Pacjent jest stabilny?
Ciśnienie znów spada.
Chwila. Sprawdzę to.
Proszę to zjeść.
Musi pan dziś dużo jeść.
Dziękuję.
Proszę.
Przepraszam, dokąd poszła dziewczyna, która tu siedziała?
Wyszła chwilę temu.
Kiedy dokładnie?
Dziesięć minut temu.
Dziękuję.
Przepraszam.
Pan jest opiekunem Hong Woo-jina?
Tak.
Operacja przebiegła pomyślnie.
Musimy go obserwować, ale wszystko się udało.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
- Proszę się nie martwić. - Dobrze.
BLOODHOUNDS
DUCH MARINE! KIM MYEONG-GIL
Hej.
Zawsze się go wystraszę.
Chodź.
Idziemy.
Biegniemy.
Osiemdziesiąt sześć!
Osiemdziesiąt osiem!
Osiemdziesiąt dziewięć!
- I 90! - Jeszcze dziesięć.
Jeden!
Dwa! Trzy!
Dwanaście.
Trzynaście.
Czternaście.
Dzień dobry.
Ćwiczmy dalej.
Piętnaście.
Szesnaście.
Jeden, dwa, trzy, cztery!
Udało ci się!
Woo-jin, wstawaj.
Żeby stracili równowagę, musimy ich tak przewrócić…
Chłopaki.
Musimy porozmawiać.
Mówiłem, że się nie zgadzam.
Jeśli tam wrócicie, bez sensu zginiecie.
Wiem, dlaczego się pan o nas martwi.
To dlaczego nie słuchacie?
Buntujecie się?
Panie Oh.
Powiem panu, co myślę.
Możemy walczyć z Kim Myeong-gilem i wygrać.
Yang-jung i Du-yeong nie żyją.
Jak chcecie wygrać?
Działając według instrukcji pana Choi.
Przez Kima wiele osób straciło rodzinę i cenne rzeczy.
Pan Choi mówił, że jeśli połączymy siły,
to na pewno wygramy.
Wszyscy się ukrywają, bo nie wygrają sami,
ale jeśli zobaczą mnie i Woo-jina, to na pewno nam pomogą.
A jeśli Kim Myeong-gil wcześniej was złapie?
Potrafimy walczyć.
Woo-jin wyzdrowiał, a ja mocniej biję, bo jestem dwie kategorie wagowe wyżej.
Jesteśmy gotowi pokonać tych zbirów.
Jeśli posłuchamy wszystkich rad,
pokonamy Kim Myeong-gila.
Nie zgadzam się.
I kropka.
Panie Oh, gdy pan to przeczyta, będę już w Rzymie.
Wynajęłam mały pokój za pieniądze od dziadka.
Obiecałam dziadkowi wycieczkę do Rzymu
po pokonaniu Kim Myeong-gila,
ale wszystko zepsułam.
Nie proszę, żeby mnie pan zrozumiał,
ale jeśli zostanę, będę myśleć o dziadku, a chyba tego nie wytrzymam.
Wszystko mi o nim przypomina.
Nie mogę przestać płakać.
Doprowadza mnie to do szału.
Polepszy mi się, gdy wyjadę daleko.
Kocham pana
i przepraszam.
Rety, ale to boli.
To nie ból.
To słabość opuszczająca twoje ciało.
Co to znaczy?
Że jesteś silniejszy niż wczoraj.
Chłopaki.
Chodźcie.
Dobrze.
To ostatni fundusz awaryjny pana Choi.
Weźcie je ze sobą.
Próbowałem was powstrzymać, bo się martwiłem. Przepraszam.
Przygotuję wam miejsce i auto w Seulu.
Uważajcie na siebie.
Dziękujemy, panie Oh.
Wygramy za wszelką cenę.
Numer 809.
Woo-jin.
Halo.
Dzień dobry.
Przysłał nas pan Oh In-muk.
Wejdźcie.
Chodź.
Gdy wrócę, a któraś taśma będzie odklejona,
to zgłoszę was na policję.
Dlaczego?
Trzymam tam bieliznę.
Niczego nie będziemy dotykać.
Jedno łóżko jest tu, drugie na górze.
Który śpi na górze?
- Wszystko jedno. - Tak.
No to ty.
Dobrze.
Przepraszam, ale dlaczego on?
Bo tak chcę.
Jasne.
To klucze do drzwi i auta, które dziadek kazał wam wypożyczyć.
Zapisałam swój numer, ale nie dzwońcie.
Jestem zajęta.
- Pasuje? - Tak.
Super.
Dziękujemy.
Chwila.
Nazwała pana Oh dziadkiem?
To pewnie jego wnuczka.
Fakt, są do siebie podobni, no nie?
Są niscy i noszą okulary.
Chyba zmusił ją, żeby udostępniła nam mieszkanie.
- No nie? - Tak.
Źle mi z tym.
Daj już spokój.
- Umyjmy się i obmyślmy plan. - Dobra.
- Bardzo boli mnie brzuch! - Rety.
Dlaczego on?
Musimy złapać Yang Jae-myeonga i zebrać informacje.
A ty?
YANG JAE-MYEONG PAN MOON, PAN IM
Najpierw znajdźmy sojuszników.
Wspólna akcja wytworzy synergię.
Dobry pomysł.
Jak znajdziemy dziedzica Iil Group?
Pan Choi mówił, że on najbardziej pomoże.
Myślałem o tym w autobusie.
Trudno będzie się z nim spotkać.
Ale coś wymyślę.
- Woo-jin! - Co?
Ten model ma otwierany dach.
- Dach się składa? - Tak.
Jest materiałowy.
Cześć.
Smile Capital oszukało
wielu lichwiarzy w Myeong-dongu, jak ciebie.
Zbierzmy się wszyscy i działajmy razem.
Lichwiarze z tej okolicy…
Znasz ich wszystkich.
Jeśli tym pokierujesz, ustawią się w kolejce.
I co potem?
Odzyskasz kasę,
a Smile Capital więcej nie wywinie takiego numeru.
Zniszczymy ich. Co ty na to?
Straciłeś setki milionów.
Nie mogę.
Jak coś się nie uda, mogę zginąć.
A co ze straconą kasą?
Walić ją.
Mogę ją zarobić.
Nie wciągniecie mnie w to.
Bardziej cenię swoje życie niż kasę.
- Proszę, chociaż… - Przestań.
Cholera.
Co tu się stało?
Proszę pana.
Nie można tu wchodzić.
To moi młodsi marine!
Co się stało?
Co?
No…
Parę dni temu
wpadła tu banda zbirów i wszystko zabrała.
Dlaczego?
Mam dziesięć miliardów w obligacjach kończących się za miesiąc.
Jeśli je pan dla mnie wykupi,
dam panu 5%.
Szkoda byłoby odmówić.
No to umowa stoi?
Taka elegancka dama pewnie nie wie, jak załatwia się takie umowy.
Takie sprawy
opierają się na wzajemnym zaufaniu.
Tak się je załatwia.
Znajdę kogoś innego.
Nie, chwila.
Mogę zrobić tutaj wyjątek.
Później doczytałem.
W środku umowy drobnym drukiem napisali,
że jeśli nie wykupię obligacji w ciągu miesiąca,
muszę zapłacić im połowę całej kwoty.
Tak napisali.
Brzmi jak umowa Smile Capital.
Co to?
To firma Kim Myeong-gila.
Tego, który pracował dla pana Choi?
Tak.
Gdzie jest ten skurwysyn?
Słyszał pan o panu Choi?
Co?
Pan Choi…
Kim Myeong-gil go zabił.
Co to za brednie?
Kim Myeong-gil zabił pana Choi, pana Hwanga i pana Lee.
Do niedawna ukrywaliśmy się na wsi z panem Oh.
Kurwa, to nie jest śmieszne.
Ja pierdolę.
Nie żartujcie.
Dlaczego pan Choi umarł?
Dlaczego?
Dlaczego pan Choi
nie żyje?
Mówcie, dranie!
Kurwa.
Jak to on nie żyje?
Jestem zmęczony.
Ja też.
Odpocznijmy.
- Dobrze. - Dobrze.
Co jest?
Kopę lat.
- To te skurwiele. - Cholera.
Wszystko wam powiem, tylko mnie nie bijcie. Dobra?
Wśród bezdomnych wieści się rozniosły.
Chodzimy po ośrodkach dla osób z niepełnosprawnością.
Nie pytamy o was.
Jak się ma Smile Capital?
Trzeba było zapytać wprost.
Wie pan, czy otworzyli kasyno?
Chwila.
Patrz w ziemię.
O co chodzi?
Gun-woo, spróbuj być twardzielem.
Jak?
Nie mów na niego „pan”.
Ale jest po czterdziestce. Nie mogę mówić do niego na ty.
To jeśli będzie się wywyższał, uderz go.
Dobrze.
Może trudno w to uwierzyć, ale mam 31 lat.
I się nie wywyższam, więc obędzie się bez przemocy.
Moje ciało jest w rozsypce.
Jakiś czas temu pewien bydlak przeciął mi ścięgna.
Parę miesięcy byłem na rehabilitacji.
To był nasz brat. Uważaj, co mówisz.
To była moja wina. Zasłużyłem sobie.
A co do kasyna…
Tak?
Podsłuchałem rozmowę dyrektora…
Dyrektora? Jak się nazywa?
Kim Jun-min.
On żyje?
Jakiś drań podciął mu szyję i prawie umarł…
Cholera.
No tak, gracie w jednej drużynie.
Dobra, teraz już wszystko rozumiem.
Będę uważał, co mówię, więc niech mnie panowie nie biją.
Nienawidzę Kim Jun-mina. Jest strasznym dupkiem.
Smile Capital to banda skurwysynów.
Robię to dla pieniędzy.
Chciałem o tym powiedzieć. Wszystko powiem.
Rozumiemy, przejdź do rzeczy.
Słyszałem rozmowę. Nadal kłócą się z Iil Group o umowę,
więc Kim Myeong-gil jest wkurzony.
No i?
Im Jang-do nie lubi Kim Jun-mina.
To skurwysyn.
Zajmował się policją, ale nagle zniknął.
Kim Myeong-gil był ostatnio w klubie z hostessami,
pokłócił się z jakimś gościem i złamał mu nadgarstek.
Przyjechała policja, ale powiedziała, że nic się nie stało.
Nie tak powinna wyglądać interwencja policji.
Kim Jun-min twierdzi, że Kim Myeong-gil znalazł następcę Im Jang-do,
ale nikomu o tym nie powiedział.
Dlaczego?
Nie ufa swoim ludziom.
I co więcej?
Chce przejąć pole golfowe w Gyeonggi-do.
Dlatego harujemy jak woły.
Płacą nam grosze, a ciężko pracujemy.
- No nie? - Tak.
To wszystkie wiadomości.
Nie ruszaj się.
Wiesz, że masz przesrane, jeśli wyślemy to Kim Jun-minowi?
Gęba na kłódkę.
Oczywiście.
Jeśli czegoś panom potrzeba, proszę dzwonić.
Też chcę, żeby Smile Capital spłonęło.
Zdobędziesz dla nas numer dziedzica Iil Group?
Nie jestem w stanie.
Ci ludzie dbają o prywatność.
NAJSTARSZY SYN IIL GROUP
DZIEDZIC IIL GROUP OTWORZY ŚWIATOWY HOTEL
Nazywa się Hong Min-beom. Mamy tak samo na nazwisko.
Woo-jin.
- W Seulu jest najlepszy jajangmyeon. - Tak.
Czemu używacie kompa bez pozwolenia?
Jestem zalogowana na wszystkich komunikatorach.
Przepraszam. Nie otwieraliśmy ich.
Idźcie do kafejki.
Dobrze. Przepraszam.
Wyłączcie go.
Dobrze.
Tylko coś sprawdzimy.
Szybko.
Dobrze.
Przepraszamy.
Nie mam siły.
Skąd wiedziała?
Pewnie dostała powiadomienie, gdy włączyliśmy komputer.
- Cholera. - Co?
Hong Min-beom ma 500 000 obserwujących.
Zobaczmy.
Stop!
Czy nie kazałem ci
przygotować do dziś umowy, żebym mógł wysłać pieniądze?
Miałem to zrobić,
ale tata…
Dupku! Jak śmiesz?
Beom.
Proszę, nie zabijaj mnie.
Zmień umowę, jak kazałem, i przynieś mi ją do piątku.
- Dobrze. - Bo opublikuję film.
Będzie wyglądało, jakbyś przez niego popełnił samobójstwo. Jasne?
Tak.
Chcesz się pozbyć Kim Myeong-gila? Możemy ci pomóc.
Kurwa, co to za jedni?
WIEMY, GDZIE JEST DYSK Z TWOIM NAGRANIEM
Spotkajmy się z nimi.
Zróbmy to szybko. Do piątku mam dać mu umowę.
Zapytam, czy mogą teraz.
- A jeśli się zgodzą? - Spotkamy się w barze.
Pijani pokażą, jacy naprawdę są.
Cholera.
Spokojnie. Wezmę dwóch chłopaków.
Hej, In-seong.
- Tak? - Smakuje?
Tak, proszę pana.
Mieliście nie pić, do cholery.
Jasne.
Woo-jin.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Jestem kuzynem Min-beoma.
Jestem Kim Gun-woo.
Hong Woo-jin.
To my wysłaliśmy wiadomość.
- Usiądźcie. - Dobrze.
Może napijemy się i pogadamy?
No…
Ale…
Przepraszam,
ale zbiry Kim Myeong-gila
dźgnęły mnie w wątrobę, więc nie mogę pić.
Jeśli nie chcesz pić, to powiedz. To żaden problem.
Ale to prawda.
Tutaj, tutaj
i tutaj.
Rozumiemy.
Nie mogę na to patrzeć. Zasłoń.
To po prostu siedź.
Ciebie też dźgnęli?
Nie, ja w ogóle nie piję alkoholu.
To będzie poważna rozmowa. Napijmy się.
Nie chcieliście się z nami spotkać, żeby szczerze porozmawiać?
Jak mamy wam zaufać, skoro odmawiacie takiej błahej rzeczy?
Jeśli mam być szczery,
poprosiliście o spotkanie, bo nas potrzebujecie.
No to się napiję.
Nie, ja się napiję.
Dobrze.
Dyrektorze.
Dzięki.
Napijmy się.
Do dna.
Dobrze.
Świetnie ci idzie.
Jesteśmy zajęci, więc pijmy ze szklanek.
Tak się pije whisky.
- Dobrze. - Proszę.
- Proszę.
Cholera.
- Zwolnij. - Dobrze.
To mi się podoba.
Cholera.
Fajnie.
Gang-yong, miło mi.
Stresuję się przez tego Kim Myeong-gila.
- Nazywaj mnie bratem. - Bracie.
- Tak! To ja. Polej. - Dobrze!
Przez tego skurwiela
mam wyłysiałe placki
i hemoroidy, cholera.
Dzisiaj mnie pobił.
Skurwiel.
Komisarz policji mnie uwielbia!
Gdy jesteśmy sami, nazywa mnie komisarzem.
A ja mówię: „Bracie! Nie nazywaj mnie tak, bo ludzie źle to zinterpretują”.
Gang-yong, opiekuj się nim. Jesteśmy teraz rodziną.
Opiekuj się nim. To dobry chłopak.
Ty i Woo-jin możecie robić, co chcecie.
Kurwa. Macie moje wsparcie.
Polać?
- Już nie mogę. - Dobrze.
To przez hemoroidy.
To przez te wczorajsze nadgodziny.
Zwykle piję dwie godziny dłużej.
Cholera.
Gang-yong.
Cholera.
Min-beom, dobrze spałeś?
Dobrze spałeś?
Co się dzieje?
Zaprosiłeś nas tu wczoraj, żebyśmy jeszcze się napili.
Jasne.
Zrobiłem ramyeon i chcieliśmy cię obudzić.
- Zjedzmy. - Dobra.
Usiądź.
- Gun-woo, weź to. - Dobrze.
- Obudzę Gang-yonga. - Dobrze.
Ile wczoraj wypiłem?
Gun-ho? Gun-woo?
Gun-woo.
No tak.
Co ustaliliśmy?
Gang-yong sprowadzi informatyka z policji.
Włamie się do telefonu Kima i spali dyski twarde w sejfie.
Ramyeon gotowy. Zjedz i wytrzeźwiej.
Wstawaj.
Zrobimy to w piątek, gdy Kim Myeong-gil przyjedzie do Iil Group podpisać umowę.
Kto tak ustalił?
Ty.
No tak. Jasne, że ja. Zjedzmy.
Ile wypiliśmy?
Ostrożnie.
Smacznego.
Jedzmy.
- Dziękuję za posiłek. - Dzięki za posiłek.
Dawno tego nie jadłem.
Pyszny.
Jest ogromny.
Sufit jest tak wysoko.
Ile tu jest pięter?
Dziękuję.
- Dzień dobry. - Jesteście.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Cześć. - Przedstawię was sobie.
Mów.
Sierżant Yoon Han-gu. Miło mi.
Miło nam.
Kang Tae-yeong, szefowa zespołu od cyberprzestępczości.
Jestem tu nieoficjalnie. Miło mi.
- Dobrze. - Miło nam.
Nasza obecność niech też zostanie tajemnicą.
Dobrze.
Tae-yeong to najlepsza ekspertka od cyberprzestępczości w Korei.
Powie wam, jak włamać się do telefonu Kima
i aktywować sejf.
A więc są dwa sposoby.
Pierwszy przez wi-fi.
W miejscu spotkania umieszczę zagłuszacz sygnału,
który na chwilę wyłączy internet.
Kim będzie chciał połączyć się z wi-fi.
Włamię się do jego telefonu, gdy połączy się z przekaźnikiem.
Wejdę do niego i będzie po wszystkim.
Sprawdziłam też aplikacje, których używają posiadacze sejfów.
Drugi sposób jest taki,
że podejrzany sam otworzy nam drogę.
Przez COVID musimy skanować nasze osobiste kody QR.
Przy wejściu każemy mu zeskanować kod QQ, który stworzyłam.
Gdy go zeskanuje,
uzyskam dostęp do jego telefonu.
Użyjemy obu sposobów jednocześnie.
Chwila.
A ja co mam robić?
Dopilnować, żeby podejrzany był połączony z wi-fi
tak długo, jak to możliwe.
Muszę wejść do jego chmury, żeby ściągnąć dane,
więc to może potrwać, jeśli dużo zajmują.
Jeśli nam się poszczęści, znajdziemy dowody na wszystkie zbrodnie
i jego wspólników.
A jeśli…
ten drań nas przyłapie?
Mamy inny plan?
Dlatego wykorzystamy oba sposoby, żeby tak się nie stało.
Nie o to chodzi! To nie…
Za wszelką cenę musimy jutro zniszczyć ten dysk.
Po prostu zabrałbym mu telefon.
To nie powinno być trudne.
Wszystko komplikujecie.
Zabiorę mu telefon.
Han-gu.
Mogę zapytać, co jest na dysku?
Chryste!
Słuchajcie.
Siedźcie cicho.
Dobrze.
Min-beom, pogadajmy.
Min-beom.
Denerwujesz się.
To trudna operacja.
Jest nieoficjalna i mamy ograniczenia.
Gang-yong.
Jeśli nie zniszczymy tego dysku, nie uwolnię się od Kima.
Będę miał problem.
Dlatego dam z siebie wszystko.
Zaufaj mi.
Dobrze.
Nie ma sygnału.
Jesteś tego pewien?
Jasne, że tak.
Proszę zmierzyć temperaturę.
Proszę zeskanować kod.
Nie powinno być odwrotnie?
Taki mamy system.
To nietypowe, ale dobrze.
Działa.
- Dobrze. - Tak!
Co się stało?
Album jest pusty.
Dajcie mi chwilę.
Nie ma tu tej aplikacji do sejfu.
Mówił o niej, tak?
Tak.
Im Jang-do nie śmiałby kłamać.
Dupek nas przejrzał?
Boże!
Dyrektor Hong!
Co słychać?
Cholera.
Co się stało?
W telefonie nie ma apki do sejfu.
Dupek ma dwa telefony.
Jak to?
Skanował kod czarnym telefonem, a ten jest srebrny.
I co teraz?
Musi połączyć się z wi-fi.
Panie Min, idzie tutaj.
- Proszę pana. - Odejdź.
- Podać coś? - Nie trzeba.
Jak poszło?
Ma dwa telefony. Włamaliśmy się do jednego, ale nie ma apki.
Telefon z apką jest w jego torbie.
No i?
Pracujemy nad tym.
Gang-yong, nie ma czasu. To nie potrwa długo.
Pogadajmy na osobności.
Cholera.
Tae-yeong, Han-gu.
Zostawcie nas na chwilę.
Dobrze.
Czym Im Jang-do nakręcił filmik?
Komórką.
Nie wysłałby go Kim Myeong-gilowi?
Dla potwierdzenia?
No tak.
Zanim podpiszesz umowę, każ mu usunąć nagranie.
Będzie musiał wyjąć telefon.
A jeśli go nie wysłał?
Jeśli Kim kłamie? Co wtedy?
Niech pokaże ci konwersację z Im Jang-do.
Powiedz, że Im Jang-do mówił, że wyśle nagranie do szefa.
Poważnie?
Tacy przestępcy nikomu nie ufają.
Żeby sprawdzić, czy Im Jang-do wykonał zadanie,
na pewno kazał mu wysłać nagranie.
Nie dam rady.
Zaufaj mi.
Nie o to chodzi.
Nie postawię się Kim Myeong-gilowi.
Boję się!
Trzęsą mi się ręce, gdy na niego patrzę.
Min-beom.
Wierzę, że dasz radę.
Wpadnę tam, jeśli wyczuję zagrożenie.
Jeśli coś pójdzie nie tak,
wykorzystam wpływy naszej rodziny, żeby cię chronić.
Zbierz się na odwagę.
Wpadniemy tam z nim, Min-beom.
Dasz radę.
Kazałeś nam na siebie czekać.
Gdzie byłeś?
Niech prawnicy wyjdą.
Musimy porozmawiać sami.
Dobrze.
Chcesz, żeby cię aresztowano?
Skąd się wzięła ta odwaga?
Zanim podpiszemy umowę,
usuń nagranie.
Jest w domu.
Usunę je w domu, gdy podpiszemy umowę.
Żartujesz?
Twój pracownik ci je wysłał.
Usuń je na moich oczach.
Rety.
- Usuwam. - Nie.
Ja je usunę.
Nie ufam ci.
Jeśli odmówię?
To nie podpiszę umowy.
Oszalałeś.
Hej.
Moja rodzina nie daruje ci, jeśli coś mi zrobisz.
Działam sam, bo się wstydzę.
Chciałem załatwić to dyskretnie.
Tak.
Moja ciocia jest szefową skarbówki.
Jednym telefonem sprawię, że przeprowadzą w twojej firmie audyt.
Co ty na to?
Chcesz zapłacić miliardy podatku?
Tak mamy to załatwić?
Ale się rozgadałeś.
Grozisz mi.
Ty mnie tego nauczyłeś.
Podoba mi się to.
A mnie nie.
WI-FI WYŁĄCZONE
WI-FI WŁĄCZONE
Mamy sygnał.
Dajcie mi chwilę.
Mamy apkę do sejfu.
- Super! - Cicho.
Otwieram sejf.
To wszystko, dyrektorze Hong?
Podpiszmy umowę.
Super. Mam włączyć samozniszczenie?
Tak.
Dobra.
SPALANIE W TOKU
Zrobione.
- Udało się? - Na pewno.
- Dziękuję. - Najpierw skopiuję dane.
Skopiuj wszystko.
To dzięki wam.
- Nieprawda. - Nieprawda.
Zbiorę dowody
i wsadzę drania do więzienia, więc się nie martwcie.
- Dobrze. - Dobrze.
Dobra robota. Gang-yong do was zadzwoni.
Dobrze, dziękuję.
Dziękuję.
Jedno nie daje mi spokoju…
Ta twoja blizna.
Pomogę ci się jej pozbyć.
Doceniam to, ale nie trzeba.
Na pewno?
Tak.
Dzięki tej bliźnie poznałem wiele niesamowitych osób.
Dała mi siłę, żeby działać zamiast się poddawać.
Więc
wcale mi nie przeszkadza.
Rozumiem.
Do zobaczenia.
- Dobrze. - Dobrze.
- Zajmij się nimi. - Dobrze.
- Zostawiam was. - Dziękujemy.
Miłego dnia.
- Dobrze, że się udało. - Tak.
- Wiedziałem, że się uda. - Tak.
- Gun-woo. - Słucham.
Pamiętasz, jak pan Choi pytał Im Jang-do o sztabki złota?
Że tylko In-beom wie, gdzie są?
Tak.
Jak myślisz, ile tam jest?
Nie wiem.
Pewnie dziesiątki miliardów.
No…
Razem z pieniędzmi ukradzionymi panu Choi?
Tak.
Jeśli policja nie złapie Kim Myeong-gila,
zabierze kasę i złoto i ucieknie za granicę.
Nie możemy na to pozwolić. To pieniądze pana Choi.
Przygotujmy się.
Złapmy go i zatłuczmy na śmierć.
Dobry pomysł.
- Upijmy się na śmierć! - Super!
- Beom, Jun-min, dobra robota! - Proszę pana!
Runda druga u mnie!
Co się stało?
Czujesz coś?
Eun-seo, co jest?
Chyba coś się pali.
Bądźcie ciszej.
Nie.
Kurwa!
Wyjdźcie stąd.
CHOI TAE-HO
- Gdzie jesteś? - Robię nadgodziny.
Wyślę do ciebie kierowcę z telefonem.
Znajdź mi kogoś.
Ile osób?
Na razie jednego staruszka.
To pilne?
Znajdź go do jutra przed południem,
a zapłacę potrójnie.
Dobrze.
WYDZIAŁ ŚLEDCZY ODDZIAŁ NUMER 1
Napisy: Kamila Krupiński