Chyba pojadę bulwarem Sepulveda
Jak najdalej się da
Bo i tak pół życia spędzam W tym aucie, jeżdżąc bez celu
Chyba mam prawo wiedzieć
Jak daleko sięga bulwar Sepulveda...
W Los Angeles
Jestem tak blisko czegoś I myślę, że to się spełni
W Los Angeles
Odbieram dzieciaki i pranie I jadę do ciebie
Jeszcze tylko pięć mil
Ale myślę, że będę tu cały dzień
Jak mogę być w domu i czuć się samotnie?
Choć jestem tylko pięć mil stąd?
Podwózki i dzieciaki parkingi przed galerią
Ja i lista rzeczy do zrobienia
Odhaczam kolejne zadania
Jestem na haju i sama nie wiem już
Jak daleko sięga bulwar Sepulveda
Który nigdy nie zasypia
Po prostu wyrzuć mnie na lotnisku LAX
Jedź dalej, wskocz do samolotu
Nowy Jork, New Jersey, północna Hiszpania
Zobaczę, jakie mam możliwości
Gdy jestem kimś więcej niż mamą w wozie
Jak mogę być w domu i czuć się samotnie?
Choć jestem tylko pięć mil stąd?
Chyba pojadę bulwarem Sepulveda
Chyba mam prawo wiedzieć
Jak daleko sięga bulwar Sepulveda...
TRANSRODZIC
Zbyt długo czekałam Aby zrobić to, co chciałam
Nie pozwól sobie na to, Shelly
Zawsze robisz to, co powinnaś Źle ci, bo się dobrze masz
Obie zrobiłyśmy co w naszej mocy
Jaka jest prawda?
Śmiało, Shelly
Musimy zaśpiewać naszą piosenkę
Zdecydowanie za długo czekałyśmy
Ten wewnętrzny ból
Sporo nas kosztował
Poczuj w sobie radość Rób rzeczy, do których zostałaś stworzona
Czas tyka w rytmie twojego serca
Czas daje ci nowy początek
Jesteś kimś więcej niż żydowską żoną
Usadowiłaś się w żydowskim stylu życia
Potrząśnij tyłeczkiem, aż się spocisz
Potrząśnij tyłeczkiem Tak, by zapamiętali
Unosisz się w kosmos Niech tam, nazwij go światem Shelly
Zbyt długo czekałam Aby zrobić to, co chciałam
Nie pozwól sobie na to, Shelly
Śmiało, Shelly
Obiecaj, że nie spojrzysz za siebie
-Najpierw ty -Po tobie
-Ty jesteś prawnikiem -To prawda
Jestem zaskoczony Że nawet im nie powiedziała
Czego?
Jest wola Jest sposób
Dlaczego tak trudno to powiedzieć?
Maura przyszła do nas z nowymi wytycznymi
Nie strzelajcie do posłańca
Nie owijaj w bawełnę
To są jej życzenia I to nie jest nasza rola
-I nie chcemy was wyrzucać -Albo kopnąć w tyłek
Ale Maura zostawiła mi ten cholerny dom
Że, kurwa, co?
Co, do kurwy nędzy?
To nasz dom Nie możesz go nam odebrać
Gdzie jest ta wola? Niech no zobaczę
Nie rozumiem tych prawniczych słów
Czemu matuś chciałaby coś zmienić?
Nie mogę mówić za Maurę Nie siedzę jej w głowie
Ale zapewniam Że była zdrowa na umyśle
A was dzieci tu nie było Więc nie narzekajcie
Że Maura zostawiła ten cholerny dom Że opuściła ten cuchnący dom
Maura zostawiła ten cholernie Cuchnący, wielki, przewiewny
A może i nawiedzony dom
Mnie
Gdzie się podziejemy?
Nie możemy wrócić do domu
Nie ogarniam tego teraz
-Po prostu idźmy dalej -Nic nie jest prawdziwe
Nic nie ma sensu
Chyba byliśmy ślepi
Kto ma piosenkę? Kto ma modlitwę?
Mam fajkę
Tego nie zrobimy
To o wiele za dużo To o wiele za trudne
Nie mogę oddychać
Po prostu idźmy dalej
Uciekajcie z domu swojego ojca
Dokąd chodziliśmy przez te wszystkie lata?
Teraz tego nie ogarniam
-Matuś, słyszysz nas? -To się nie uda
To nie ma sensu
Czy jesteśmy temu winni?
Mówiłeś, że zadzwonisz. A w ogóle zajrzałeś?
Obiecywałeś
Nie bądź jebaną pipą
Robiłam co w mej mocy Poszliśmy na brunch
A gdzie byłeś ty?
Boże, ale z ciebie dupek
Och, moje dzieci
Ta część mnie była zakazana
Mówię do was z więzienia
Staram się
Przeprowadzać was Przez najciemniejsze chmury
Przez las okrutników i spryciarzy
Warto dla samego życia
W tym życiu warto
Przez te wszystkie lata
Było warto dla miłości
Gdzie byliśmy?
Przez te wszystkie lata
Było warto dla samego życia
Dokąd idziemy?
Przez te wszystkie lata
-Było warto dla miłości -Gdzie się podziejemy?
Ej, wy wędrowni Żydzi
Nie mogę być waszą Marią Magdaleną I wyśpiewać waszego bluesa
Posłuchajcie więc, dzieci Bo coś wam powiem
Nie uciekniecie przed własnym smutkiem
On was dopadnie
Zawsze jest tuż obok was
To część naszej chemii
Ta wyjątkowa żydowska Emocjonalna forma ADHD
Trudno sobie poradzić z całym tym bólem
Nie uciekniecie przed własnym gniewem
On was dopadnie
Zawsze jest tuż obok was
Cała wasza trójka musi się w nim umościć
Musi umościć się w tych emocjach
Jakie powinno się rzecz jasna czuć
Kiedy ktoś umiera
Nie poradzicie sobie Jeśli się w nich nie umościcie
Poczujecie pieczenie Aż zakłuje was w oczach
Musicie to przeżyć
Musicie się w nich umościć
Zgadza się
Posłuchajcie mnie
Też nie lubię się mościć
Dużo mnie to kosztuje
Ale to właśnie robią rabini
Moszczą się w emocjach obcych
A wy uciekacie od swoich uczuć
Aż zaczynacie samych siebie gonić
Pośrodku niczego
Ale przynajmniej to jakieś miejsce
Oczy bogini, nastoletnie dziewczyny
Worki sako
Umoszczę się w nich
Dlaczego szaleni ludzie jak ja
Wybierają szalonych ludzi jak wy?
Nie uciekniecie przed własnymi uczuciami
One was znajdą
One was dopadną
O tak
Dopadną was
Znajdą was
Tak
Mamo...
To skomplikowana sprawa
Są uczucia i zależności
Ja też mam uczucia
Oczywiście, że tak
Ale robisz niepotrzebny dramat
Mamo...
Przestań.
Czasami dziwnie sobie radzisz
Uwierz mi, trudno mi to powiedzieć
-Po prostu to powiedz, Sarah -Powiedz to, Sarah
Obiecaj, że nie będziesz przesadzać
Nie będziesz robić min Nie będziesz osądzać
Ani przerywać
Tylko słuchać
Mam granice
Nie miałam o nich pojęcia
Jestem współuzależniona
Najpierw uszczęśliwiam wszystkich Zamiast siebie
Granice
Tak, znam to słowo
To linia, którą ktoś rysuje na piasku
Która mówi „nie podchodź do mnie”
Ale granice mogą być delikatne
Jak takie drobne upomnienia
Jak sposób, w jaki dajesz pstryczka
W nos...
Ale granice mogą być ciemnymi liniami
Które pogłębiają się z czasem
Kochanie, nie czuję się dobrze
Z tym, dokąd zmierza ta historia
Masz swoje dziecko
To grube, małe stworzonko W które tchniesz swoje życie
Te wałeczki, te zgrubienia Wdychaj każdy centymetr
Mały bachor z tobą sklejony
Moje serce, tu jesteś
Odjeżdżasz twoim samochodem Czy powiedziałam za dużo?
Prawdopodobnie za późno Proszę nie jedź za daleko
Zawsze się martwię To mi najlepiej wychodzi
Nie odbieraj mi tego, proszę
Nadal jesteś moim dzieckiem
Moje drzwi są zawsze otwarte
Wiesz, gdzie trzymam klucz
Czuję wszystkie twoje emocje
Nawet śnię wszystkie twoje złe sny
Budzę się z czterdziestoletniego koszmaru
I zgadnij, co czuję
Twoja granica to mój trigger
Kiedy byłam w twoim wieku Robiłam wszystko
Wszystko, o co prosiła mnie matka
By uciszyć jej złość
Byłam poduszką W którą wypłakiwała się co noc
Obiecałam, że nigdy
Nie zrobię tego swojej córce
Oszlifowałam swój gniew i smutek By zrobić dla ciebie miejsce
Teraz wpadam w panikę
Powinnam cię karmić piersią
Mówią, że przegapiliśmy szansę na magiczną więź
Powinnam była cię karmić piersią
Mówią, że zaniedbanie Jest gorsze od maltretowania
I wszyscy obwiniamy matkę
Zrzućmy winę na matkę
Która jest jak instytucja charytatywna Jak urodzajne drzewo
Pozostawiona jak kikut w swoim lesie nędzy
Twoja granica to mój trigger
Gdybym mogła
Wepchnęłabym cię z powrotem w siebie
Z mojego brzucha byś mnie poprowadziła
Tak jak z mapą
I ciągnęłabyś za pępowinę
Jak delikatne upomnienie
Kiedy rozciągasz mi pochwę...
Moje granice się rozciągają
Zaciskałabym uda
I zatrzymałabym cię tam na zawsze
Nie znam granic
Nie wiedziałam, że trzeba je mieć
Więc jak mogłabym
Znać twoje?
Twoja granica to mój trigger
Uciekaj z domu ojca swego
Jest kraina, którą ci pokażę
Pobłogosławię twoje imię Gdy wypłyniesz na świat
Uciekaj z domu ojca swego
Jest lekcja, jakiej cię nauczę
Uczczę pamięć tych, którzy cię czcili
Przeklnę tych, którzy cię przeklinali
I wszystkie rodziny na tej ziemi
Będą przez ciebie pobłogosławione
A kiedy wrócisz do domu
Nie będziesz sama
Uciekaj z domu ojca swego
Niech jej będzie dobrze
Wyleciała dzisiaj z gniazda
I dajcie jej odnaleźć swoją drogę
Mam tylko czas na modlitwę
Dajcie mi dzisiaj odetchnąć
Wyleciała dzisiaj z mojego drzewa
Niech mi będzie dobrze
Mogę się tylko modlić
Unieś me serce i ułóż wygodnie
Daj mi znak Daj mi nić
Daj mi znak i nić
Ucisz mój umysł, bym przepisała swe słowa
Które powinnam wypowiedzieć
Czas przypomnieć, że nie należy do mnie
Ona wyruszyła naprzód
Nic nam nie będzie
Wszyscy pewnego dnia wypadniemy z gniazda
Nic nam nie będzie
Wznieśmy nasze głosy do modlitwy
Nic nam nie będzie
Pomagajmy sobie na co dzień
I nic nam
Nie będzie
Niech nam będzie dobrze
Życie napisane na nowo
Chwytam się pokręconej mądrości
Mam nadzieję, że wszystkim można wybaczyć
Staramy się
Przetrwać najciemniejsze chmury
Przejść wspólnie przez las okrutników
Warto dla samego życia
Życie
Dla samego życia
Byłyście inne Byłyście zabawne
Byłyście prawdziwe
A twoja miłość była falą Która porwała mnie daleko od siebie samej
Teraz zadajesz to pytanie A ja z rozterką ci zdradzę
Wiedziałam, że to musisz być ty
I te twoje buty...
Nosisz buty rozmiar sześć A twój gust jest rozkosznie mdły
Twoja szeroka paleta kolorów To brąz, beż i jasnobrązowy
Zawsze komfort ponad modę Wszystko tak bezwysiłkowe
Wiedziałam, że to musisz być ty
Modliłam się, by ta tęsknota zmalała
Potem zjawiła się maleńka Shelly Wysłana z miniaturowego nieba
Twoje buty były wyraźnym znakiem Że mogę zakończyć swoją obsesję
Nigdy by na mnie nie pasowały Bo stopy by mnie kurewsko bolały
Byłaś lojalna, kochająca
Byłaś moja
I byłam tym, kim jestem z tobą Przez większość czasu
Kiedy nie byłam, byłam wdzięczna
Że przymykałaś oko
Chodziło o coś więcej niż o te buty
Chodziło o ciebie
I tak czas płynie, i oto jesteśmy
Po tych wszystkich latach
Szukając gwarancji
A my jak potomstwo
Wyskakujemy z dużych łóżek
Nigdy nawet nie słyszały Co powiedział rabin
Coś jak przysięga złożona w dniu ślubu
Aby było nam ciepło Byśmy były radosne i nakarmione
Tak to było, póki trwało
Ale co poszło nie tak? Co zrobił czas?
Co, do diabła?
Wiem tylko, że jestem jak one
Jestem rodzinny
I szaleni ludzie jak ty
Wybierają takich szalonych jak ja
I szaleni ludzie jak ty
Wybierają takich szalonych jak ja
I szaleni ludzie jak ja
Wybierają takich szalonych jak ty
Do towarzystwa
Abym ja
Mogła zaszaleć Mógł zaszaleć
A teraz chadza inaczej odziana Po tych wszystkich latach
Mam nadzieję, że to nie znaczy Że jestem leniwa
A nawet jeśli, kochanie
Boże, oto proza
Obiecaj, że nigdy nie będziesz Wierzyć w dobro lub zło
Obiecaj, że uwierzysz w piosenkę
A jeśli nie masz zamiaru śpiewać
Wypowiedz te słowa
Aż staną się proste Wyśpiewaj je głośniej
Łatwe, prawda?
Cała reszta
Jest milczeniem Jak w świątyni
Gdzie ją znajdziemy
I szaleni ludzie jak ty
Wybierają takich szalonych jak ja
I szaleni ludzie jak ty
Wybierają takich szalonych jak ja
I szaleni ludzie jak ja
Wybierają takich szalonych jak ty
Do towarzystwa
Abym ja
Mógł zaszaleć Mogła zaszaleć
Do towarzystwa
Zaszalejmy
Zwariujmy
Zaszalejmy
Szalejmy
Wariujmy
Szalejmy
Zaszalejmy
Uciekaj z domu swojego ojca Jest kraina, którą ci pokażę
Uczczę pamięć tych, którzy cię czcili Przeklnę tych, którzy cię przeklinali
I wszystkie rodziny na tej ziemi Będą przez ciebie pobłogosławione
A kiedy wrócisz do domu
Nie będziesz sama
Obiecuję, że nie spojrzę za siebie
A kiedy wrócimy do domu
Nie będziemy sami
Uciekaj z domu swojego ojca
My Żydzi mamy bolesną historię
Którą przekazujemy W tonacjach molowych
I śpiewamy, by nigdy nie zapomnieć bólu
By nigdy nie zapomnieć wstydu
Więc nasze piosenki Zawsze brzmią tak samo...
Przyznaję
Lubię fajny jidel-dejdel dzień
I przyznaję
Że musi być lepszy sposób
Nawet kiedy się modlimy
Wstajemy, a potem siadamy
To meszugene stale trwa
Zagnieździło się w naszym DNA
Biedni Żydzi
Posłuchajcie
Wiem, czego trzeba nam W jidel-dejdel, dejdel, dejdel
Trzeba nam Euforiokaustu
Za wszystkie stracone istnienia
Ten ból w nas
Ma swoją cenę
Sześć milionów to nie żart
Wygrywamy w liczbie ludzkich strat
Potrzebujemy celebracji duszy
Za eksterminacji Super Bowl
Wszyscy razem!
Euforiokaust
Nie martwcie się Nigdy nie zapomnimy
Euforiokaust
Potrząśnij tyłeczkiem, aż się spocisz
Usuń koncentrację z obozów
Skoncentruj się na piosence i tańcu
Wejdź w nowy romans
Dam szmondakowi drugą szansę
Przybili Jezusa do krzyża
No jasne, to tragiczna strata
I umarł za wiele waszych grzechów
Ale nam wytatuowali na skórze liczby
Wszyscy razem!
Euforiokaust
Tak, przekroczmy tę granicę
Euforiokaust
Dlatego tak nam dobrze
Euforiokaust
Przetrwaj i zrób show
Euforiokaust
Tylko euforia jest nam znana
-Żydzi mają miejsce w historii -Nie zmieniam historii
-Tylko wymazuję nieszczęście -Bolesną historię
Zagłuszam trochę niepokoju
Podkręcam swoje jidel-dejdel di
Euforiokaust
Powstanie z meszu-meszu-meszug
Euforiokaust
Uzdrów tę ranę w każdym z nas
Obalimy go
Zbudujemy go od nowa
I obiecujemy nie oglądać się za siebie
Euforiokaust
Dalej, dalej
Śpiewajcie
Euforiokaust
Przekroczmy tę granicę
Euforiokaust
Tak nam dobrze
Euforiokaust
Wchłońcie cały ten ból
Niech popłynie w waszych żyłach
A kiedy wrócimy do domu
Nie będziemy sami
I obiecujemy nie oglądać się za siebie
Euforiokaust
Do diabła, nigdy nie zapomnimy
Euforiokaust
Potrząśnij tyłeczkiem, aż się spocisz
Euforiokaust
Przetrwaj i zrób show
Euforiokaust
rób show