα.
Γεια, Σκάιλαρ.
-Θεέ μου! Κλείσ' την. -Ελάτε.
Θεέ μου!
-Τι έγινε; -Είναι φρίκη.
Δεν βρέχει ποτέ στο Λος Άντζελες.
Η μαμά μού έστειλε πάλι "Τι λες για Τρίτη ή Τετάρτη;"
Γίνεται κηδεία την Τρίτη ή την Τετάρτη;
-Έχει χάσει το μυαλό της. -Εντελώς.
Δεν το πιστεύω ότι ανάγκασες τη Ρίτα να δώσει το παιδί μας για υιοθεσία.
-Για να με προστατέψεις; -Τι;
-Αυτό είναι άρρωστο! -Τι;
-Είπε "Ρίτα"; -Όχι, δεν είναι άρρωστο.
Είναι αγάπη.
Παίζουν εμάς;
-Παιδάκια μου. Ελάτε. -Μαμά.
Παιδιά, ελάτε να γνωρίσετε τους αφασίες σας.
Ετοιμάζεις έργο για την οικογένειά μας;
-Είπες "αφασίες"; -Γιατί δεν πρόκειται να συμβεί,
-η Μόρα πέθανε. -Είμαστε φοβεροί.
Γι' αυτό ήθελες άλλη ημερομηνία;
Ο ναός μού δίνει πρόσβαση στον χώρο
για περιορισμένο χρόνο και σκέφτηκα να γίνει
-Δευτέρα αντί για Κυριακή. -Όχι.
Εντάξει.
-Μας παίζουν όλους... -Σ' ακούω.
-...κι εμένα. -Ναι.
Αυτή παίζει εμένα;
-Σου μοιάζει φοβερά. -Όχι.
Όχι, είστε ίδιοι.
Κάτσε. Γιατί είναι η ντίλερ μου εδώ; Μαμά, γιατί είναι η ντίλερ μου εδώ;
Όχι, είναι η Μόρα μου.
-Δεν σ' το είπα. -Είσαι ντίλερ;
Προτιμώ το "θεραπευτής", αλλά ναι.
Εντάξει.
Όμως, πώς βρέθηκες εδώ;
Η μαγεία του Facebook.
Αυτό είναι το δαχτυλίδι. Θεέ μου! Βγάλ' το.
-Μαμά, τι κάνεις; -Το θέλω.
Μαμά, το φοράω.
Το θέλω για το έργο, γιατί μ' αυτό
-μου έκανε πρόταση γάμου η Μόρα. -Όχι.
-Θα σ' το επιστρέψω. -Όχι, το φοράω.
Δεν θα βάλεις κειμήλια στο έργο.
-Τιμάω τη Μόρα. -Τι ξέρεις εσύ απ' αυτά;
-Ορίστε; -Έχει αξία για μας.
-Και για μένα. -Αποκλείεται!
Εντάξει.
Μαμά...
Τι;
Είναι περίπλοκο το ζήτημα
Μπλέκονται συναισθήματα και σχέσεις
Κι εγώ έχω συναισθήματα
Και βέβαια έχεις
Νιώθω, για παράδειγμα, ότι είσαι όλο δράμα
Μαμά...
Σταμάτα.
Μερικές φορές συμπεριφέρεσαι
Πίστεψέ με, δυσκολεύομαι να το πω
-Απλώς πες το, Σάρα -Πες το, Σάρα
Υποσχέσου ότι δεν θα είσαι υπερβολική
Ότι δεν θα κάνεις γκριμάτσες και κριτική
Ότι δεν θα διακόπτεις
Απλώς άκου
Έχω όρια
Δεν ήξερα ότι είχα
Εξαρτώμαι απ' τους άλλους
Δίνω χαρά στους άλλους, όχι σε μένα
Όρια
Ναι, την ξέρω τη λέξη, όρια
Μια γραμμή στην άμμο
Που λέει μην έρθεις προς τα μένα
Αλλά τα όρια μπορεί να είναι απαλά
Κοινωνικές υπενθυμίσεις
Σαν να αγγίζεις μια γατούλα
Στη μύτη...
Μη μ' αγγίζεις.
Τα όρια μπορεί να είναι σκοτεινές γραμμές
Που βαθαίνουν όσο περνά ο καιρός
Γλυκιά μου, δεν μ' αρέσει
Η εξέλιξη της ιστορίας...
Πάλι το κάνεις.
-Δεν μ' ακούς. -Ούτε κι εσύ μ' ακούς.
-Όχι, είναι προκλητικό. -Τι σημαίνει αυτό;
Προσπαθώ να πω πώς νιώθω
και το γυρνάς πάλι σε σένα και ξαναπληγώνομαι.
Γιατί πληγώνεσαι;
Επειδή ακυρώνεις παντελώς τα όριά μας!
-Ευχαριστώ. -Τα δικά μου όρια!
Έλα τώρα! Εντάξει. Δεν θα ξαναμιλήσω ποτέ ξανά.
Δεν θα ξαναέχω άποψη ποτέ μπροστά σας.
Ευχαριστημένοι;
Σε παρακαλώ, μαμά.
Λέω μόνο ότι μόλις χάσαμε έναν γονιό
και θέλουμε να σκέφτεσαι προτού μιλήσεις και να δείχνεις σεβασμό.
Πολλά ζητάς.
Αυτό είναι το όριό μου.
Κάνεις παιδί
Ένα παχουλό ζωάκι που του δίνεις πνοή
Σαν ζεστό ψωμάκι εισπνέει όλο σου το είναι
Το παλιοβλαμμένο ακόμα προσκολλημένο
Η καρδιά μου χτυπά, εκεί είσαι
Φεύγεις με το αυτοκίνητο Μήπως είπα πολλά;
Μάλλον είναι αργά Μην πας μακριά
Θα ανησυχώ πάντα Αυτό ξέρω να κάνω
Μη μου το παίρνεις
Είσαι ακόμα το μωρό μου
Η πόρτα μου είναι πάντα ανοιχτή
Ξέρεις πού αφήνω το κλειδί
Νιώθω ό,τι νιώθεις
Ονειρεύομαι τους εφιάλτες σου
Ξυπνώ από εφιάλτη 40 ετών
Και μάντεψε τι νιώθω
Το όριό σου με προκαλεί
Στην ηλικία σου, έκανα αγγαρείες
Ό,τι μου ζητούσε
Για να κατευνάσω την οργή της
Ήμουν το μαξιλάρι που ξέσπαγε τη νύχτα
Και υποσχέθηκα ότι ποτέ
Δεν θα κάνω το ίδιο στην κόρη μου
Έκρυψα στην άμμο την οργή Και τη θλίψη για να σου κάνω χώρο
Τώρα με πιάνει πανικός
Έπρεπε να είχα θηλάσει
Ακούω ότι χάσαμε την ευκαιρία να δεθούμε
Έπρεπε να είχα θηλάσει
Ακούω ότι η αμέλεια Είναι χειρότερη από την κακοποίηση
Κι όλοι κατηγορούν τη μάνα
Ας τα ρίξουμε όλα στη μάνα
Που είναι γενναιόδωρη Που δίνει τα πάντα σε όλους
Παρατημένη σαν κούτσουρο Στο δάσος της θλίψης
Το όριό σου με προκαλεί
Αν μπορούσα
Θα σε ξανάχωνα μέσα μου
Απ' την κοιλιά θα μου έδινες
Έναν χάρτη να με καθοδηγήσεις
Και θα τραβούσες τον λώρο
Για να μου το υπενθυμίσεις
Όπως τεντώνεσαι Για να βγεις απ' τον κόλπο μου...
Τα παρατάω.
Τα όριά μου απλώνονται
Θα έσφιγγα τα μπούτια μου
Θα σε κρατούσα εκεί για πάντα
Δεν ξέρω από όρια
Δεν ήξερα ποτέ ότι έπρεπε να έχω
Οπότε πώς θα μπορούσα
Να ξέρω τα δικά σας;
Το όριό σου με προκαλεί
Παρατηρήσεις;
Ναι, έχω μερικές.
Να κόψω αφέλειες;
Ξέρετε τι;
Πάμε απ' την αρχή.
ΟΝΟΜΑ: Μ. ΦΕΦΕΡΜΑΝ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟ: ΟΡΟΣ ΙΣΡΑΗΛ
Πού πήγε το φέρετρο;
Νομίζω ότι δεν μπορούν να το βάλουν στον κλίβανο.
-Είναι πολύ μικρό αυτό το κουτί. -Θα το κάψουν;
Έτσι νομίζω. Δεν είναι σαν... Δεν ξέρω.
-Θα τη βγάλουν έξω; -Όχι, θα την αφήσουν μέσα.
Γεια.
-Είστε συγγενείς; Με λένε Ντιέγκο. -Γεια.
Γεια. Με λένε Άρι. Χάρηκα.
-Γεια. Τζος. -Γεια. Με λένε Σάρα. Χαίρω πολύ.
Είστε έτοιμοι; Ανοίγω τη μηχανή. Θα ακούγεται πολύς θόρυβος.
Θα ανοίξω αυτήν την πόρτα και θα σπρώξω μέσα το κουτί.
Και θα γίνει η τελετουργία. Θέλετε να με βοηθήσετε;
-Ναι, εντάξει. -Βέβαια. Με το κουτί.
-Μπορείτε τώρα. -Εντάξει, τώρα;
-Ναι. -Πού θα το πάμε;
-Εδώ. -Εντάξει.
Ωραία.
-Ω, Θεέ μου. -Ω, Θεέ μου.
Νόμιζα ότι θα ήταν σαν ντουλάπα.
-Είναι... -Αυτό είναι.
Ω, Θεέ μου.
Το σηκώνουμε λίγο.
-Θεέ μου, βγάζει ζέστη. -Μη...
Όχι, βγάζει ζέστη.
-Ωραία, ας πούμε αντίο. -Εντάξει.
-Γεια σου, μαμπά. -Σ' αγαπώ.
Με συγχωρείτε, παιδιά.
Θέλετε να γυρίσετε τον διακόπτη, για να συνεχιστεί η διαδικασία;
Το επιτρέπουμε αυτό στους συγγενείς.
Αν θέλει να το κάνει η οικογένεια ή κάποιος άλλος.
Τον διακόπτη;
-Εγώ θέλω. -Εμείς να το κάνουμε;
Εγώ θέλω. Ναι, ευχαριστώ.
-Ναι. -Ωραία. Ελάτε πιο κοντά.
Γυρίστε αυτό.
Άλλη μία.
Και τον τελευταίο.
-Ευχαριστώ πολύ. -Ευχαριστώ πολύ. Ωραία.
Εντάξει.
-Θα πούμε το Καντίς. -Θεέ μου. Δεν το ξέρω.
-Δεν πειράζει. -Γαμώτο.
Διάβασέ το.
Έπρεπε να το καταλάβω ότι θα το κάνατε αυτό.
Ιέρεια.
ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ - ΟΡΟΣ ΙΣΡΑΗΛ
Το μυστικό είναι ότι το όριο... Μείνετε ανοιχτοί.
Ξεφύγετε απ' το μυστικό.
Φύγε απ' το σπίτι του πατέρα σου
Θα σου δείξω ένα μέρος
Το όνομά σου θα γίνει ευλογία όπως φεύγεις
Φύγε απ' το σπίτι του πατέρα σου
Θα σου μάθω κάτι
Θα τιμώ όσους σε τιμούν
Θα καταριέμαι όσους σε καταριούνται
Και όλες οι οικογένειες της γης
Θα πάρουν την ευλογία σου
Και όταν έρθεις σπίτι
Δεν θα είσαι μόνος
Φύγε απ' το σπίτι του πατέρα σου
Τι έχει για βραδινό;
Ελπίζω όχι ρολό κιμά πάλι.
Τι βάζεις στο ρολό σου τέλος πάντων;
Τι βάζω στο ρολό μου;
Λοιπόν...
Τώρα που το σκέφτομαι,
ο Νάτσο η χελώνα έχει εξαφανιστεί πολύ καιρό.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια σου, μαμά. Γεια σου, μπαμπά.
Μπορείς να κρατήσεις τα παιδιά απόψε;
Τι σόι υποστηρικτικό ρόλο έχω, αν δεν υποστηρίζω τον ρόλο σου;
Δεν απευθυνόμουν σε σένα, Νταβίνα. Στην τηλεόραση απευθυνόμουν.
Στην τηλεόραση;
Τι σκαρώνετε απόψε, πιτσουνάκια;
Πιτσουνάκια;
Έχω να κουρνιάσω σ' αυτήν τη φωλιά από το 1969.
Μορτ.
Μπαμπά!
Θα προσποιηθώ ότι δεν το είδα και θα φύγω.
Άλι, θέλω να σου μιλήσω στο γραφείο μου, μικρή. Πάμε.
Μπελάδες.
Τον ρόλο της Άρι Φέφερμαν θα παίζει πλέον η Άλι Φέφερμαν.
Πέθανες επειδή ράγισε η καρδιά σου;
Είμαι ερείπιο όλη μου τη ζωή.
Ο παππούς μου ήταν βάναυσος. Ο πατέρας μου το έσκασε.
Δεν ήξερα πώς να είμαι ο γονιός που χρειαζόσουν.
Είναι τόσο δύσκολο, όταν οι άλλοι βλέπουν κάτι που δεν θες να δουν.
Δεν είναι αργά να τελειώσεις αυτό που άρχισες.
Θα σου πω το εξής. Η γιαγιά Ρόουζ ήθελε πάντα ραβίνο στο σόι.
Φύγε απ' το σπίτι του πατέρα σου
Ακύρωσες το Μπατ Μιτσβά μου
για να μεταμφιεστείς στα δάση;
Είναι... Πέρνα το μεγάλο χάσμα.
-Γεια. -Γεια.
-Μόνο εμείς είμαστε εδώ; -Ναι, έτσι νομίζω.
Επικοινώνησα με φίλους της στο κέντρο.
-Ωραία. -Ναι.
Ζουν οι γονείς σου;
Η μητέρα μου, ναι.
-Αλλά δεν πολυμιλάμε. -Λυπάμαι.
Είμαι ακραία για τα γούστα της.
Κρίμα.
Σκεφτόμουν ότι πάντα...
Πάντα νόμιζα ότι ήμουν χάλια
και η μαμπά ήταν δίπλα μου και με έσωζε.
Σκέφτομαι τώρα μήπως ήμουν χάλια, μόνο και μόνο για να με σώσει.
Βγάζει νόημα; Σαν να ήταν ο μόνος τρόπος
που ήξερε για να είναι γονιός.
Πώς θα είναι τώρα που δεν θα είναι εδώ;
Ξέρεις τι πιστεύω εγώ; Πιστεύω
ότι, για να τιμήσουμε κάποιον που πεθαίνει, αν τον βάλουμε στο σώμα μας,
τότε δεν θα είναι ποτέ μακριά.
-Ωραίο αυτό. -Ναι. Αν πάρουμε μια ανάσα.
Για να μπει μέσα μας.
Ναι, να την.
Προσπάθησα να απολύσω τον ραβίνο. Προσπάθησα,
αλλά δεν μπόρεσα.
-Άσ' τον να το κάνει. -Σάρα, έλα τώρα.
Ήρθε από το Γουέστ Κοβίνα
-και τον έχουμε πληρώσει ήδη... -25 λεπτά δρόμος είναι.
Όχι, έχει κίνηση. Είναι μιάμιση ώρα.
-Ήρθα από το Ισραήλ. -Απλώς από καλοσύνη.
Εντάξει. Ας το αφήσουμε για σήμερα και υπόσχομαι
ότι εφεξής αναλαμβάνεις εσύ.
Εντάξει.
-Γεια. -Γεια.
Θέλαμε να σου πούμε,
εκ μέρους του Τζος, της Σέλι και της μαμπά,
ότι φυσικά και το σπίτι είναι δικό σου. Απλώς...
-Φυσικά. -Δηλαδή το ξέραμε ότι ισχύει απ' τον νόμο,
αλλά, έτσι κι αλλιώς, σου ανήκει.
Για να το κάνεις ό,τι θέλεις, εντάξει;
Ευχαριστώ.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια.
Πώς είσαι;
-Καλά. -Αλήθεια;
Ναι. Έχω σχέση με κάποιον, οπότε είμαι χαρούμενη.
-Καλό αυτό. -Ναι.
Μάλλον όλοι χρειαζόμαστε κάποιον.
Ναι, κάποιον καλό και ισορροπημένο.
Όχι έναν εγωιστή μαλάκα, κατά προτίμηση.
Είναι τόσο δύσκολο.
Ήρθε ο Μόσε.
Γεια.
Επιτέλους, το αγόρι μου. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Γεια.
Χαίρομαι που τα κατάφερες.
Ο Ζάκι και η Έλλα.
-Η Μόιρα Πέπερμαν γεννήθηκε το... -Φέφερμαν.
Γεννήθηκε το 1945 από τους Μόσε και Ρόουζ Πέπερμαν...
-Φέφερμαν. -...στη συνοικία...
Στη συνοικία Μπόιλ Χάιτς του Λος Άντζελες.
Η Μόιρα παντρεύτηκε τη Σέλι Λίπκιντ και έκαναν τρία πανέμορφα παιδιά,
τη Σάρα, τον Τζόσουα και την Άλι.
-Άλι. -Άρι.
Ήταν διακεκριμένη καθηγήτρια και συγγραφέας.
Ήταν φίλη, είχε εγγόνια, λάτρευε τα ταξίδια.
Μισούσε τα ταξίδια.
Όταν ο Αβραάμ ήρθε να θρηνήσει και να κλάψει για τη Σάρα,
ανασηκώθηκε και είπε στους Χετταίους,
"Είμαι ένας ξένος ανάμεσά σας.
"Το άπειρο είναι η δύναμη και η αγάπη σας,
"και εκφράζεται μέσα από το Ισραήλ".
-Πότε θα τραγουδήσεις; -Στο τέλος.
Κάν' το τώρα.
-Αλήθεια; -Ναι. Σε παρακαλώ.
-Τώρα. -Εντάξει.
"Ήρθαμε να ζητήσουμε εξιλέωση και συγχώρεση.
"Στρέψον ημάς εις μετάνοια και δίδαξέ μας..."
Με συγχωρείτε. Υπέροχα όλα αυτά.
Να συνεχίσω εγώ από εδώ και πέρα; Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Αλήθεια.
Αφήστε την να γίνει καλά
Πέταξε σήμερα απ' το δέντρο
Αφήστε την να βρει τον δρόμο της
Έχω πολύ χρόνο για προσευχή
Αφήστε με να πάρω ανάσα σήμερα
Πέταξε σήμερα απ' το δέντρο μου
Αφήστε με να γίνω καλά
Μόνο να προσεύχομαι μπορώ
-Πάρτε την καρδιά μου, ηρεμήστε το μυαλό -Την καρδιά και το μυαλό
Δώστε μου ένα σημάδι Δώστε μου ένα νήμα
Ένα σημάδι και ένα νήμα
Ηρεμήστε το μυαλό μου που γράφει αυτά
Έπρεπε να είχα πει
Ώρα να μου θυμίσετε ότι δεν είναι δική μου
Προχώρησε μπροστά
Θα είμαστε καλά
Όλοι θα πέσουμε απ' το δέντρο κάποια μέρα
Θα είμαστε καλά
Υψώνουμε τις φωνές μας για προσευχή
Θα είμαστε καλά
Βοηθάμε ο ένας τον άλλον στο μεταξύ
Και θα είμαστε
Καλά
Αφήστε μας να είμαστε καλά
Θεέ μου. Δεν κατάλαβα ότι ήρθες.
-Ναι. -Δεν σε είδα.
Δεν ήθελα να ενοχλήσω. Γεια.
Πάνε τα μαλλιά σου.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Περίμενα να σε δω με κανένα τριάρι μωρά.
Όχι. Διάλεξα τελικά την εναλλακτική.
-Το ξέρω, αλλά... -Ναι, ξυστά πέρασε.
-Θα ήταν τόσο χαριτωμένο... -Ναι.
...μ' εκείνα τα γυαλιά, τα μαλλιά και τις φακίδες σου.
-Κόλτον. -Γεια.
-Τι κάνετε εδώ; -Είδαμε την ανάρτηση στο Facebook.
Λυπούμαστε τόσο πολύ. Από δω η Κέιντενς.
Κέιντενς, από δω ο Τζος, ο βιολογικός μου πατέρας.
Χαίρω πολύ.
Κι από δω ο Μπρέιντεν.
-Γεια. -Πάρ' τον αγκαλιά.
Ο παππούς Τζος.
-Ορίστε. -Γεια.
Φυσικό ταλέντο.
Παππού Μόσε, έχεις ξαναγίνει προ-προπάππους;
Τόσο γέρος φαίνομαι;
Λένε ότι ένα μωρό σε ένα σιβά είναι ευλογία.
Τι είναι το σιβά;
Έι, σποράκι μου.
-Γεια. -Γεια.
-Τι κάνεις; -Λουφάζω.
-Όλοι πρέπει να λουφάξουμε. -Γιατί;
Οι αριστεροί είναι τα πιόνια των δεξιών.
Είναι τα πιόνια των δεξιών.
Μετά οι αριστεροί τρώνε τους δικούς τους. Τρωγόμαστε.
Το ίδιο κόλπο. Ξανά και ξανά.
Τρομακτικό, γαμώτο.
-Ναι. -Τι στο καλό είναι αυτό;
-Ήταν το δαχτυλίδι της Τάντε Γκίτελ. -Από το Βερολίνο;
-Ναι. -Αλήθεια;
Δεν πρέπει να το φοράς.
Είναι ένα παράδειγμα του τι συμβαίνει τώρα.
Ναι, απλώς θα...
Μας κυνηγάνε. Κυνηγάνε ανθρώπους σαν κι εμάς.
Την κοπανάμε για χορτοφαγικά ντόνατ;
-Δεν μπορώ να φύγω. -Έλα τώρα, τα λατρεύεις.
-Το ξέρω. -Εντάξει.
Αλλά είναι το σιβά της μαμπά, οπότε...
-Ναι. -...θα μείνω.
Αλλά έχει ρούγκελαχ.
-Γεια. -Γεια.
Θέλω απλώς να σε συλλυπηθώ.
Ευχαριστώ.
Γεια σου, Μπαρμπ.
Γεια.
Η Μπαρμπ κι εγώ τα ξαναβρήκαμε.
Συνειδητοποιήσαμε ότι δεν θέλαμε να είμαστε χωριστά εκεί έξω...
-Είναι το σωστό. -Είναι σκληρό, ε;
-Ναι. -Είναι σκληρό. Νιώθω καλά.
Ναι. Είμαι με τον Λεν κι έχω ό,τι χρειάζομαι...
-Φαίνεσαι χαρούμενη. -Είμαι πολύ.
-Κι εμείς το ίδιο. -Ναι.
Δεν εννοώ σήμερα, αλλά... Ξέρετε τι εννοώ.
-Παιδιά, έχει πισίνα έξω. -Μπορούμε να μπούμε;
-Ναι. -Εδώ μεγάλωσες;
-Ναι. -Πολύ μεγάλο.
Ήταν χαρούμενα παιδικά χρόνια;
Με έκαναν ό,τι είμαι.
Η μαμά δεν ήρθε.
Μάλλον κάνει πρόβα το απαίσιο έργο της για εμάς.
Είσαι καλά;
Εντάξει.
-Στην αρχή, ένιωθα... -Μαμά, πότε θα τελειώσουμε;
Η ζωή ξαναγράφεται
Μέσα από μια διεστραμμένη σοφία
Ελπίζοντας ότι όλα θα συγχωρεθούν
Παλεύουμε
Να τα βγάλουμε πέρα σε δύσκολους καιρούς
Μαζί στο δάσος των σκληρών
Αξίζει γι' αυτήν τη ζωή
Τη ζωή
Γι' αυτήν τη ζωή
Τόσος κόσμος.
Τέτοια σπατάλη στο φαγητό.
Είδες το μέγεθος του κέφαλου; Κι εκείνον τον καπνιστό οξύρρυγχο;
Θα χαλάσουν. Σ' το υπόσχομαι.
Και δεν αγόρασαν αρκετή ζαχαρίνη ή μουστάρδα.
-Απλώς... -Μουστάρδα και ζαχαρίνη.
...πολλοί Εβραίοι κάνουν εβραϊκά πράγματα.
Μισό. Εβραία είσαι;
-Αλήθεια; -Σέλι;
Δεν ήξερα ότι είσαι Εβραία. Τώρα είσαι το αγαπημένο μου άτομο.
-Δεν φαίνεται πάντα απ' τη μύτη. -Κοίτα.
Δεν φαίνεται πάντα απ' τη μύτη.
Γέννημα θρέμμα, αλλά έφυγα απ' το χωριό,
ας πούμε. Δεν πήγε καλά, οπότε...
Κατάλαβα κι άλλα,
όπως ότι είμαι ένα κράμα Βουδισμού, Καθολικισμού και Γουίκα.
Λειτουργεί.
-Γουίκα, για μάγισσες δηλαδή; -Ναι, είμαι κάτι σαν μάγισσα.
Μια Εβραία μάγισσα.
-Είμαι μια Εβραία μάγισσα. -Ποιος θα το 'λεγε; Μ' αρέσει.
Ευχαριστώ.
Της μοιάζεις τόσο πολύ.
Πίστευα πάντα ότι ήταν το μπασέρτ μου.
Ξέρεις τι σημαίνει, Εβραία είσαι.
Ναι.
Ήταν το γραφτό μου.
Η αδελφή ψυχή σου.
-Η αδελφή ψυχή. -Το γραφτό σου.
Και τώρα που έφυγε,
ένα κομμάτι μου πάντα θα αναρωτιέται
αν ένιωθε το ίδιο.
Ήσουν διαφορετική Ήσουν αστεία
Ήσουν αληθινή
Κι η αγάπη σου με τράβηξε Σαν κύμα απ' τον εαυτό μου
Τώρα ρωτάς κάτι και διστακτικά αποκαλύπτω
Ήξερα ότι ήσουν εσύ
Και τα παπούτσια σου...
-Τα παπούτσια μου; -Άσε με να τελειώσω.
Φοράς νούμερο 39 Και το γούστο σου είναι κομψά διακριτικό
Η παλέτα των χρωμάτων σου Έχει καφέ, μπεζ και ταμπά
Πάντα η άνεση πάνω απ' τη μόδα Αβίαστα μελετημένο
Ήξερα ότι ήσουν εσύ
Προσευχήθηκα να λιγοστέψει η λαχτάρα
Και μετά ήρθε η μικρή Σέλι Από έναν παράδεισο-μινιατούρα
Τα παπούτσια σου ήταν το σημάδι Ότι θα τέλειωνε η εμμονή μου
Δεν μου ταίριαξαν ποτέ Γιατί τα πόδια μου πονούσαν
Ήσουν πιστή Ήσουν στοργική
Ήσουν δική μου
Μαζί σου ήμουν ο εαυτός μου Τον περισσότερο καιρό
Όταν δεν ήμουν, ήμουν ευγνώμων
Που έκανες τα στραβά μάτια
Ήταν κάτι παραπάνω απ' τα παπούτσια σου
Ήσουν εσύ
Ήσουν υπέροχη σύντροφος κι ακόμα καλύτερη μητέρα.
Συγχώρεσε τον εαυτό σου, Σέλι.
Θεέ μου. Δεν το πιστεύω ότι όλος αυτός ο κόσμος είναι ακόμα εδώ.
Δεν τελειώνει αυτό το σιβά.
Αλήθεια πρέπει να το κάνουμε ακόμα έξι μέρες;
Έχω πάει σχεδόν με τις μισές γυναίκες εδώ.
Ή μάλλον το θέλω.
Όχι, έχεις πάει με πάνω απ' τις μισές.
Είναι παράξενο που ο θάνατος σε ανάβει;
Όχι.
Εδώ είστε. Δεν σας έβρισκα.
Εδώ είμαστε.
Αράζουμε.
Παράξενα είναι εκεί πάνω.
Θεέ μου, τόσο παράξενα.
Τα παιδιά μου ρωτούσαν πού πήγε η Μόρα.
Νομίζουν ότι πήγε στο Ολοκαύτωμα.
Η Έλλα με ρώτησε αν πήγε στο Ολοκαύτωμα,
γιατί έτσι βλέπουν τον θάνατο.
Σχεδόν έτσι βλέπω κι εγώ τον θάνατο.
Ξέρετε τι σκέφτομαι μερικές φορές;
Ότι χρειαζόμαστε μια ίση και αντίθετη αντίδραση στο Ολοκαύτωμα.
Όχι για να το ξεχάσουμε, αλλά για να το ξεπεράσουμε.
Συγγνώμη, τι θα μπορούσε να είναι μια ίση και αντίθετη αντίδραση
στο Ολοκαύτωμα;
Έξι εκατομμύρια άνθρωποι να χαίρονται ταυτόχρονα;
-Για 12 συνεχόμενα χρόνια. -Δεν ήταν 12.
Ήταν 12 χρόνια. Από την αρχή μέχρι το τέλος.
Χριστέ μου.
Θα ακυρώσω το έργο.
-Τι; -Δεν είναι σημαντικό.
Εσείς είστε.
Είστε αναντικατάστατοι.
Και η Μόρα το ίδιο.
Γλυκά μου παιδιά.
Τη χάσατε.
Δεν την κράτησα.
Δεν σας κράτησα.
Απλώς κρατιόμουν από εσάς.
Υπάρχει διαφορά.
Όλα καλά.
Θέλετε ν' ακούσετε κάτι τρελό;
Σήμερα, είναι η επέτειος
του Μπατ Μιτσβά της Άρι που ακυρώθηκε.
Θυμάμαι και το κομμάτι μου στην Τορά.
-Σταθείτε. -Μισό.
Μην αφήσετε κανέναν να φύγει.
Γεια.
Πώς ήταν η κηδεία;
Χάλια.
Μας έλειψες πολύ.
Ναι.
Συγγνώμη που ήρθα έτσι.
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορούσα να έρθω. Ελπίζω να καταλαβαίνεις...
Φυσικά, καταλαβαίνω.
-Εντάξει. -Ναι.
Η θλίψη δεν είναι σαν τον ωκεανό.
Έρχεται σε κύματα. Σε αντίθεση με τον ωκεανό,
δεν θες να της γυρίσεις την πλάτη.
Ξέρω ότι πονάς κι ότι είναι δύσκολο.
Αλλά να το αντιμετωπίσεις.
-Ναι. -Εντάξει.
-Λοιπόν... -Με έκανε να καταλάβω
πως δεν ήμουν δίπλα
στους δικούς μου, στους ανθρώπους που αγαπώ.
Με έκανε να καταλάβω ότι θέλω να είμαι εκεί.
Σκέφτηκα, λοιπόν, μήπως να κάνουμε για την Άρι
ένα Μπατ... Μπαρ... Μπαρτ... Μιτσβά έκπληξη;
Χρειάζομαι και μια Τορά.
-Σήμερα; -Ναι.
Εντάξει. Κάνετε σιβά.
Είναι η χειρότερη στιγμή να κάνετε Μπατ Μιτσβά.
Θα ήταν τρελό.
Ναι, κι είναι τόσοι γέροι εκεί.
Είναι με τα καλά τους.
-Τζος Φέφερμαν! -Έχουμε και τις καρέκλες και τα τραπέζια.
Και είναι Λεχ Λεχά.
Άντε να τα ξαναβρείς όλα αυτά. Ή τώρα ή ποτέ!
Είναι τρέλα.
Το ξέρω. Είναι παλαβό.
Θεέ μου. Εντάξει, έλα.
-Τι άνθρωποι. -Αλήθεια; Ωραία.
Κι έτσι πάει κι είμαστε εδώ
Μετά από τόσα χρόνια
Ψάχνουμε εγγύηση
Είμαστε τα τέκνα
Καρποί του υπέρδιπλου κρεβατιού τους
Ούτε που άκουσαν ποτέ τι είπε ο ραβίνος
Κάτι σαν όρκο την ημέρα του γάμου τους
Να μας κρατά ζεστούς Γελαστούς και φαγωμένους
Έτσι ήταν όσο κράτησαν
Αλλά τι πήγε στραβά; Τι έκανε ο χρόνος;
Τι στο καλό;
Ξέρω μόνο ότι είμαι κομμάτι τους
Είμαι φτιαγμένος απ' αυτούς
Κι οι τρελοί σαν εσένα
Διαλέγουν τρελούς σαν εμένα
Κι οι τρελοί σαν εσένα
Διαλέγουν τρελούς σαν εμένα
Κι οι τρελοί σαν εμένα
Διαλέγουν τρελούς σαν εσένα
Για να 'ναι μαζί
Γι' αυτό εγώ
Μπορεί να τρελαθώ
Και τώρα συνεχίζεται αλλιώς Μετά από τόσα χρόνια
Ελπίζω να μη σημαίνει ότι είμαι τεμπέλα
Αλλά αν σημαίνει αυτό, αγάπη μου
Θεέ μου, αυτά είναι τα λόγια
Υποσχέσου να μην πιστέψεις ποτέ Στο σωστό ή το λάθος
Υποσχέσου να πιστέψεις σε αυτό το τραγούδι
Κι αν δεν σκοπεύεις να τραγουδήσεις μαζί
Πες τα λόγια
Μέχρι να σου γίνουν εύκολα Τραγούδα τα πιο δυνατά
Ήταν εύκολο;
Όλα τ' άλλα είναι
Στη σιωπή Στον ναό
Εκεί θα τα βρούμε
Κι οι τρελοί σαν εσένα
Διαλέγουν τρελούς σαν εμένα
Κι οι τρελοί σαν εσένα
Διαλέγουν τρελούς σαν εμένα
Κι οι τρελοί σαν εμένα
Διαλέγουν τρελούς σαν εσένα
Για να 'ναι μαζί
Γι' αυτό εγώ
Μπορεί να τρελαθώ
Να 'ναι μαζί
Ας τρελαθούμε
Να τρελαθούμε
Ας τρελαθούμε
Ίσως, μα...
Θεέ μου.
-Γεια. -Γεια.
Ευχαριστώ.
Σέλι.
Να 'μαστε.
Τζος, πρέπει να σταματήσεις.
-Να πάω από γύρω. -Γιατί;
-Άσε... -Κουνάμε τραπέζια.
-Σταμάτα. -Αυτό.
-Σταμάτα να περάσω. -Γιατί να πάει αυτό πρώτο;
Να είναι το τραπέζι της Τορά.
Να πάμε λίγο πίσω αυτό.
Πού το βρήκατε αυτό; Έχετε κιβωτό στο σπίτι.
Έχουμε κιβωτό.
Είναι το σάλι της Μόρα.
Φύγε απ' το σπίτι του πατέρα σου Θα σου δείξω ένα μέρος
Θα τιμώ όσους σε τιμούν Θα καταριέμαι όσους σε καταριούνται
Και όλες οι οικογένειες της γης Θα πάρουν την ευλογία σου
Και όταν έρθεις σπίτι
Δεν θα είσαι μόνος
Υπόσχομαι να μη στρέψω αλλού το βλέμμα
Κι όταν έρθουμε σπίτι
Δεν θα είμαστε μόνοι
Φύγε απ' το σπίτι του πατέρα σου
Όχι. Σέλι;
Τόσο καλό. Είσαι υπέροχη.
Σέλι; Δεν χειροκροτούμε μετά από ανάγνωση της Τορά.
Συγγνώμη. Τι;
Δεν χειροκροτούμε μετά από την Τορά.
Λέμε "Γιάσερ Κόαχ".
Υπάρχουν κανόνες για το τι κάνουμε, όταν τελειώνει η Τορά.
-Τζος, αν μπορείς να βοηθήσεις. -Εντάξει.
-Δεν είναι εντάξει. -Το 'χω.
Θα απευθυνθούμε στην Τορά και θα πούμε μερικές προσευχές.
Πάρα πολλοί κανόνες.
Τρομερό είναι. Είναι εντάξει, αλλά έχει φόβο και αποστροφή.
Όλοι νιώθουν ότι είναι σε μπελάδες διαρκώς. Σε μια στιγμή...
Οι Εβραίοι έχουμε μια οδυνηρή ιστορία
Που επιλέγουμε να κουβαλάμε μαζί μας
Και τραγουδάμε για να μην ξεχνάμε τον πόνο
Να μην ξεχνάμε την ντροπή
Και τα τραγούδια μας ακούγονται ίδια...
Θεέ μου.
Το παραδέχομαι τώρα
Μ' αρέσουν οι χαρούμενες μέρες
-Οι χαρούμενες μέρες -Παραδίνομαι
-Σίγουρα υπάρχει καλύτερος τρόπος -Καλύτερος τρόπος
Ακόμα και στην προσευχή
Πρώτα είμαστε όρθιοι και μετά καθιστοί
Αυτή η παλαβή κίνηση
Είναι μέσα στο DNA μας
Καημένοι Εβραίοι
Ακούστε με
Ξέρω τι χρειάζεται για τη χαρά
Χρειαζόμαστε ένα Ευτυχοκαύτωμα
Για όλες τις ζωές που χάσαμε
Αυτός ο πόνος μέσα μας
Παραμένει με μεγάλο κόστος
Τα έξι εκατομμύρια δεν είναι μικρό πράγμα
Κερδίζουμε στον κόσμο που χάσαμε
Έχουμε ανάγκη να γιορτάσουμε την ψυχή
Για το Σούπερ Μπόουλ της εξόντωσης
Για βοηθήστε με!
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Μην ανησυχείτε, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Κουνήστε τον πισινό σας μέχρι να ιδρώσετε
Βγάλτε τη συγκέντρωση απ' τα στρατόπεδα
Συγκεντρωθείτε στον χορό και το τραγούδι
Ξεκινήστε ένα ειδύλλιο
Δίνω σε έναν καραγκιόζη δεύτερη ευκαιρία
Κάρφωσαν το σώμα του Χριστού στον σταυρό
Ήταν μια τραγική απώλεια
Και πέθανε για τις αμαρτίες σας
Αλλά μας έκαναν τατουάζ με αριθμούς
Για βοηθήστε με!
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Ναι, ξεπεράσαμε τα όρια
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Γι' αυτό νιώθουμε καλά
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Επιβιώνουμε και δίνουμε παράσταση
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Τώρα μόνο την ευτυχία γνωρίζουμε
Ναι
-Οι Εβραίοι έχουν μια θέση στην ιστορία -Δεν αλλάζουμε την ιστορία
-Απλώς σβήνουμε τη δυστυχία -Μια οδυνηρή ιστορία
Πνίγουμε λίγο άγχος
Ανεβάζουμε τη διάθεσή μας
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Ξαναγεννιόμαστε από τις ανοησίες
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Γιατρεύουμε τις πληγές μας
Τα γκρεμίζουμε εντελώς
Αλλά θα τα ξαναχτίσουμε
Υπόσχεση να μη στρέψουμε αλλού το βλέμμα
Ναι
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Ελάτε, ναι
Ας τραγουδήσει κάποιος
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Ναι, λέμε, περνάμε τα όρια
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Νιώθουμε καλά
Ευτυχοκαύτωμα
Εισπνεύστε όλο τον πόνο
Αφήστε τον να περάσει στις φλέβες σας
Κι όταν γυρίσουμε σπίτι
Δεν θα είμαστε μόνοι
Και δεν θα στρέψουμε αλλού το βλέμμα
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Ναι, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Κουνήστε τον πισινό σας μέχρι να ιδρώσετε
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Επιβιώνουμε και δίνουμε παράσταση
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα...
Έφερα μπάρμπεκιου.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια!
Έφερα και χαλά!
Ευτυχοκαύτωμα, Ευτυχοκαύτωμα
Ευτυχοκαύτωμα!
Υποτιτλισμός: Άντζελα Φωτοπούλου
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη πούλου